Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Η ζωή ....





~ Του Ούγγρου συγγραφέα Útmutató a Léleknek.~

Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε,

«Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, για αυτό τι θα ακολουθήσει αργότερα.»

«Ανοησίες», είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή»;

Το δεύτερο είπε, «Δεν ξέρω, αλλά θα υπάρχει περισσότερο φως από ό,τι εδώ. Ίσως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα. Ίσως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα».

Το πρώτο απάντησε: «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε. Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε, η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά, αποκλείεται».

Το δεύτερο όμως επέμενε, «Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ό,τι είναι εδώ. Ίσως να μη μας χρειάζεται αυτό το φυσικό 'καλώδιο' πια».

Και το πρώτο απάντησε, «Ανοησίες. Και επιπλέον, αν υπάρχει ζωή, τότε γιατί ποτέ κανείς δεν έχει γυρίσει πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής, και μετά από τον τοκετό & δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά».

«Λοιπόν, δεν ξέρω», λέει το δεύτερο, «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει».

Τότε το πρώτο μωρό απάντησε, «Μητέρα; Πιστεύεις στη μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει, τότε πού είναι τώρα»;

Το δεύτερο είπε: «Είναι παντού γύρω μας. Είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος δεν θα μπορούσε καν να υπάρχει».

Τότε είπε το πρώτο, «Λοιπόν, εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει».

Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε, «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της, και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή, να σε καλεί από πάνω».


Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Αβλάβεια ...




Η υπόσχεση που είχε δοθεί για την Ισημερία εκπληρώθηκε, το κεφάλι του δράκου έπεσε άψυχο. Αυτό ήταν το σινιάλο και όλα τώρα ξεκινούν να ξετυλίγονται.
Ο διαχωρισμός ολοκληρώθηκε, δύο χρονογραμμές (timelines) ισχύουν πλέον και το χάσμα μεταξύ τους μεγαλώνει ολοένα. Οι πιθανότητες σύγκλισης είναι μηδαμινές. 

Το κυρίαρχο κριτήριο του διαχωρισμού ήταν πάντα η όψη του Θεϊκού Νόμου της Αβλάβειας.
Στην πρόθεση, στην σκέψη, στον λόγο και την πράξη, η αβλάβεια ζυγίζει αυστηρά και ακριβοδίκαια όλους, μηδενός εξαιρουμένου. Η ενεργειακή υπογραφή μας είναι κάτι σαν το αποτύπωμά μας, μοναδικό. Οποιαδήποτε έκλυση ενέργειας, με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο, φέρει για πάντα την υπογραφή μας και δεν χάνεται ποτέ. 

Η ενέργεια δεν κάνει ποτέ λάθος, δεν διαλέγει πλευρές, δεν υποστηρίζει "αυτό" έναντι "εκείνου", είναι διαθέσιμη σε όλους, ως αναφαίρετο δικαίωμα. Η ορθή χρήση της ή η κατάχρησή της κάνουν την μεγάλη διαφορά, κάτω από το συνολικό άθροισμα της οποίας ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει, ή αλλιώς, παίρνει αυτό που έδωσε, σε οποιαδήποτε συνθήκη βρέθηκε.

Η μεγάλη κάθαρση ξεκίνησε και τώρα όλα τα εγκλήματα θα πληρωθούν, ένα προς ένα. Καμία ιδιότητα, κανένα προνόμιο, κανένας πλούτος, κανένας νόμος των ανθρώπων δεν θ`αποτρέψει την εφαρμογή του Κοσμικού Νόμου. Αιώνες χρόνου δόθηκαν, αιώνες υπομονής έγιναν, κάτι που δεν μαλάκωσε ποτέ τις καρδιές των ανθρώπων. 

Διδασκαλίες προσφέρθηκαν ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί πως δεν γνώριζε ότι υπήρχε πάντα κι άλλος δρόμος εκτός από του μίσους, του φόνου και της αιματοχυσίας, υπήρχε πάντα κι άλλη επιλογή εκτός του ψεύτικου εαυτού της προσωπικότητας που δια-χωρίζει και κατα-κερματίζει τα πάντα με σκοπό να τα εξουσιάσει τυραννικά και ανελέητα.

Η Γαία ολοκληρώνει την ανύψωσή της στο επόμενο συχνοτικό πρότυπο της 5ης διάστασης, η υπομονή της ξεπέρασε κάθε όριο και τώρα θα δώσει το τελευταίο της ηχηρό κάλεσμα σε κάθε μορφή ζωής που φιλοξενεί ώστε να επιλέξει αν θα την ακολουθήσει ή όχι.

Τα ψέματα τέλειωσαν για εκείνους που πίστεψαν πως μπορούν για πάντα να κρυφτούν από το Φως, χειραγωγώντας τις συνειδήσεις των ανθρώπων με τρόπο ώστε να παραδίδουν οι ίδιοι την ενέργεια και την ζωή τους στα χέρια τους για να την εξευτελίζουν, να την ποδοπατούν και να την απομυζούν. Όλα τα εγκλήματα, όλη η νοσηρότητα θα βγούν στην επιφάνεια κάτω από το Φως, ώστε όλοι να τα δούν και να αντιληφθούν το μέγεθος της διαφθοράς που κρυβόταν στα σκοτάδια επί σειρά αιώνων, εξαναγκάζοντας την παγκόσμια κοινωνία σε άγνοια, τυφλή ενοχική υποταγή και λήθη. 

Η αφύπνιση θα είναι σκληρή, σαν το πικρό φάρμακο που χωρίς αυτό, θεραπεία δεν θα υπάρξει. Μπροστά στο κύμα της νοσηρότητας που θα βρεθεί, η Ανθρωπότητα θα κληθεί να επιλέξει αν θα εφαρμόσει το "οφθαλμός αντί οφθαλμού" ζητώντας εκδίκηση για όλα τα δεινά που έχει υποστεί, ή αν θα βαδίσει τον δρόμο της Συγχώρεσης, αφήνοντας ανώτερα όντα ν`αναλάβουν την τιμωρία των ηθικών αυτουργών κάθε παράβασης των Κοσμικών Νόμων και θα ανοίξει έτσι έναν λαμπρό και ειρηνικό δρόμο προς το μέλλον, κρατώντας τα χέρια της καθαρά από το αίμα.

Ο κραδασμός του Φωτός που εισέρχεται στην Γαία ανεβαίνει διαρκώς προς υψηλότερη συχνότητα, πιέζοντας κάθε μορφή ζωής να κουρδιστεί σε υψηλότερη νότα και έτσι να αφομοιώσει τις πληροφορίες που εμπεριέχονται, ν`αναβαθμίσει το DNA της μορφής και να επεκτείνει την συνείδησή της πέρα από τα μέσα επίπεδα της 4ης διάστασης, προς την 5η και επάνω.

Σε κάθε αλλαγή που συμβαίνει στην επιφάνεια του πλανήτη, οποιαδήποτε μορφή ζωής δεν είναι ικανή να προσαρμοστεί, αποβάλλεται και "πεθαίνει". Το ίδιο θα συμβεί και τώρα, καθώς το κάλεσμα στην ανώτερη οκτάβα αντηχεί μέσα από την εσωτερική αρμονία, την αβλάβεια προς κάθε μορφή ζωής, τον σεβασμό στον εαυτό και στο περιβάλλον, την καλή θέληση απέναντι σε κάθε διαφορά απόψεων, την αποδοχή κάθε διαφορετικότητας και εν κατακλείδι την Αγάπη Άνευ Όρων που αποδεδειγμένα εκφράζεται και εκδηλώνεται με κάθε τρόπο. 

Είτε πρόκειται για άτομο, είτε για νοητικό πλαίσιο, είτε για συλλογικό/κοινωνικό φορέα, είτε για έθνος, οτιδήποτε σταθεί ανίκανο να συντονιστεί με το κάλεσμα θα απορριφθεί, θα καταστραφεί και θα εξαφανιστεί. Οι αναχωρήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει, είναι μαζικές και θα συνεχίσουν με εντατικούς ρυθμούς χωρίς να έχει την παραμικρή σημασία το γεγονός, η αιτία που θα τις προκαλέσει. Στον κόσμο των φαινομένων, σημασία έχει το σύμβολο και όχι η εξωτερική εικόνα των γεγονότων.

Όλα τα όντα ανώτερων διαστάσεων καλούνται τώρα να οπισθοχωρήσουν, ώστε ν`αφήσουν ελεύθερο το πεδίο όπου θα ξετυλιχθεί το Σχέδιο. Όσοι επέλεξαν να ανυψωθούν, έχουν ήδη συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι ποτέ μόνοι τους, έχουν ήδη ενισχύσει την πίστη τους και έχουν διανοίξει τις προσλαμβάνουσές τους καλωσορίζοντας τους φωτεινούς αδερφούς τους στην ζωή και την καρδιά τους. 

Η παρουσία τους και η θέλησή τους να βοηθήσουν δεν έπαψαν ούτε στιγμή. Βρίσκονταν πάντοτε δίπλα μας και περίμεναν να στραφούμε και να τους αναζητήσουμε για να μας προσφέρουν τα δώρα τους, με ανιδιοτέλεια και μια Αγάπη που όσοι/ες την βίωσαν αναγνωρίζουν την μοναδική ποιότητά της, μια ποιότητα που επαναφέρει μακρινές μνήμες από το αληθινό μας "σπίτι" που τόσο βαθιά έχουμε πεθυμήσει.

Από τις 25/3 μέχρι και τις 2/4, θα δοθούν πολλά μηνύματα σε όσους/ες είναι έτοιμοι/ες να τα δεχτούν, που σημαίνει ότι έχουν προετοιμάσει το μυαλό και την συνείδησή τους για να αναλάβουν τον ρόλο τους στην όλη διαδικασία ανύψωσης που τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη σε παγκόσμια κλίμακα. 

Όνειρα, συγχρονικότητες, ανορθόδοξα και αλλόκοτα γεγονότα, οράματα, είναι συνήθως οι τρόποι/οδοί που επιλέγονται για να γίνουν κατανοητά τα σύμβολα που θα χρησιμοποιηθούν στην επικοινωνία. Καταγράφεις το καθετί που νιώθεις αξιόλογο να συγκρατηθεί στην μνήμη σου ... καθώς ενδέχεται τα μηνύματα να είναι πολλά και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μερικές μέρες μετά θα θυμάσαι κάθε τους λεπτομέρεια... που μπορεί να είναι κρίσιμης σημασίας. 

Τις περισσότερες φορές θα αφορούν στον δικό σου ψυχικό δρόμο που βαδίζεις, αλλά μπορεί να σου ζητηθεί να γίνεις αγγελιοφόρος και για άλλα άτομα δίπλα σου που δεν είναι και τόσο ανοιχτά τα κανάλια τους. Ερμηνεύεις με διάκριση και προσοχή καθετί και στην περίπτωση που κάτι δεν καταλαβαίνεις, δίνεις χρόνο και ζητάς βοήθεια για να προσεγγίσεις καλύτερα το νόημα.

Περνώντας το κατώφλι της Εαρινής Ισημερίας, βαδίζουμε ήδη στην τελική ευθεία για την μεγάλη ανατροπή. Τα γεγονότα θα είναι πολλά, συχνά δεν θα προλαβαίνεις να συνειδητοποιήσεις τι συνέβη και αμέσως θα έρχεται το επόμενο εξίσου συνταρακτικό γεγονός να προστεθεί σε μια λίστα που θα μεγαλώνει ολοένα. Έχει μεγάλη σημασία να μπορείς να παραμένεις στο κέντρο σου, ακόμα κι όταν γύρω σου τα πράγματα θα δείχνουν ότι έχουν χάσει κάθε έλεγχο. 

Να θυμάσαι ότι το χάος προηγείται της αποκατάστασης και είναι πολλά αυτά που επιβάλλεται να γκρεμιστούν, ώστε να ελευθερωθεί χώρος όπου και θα χτιστεί η καινούρια πραγματικότητα που σιγά σιγά ανατέλλει. Όλες οι αρχαίες αποκρυσταλλωμένες ενέργειες θα διαλυθούν μαζί με τις μορφές που τις αντιπροσωπεύουν και τις εκδήλωναν/υλοποιούσαν μέχρι χτες. Το αν θα είναι εύκολο ή όχι, εξαρτάται πάντα από το σημείο που εστιάζεις, το κατά πόσο εφαρμόζεις αυτά που γνωρίζεις και το τι πιστεύεις ότι είναι αλήθεια τελικά και τι ψευδαίσθηση. 

Όλες οι ιδέες μας θα περάσουν από δοκιμασία με τρόπο ώστε τίποτα που δεν εξυπηρετεί την ανύψωσή μας να μην μείνει ακέραιο. Κάθε γεγονός από τώρα μέχρι και την έκλειψη της 21ης Αυγούστου, αποτελεί την προσωπική και συλλογική μας προετοιμασία για να αναλάβουμε τις αποστολές και τους ρόλους μας στο ομαδικό έργο που θα ξεκινήσει σταδιακά από τον Σεπτέμβρη. 

Σκοπός τους είναι να δούμε καθαρά πού, πώς και γιατί εξακολουθούμε να λειτουργούμε κάτω από τα πρότυπα του παλιού κόσμου και έτσι ν`απαλλαγούμε μια για πάντα από αυτά, ό,τι κι αν μας κοστίσει. Το χρονικό διάστημα δεν είναι τεράστιο και καθώς τώρα πια ο χρόνος παύει σιγά σιγά να υφίσταται, πριν το καταλάβουμε θα έχουμε βρεθεί στο σημείο όπου θα μας ζητηθεί ν`αποδείξουμε πού έχουμε βρεθεί ως συνείδηση, πόσο βαθιά και ουσιαστικά έχουμε εξαγνιστεί ως προσωπικότητα έτσι ώστε να μην μεταφέρουμε στην αύρα μας ούτε μια μικροσκοπική σκιά του παρελθόντος. 

Το προσωπικό κάλεσμα θα γίνεται σαφές και ολοένα ισχυρότερο με πολλούς τρόπους και, αν υπάρχει αντίσταση και προσκόλληση, με βίαια γεγονότα αφύπνισης.

Οι κοινωνίες των ανθρώπων θα βρεθούν αντιμέτωπες με βουνά σκουπιδιών που έχουν συσσωρεύσει μέσα από την μετάθεση των ευθυνών τους, ο ηθικός ξεπεσμός τους και τα σαπισμένα τους ιδανικά θα χτυπήσουν την πόρτα όλων ζητώντας τους εδώ και τώρα να πάρουν θέση και να δράσουν για το καλό όλων. Τα έθνη που ήδη αντιμετωπίζουν τις σκιές του φασισμού με το προκάλυμμα πατριωτισμού θ`αναγκαστούν να εξαγνιστούν οριστικά από κάθε χωριστικότητα ή να πεθάνουν. Υπάρχει ένα και μόνο ένα κλειδί για όλη την περίοδο που ανοίγεται μπροστά μας:

Ο Νόμος της Αβλάβειας απέναντι σε κάθε μορφή ζωής.

Βάσει αυτού τα πάντα θα ζυγιστούν από εδώ και στο εξής και οποιοσδήποτε βρεθεί ελλειπής θα αποχωρήσει μια για πάντα.

Η Πύλη άνοιξε!! .. Το μονοπάτι ξετυλίγεται!! .. Ο Θεός δεν εμπαίζεται!!


Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Osho: Έχεις καταπιέσει τα πάντα και όλα αποθηκεύονται στο στομάχι..




Έχω παρατηρήσει πως όταν αισθάνομαι θυ­μό ή λύπη ή ανησυχία, υπάρχει μια αντίστοι­χη φυσική αίσθηση στο στομάχι μου ή στο ηλιακό πλέγμα. Μερικές φορές, εάν είμαι πολύ εκνευρισμένος, αυτό το αίσθημα είναι τό­σο ισχυρό, που δυσκολεύομαι να κοιμηθώ ή δεν έχω όρεξη να φάω. Μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτό;
OSHO:
Όλοι κουβαλάνε πολλά σκουπίδια στο στομάχι, επειδή είναι ο μοναδικός χώρος στο σώμα όπου μπορούμε να καταπιέσουμε πράγ­ματα. Δεν υπάρχει άλλος χώρος. Εάν θέλεις να καταπιέσεις κάτι, θα πρέπει να το κάνεις στο στομάχι. Θέλεις να κλάψεις -η γυναίκα σου πέθανε, ο αγαπημένος σου πέθανε, ο φίλος σου πέθανε – αλλά δεν είναι όμορφο θέαμα. Θα φανεί σαν να είσαι ένα ανθρωπάκι που κλαίει για την απώλεια κάποιου, οπότε το καταπιέζεις. Πού θα το βάλεις αυτό το κλάμα; Φυσικά θα πρέπει να το συμπιέσεις μέσα στο στομάχι. Είναι ο μοναδικός διαθέσιμος χώρος στο σώμα, η μοναδική κοιλότητα όπου μπορείς ν’ αποθηκεύσεις πράγματα.
Εάν τα καταπιέζεις στο στομάχι… Και όλοι καταπιέζουν πολλά είδη συναισθημάτων-αγάπη, σεξουαλικότητα, θυμό, λύπη, κλά­μα, ακόμη και γέλιο. Δεν μπορείς να γελάσεις με την καρδιά σου φαίνεται αγενές, σχεδόν χυδαίο. Σε πολλές κοινωνίες το να γελάς με την καρδιά σου σημαίνει ότι είσαι απολίτιστος. Έτσι, έχεις καταπιέσει τα πάντα. Και λόγω αυτής της καταπίεσης δεν μπορείς να αναπνεύσεις βαθιά, αναγκάζεσαι ν’ αναπνέεις επιφανειακά. Εάν αναπνεύσεις βαθιά αυτές οι πληγές της καταπίεσης θα απελευθερώσουν την ενέργειά τους. Φοβάσαι. Όλοι φοβούνται ν’ αφεθούν ν αναπνεύσουν βαθιά, από το στομάχι τους.
Κάθε παιδί όταν γεννιέται αναπνέει από την κοιλιά. Κοιτάξτε ένα παιδί που κοιμάται: η κοιλιά ανεβοκατεβαίνει, ποτέ το στήθος. Κανένα παιδί δεν αναπνέει από το στήθος· αναπνέουν από την κοιλιά. Είναι απολύτως ελεύθερο τώρα, δεν υπάρχει τίποτε καταπιεσμένο. Το στομάχι του είναι άδειο από καταπίεση, και αυτή η κενότητα δίνει μια ομορφιά στο σώμα.
Όταν συσσωρευτεί πολύ καταπίεση στο στομάχι, το σώμα χωρίζεται σε δύο μέρη: στο κατώτερο και στο ανώτερο. Δεν είστε ένα πλέον, είστε δύο. Το κατώτερο μέρος είναι το απορριφθέν. Η ενότητα έχει χαθεί· μια δυαδικότητα έχει παρεισφρήσει στην ύπαρξή σας.
Τώρα δεν μπορείτε να είστε όμορφοι, δεν μπορείτε να είστε γεμάτοι χάρη. Κουβαλάτε δύο σώματα αντί για ένα, και πάντοτε θα υπάρχει ένα κενό ανάμεσά τους. Δεν μπορείτε να περπατήσετε με ομορφιά, με κάποιον τρόπο πρέπει να σύρετε τα πόδια σας.
Στην πραγματικότητα όταν το σώμα είναι ένα, τα πόδια σας θα σας μετακινήσουν. Εάν το σώμα είναι χωρισμένο στα δύο, τότε θα πρέπει να σύρετε τα πόδια σας. Θα πρέπει να σύρετε το σώμα σας· είναι σαν ένα βάρος. Δεν μπορείτε ν’ απολαύσετε το περπά­τημα, δεν μπορείτε ν’ απολαύσετε το κολύμπι, δεν μπορείτε ν’ απο­λαύσετε το γρήγορο τρέξιμο, επειδή το σώμα δεν είναι ενιαίο. Για όλες αυτές τις κινήσεις, και για να τις απολαύσετε, το σώμα χρει­άζεται να επανενωθεί. Θα πρέπει να δημιουργηθεί και πάλι μια ενότητα· το στομάχι θα πρέπει να καθαριστεί πλήρως.
Για να καθαριστεί το στομάχι χρειάζεται πολύ βαθιά αναπνοή, επειδή όταν εισπνέετε και εκπνέετε βαθιά, το στομάχι αποβάλλει όλα αυτά που κουβαλάει. Με τις εκπνοές το στομάχι απελευθε­ρώνεται. Εξού και η σημασία της βαθιάς ανάσας. Η έμφαση θα πρέπει να δίνεται στην εκπνοή, έτσι ώστε να απελευθερωθούν όλα τα περιττά που κουβαλάει το στομάχι. Και όταν το στομάχι δεν κουβαλάει μέσα του συναισθήματα, εάν πάσχετε από δυσκοιλιότητα, ξαφνικά αυτή θα εξαφανιστεί. Όταν καταπιέζετε τα συναισθήματα στο στομάχι θα εμφανιστεί δυσκοιλιότητα, επειδή το στομάχι δεν είναι ελεύθερο να κινηθεί.
Το ελέγχετε βαθιά· δεν του επιτρέπετε να είναι ελεύθερο. Έτσι, καθώς τα συναισθήματα καταπιέζονται, θα προκύψει δυσκοιλιότητα. Η δυσκοιλιότητα είναι περισσότερο μια νοητική νόσος παρά σω­ματική· ανήκει στον νου περισσότερο παρά στο σώμα. Αλλά θυμηθείτε· δεν διαχωρίζω το σώμα και τον νου σε δύο μέρη. Είναι δύο πλευρές του ίδιου φαινομένου. Ο νους και το σώμα δεν είναι δύο πράγματα· το σώμα σας είναι ένα ψυχοσωματικό φαινόμενο.
Ο νους είναι το λεπτοφυέστερο μέρος του σώματός σας, και το σώμα είναι το παχύτερο μέρος του νου. Και επηρεάζουν το ένα το άλλο· προχωρούν παράλληλα. Εάν καταπιέζετε κάτι στον νου σας, το σώμα θ’ αρχίσει μια διαδρομή καταστολής. Εάν ο νους απελευθερώσει κάτι, το σώμα θα απελευθερώσει επίσης κάτι. Γι’ αυτό δίνω έμφαση τόσο πολύ στην κάθαρση στους διαλογισμούς που έχω δημιουργήσει. Η κάθαρση είναι μια διαδικασία αποσυμ­φόρησης, καθαρμού.
Στην Ινδία ονομάζουμε το ηλιακό πλέγμα μανιπούρα- είναι το κέντρο όλων των ψυχικών διαθέσεων, των συναισθημάτων. Συνε­χίζουμε να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας στο μανιπούρα. Η λέξη σημαίνει “το διαμάντι” – η ζωή είναι πολύτιμη λόγω των ψυχικών διαθέσεων, των συναισθημάτων, του γέλιου, του κλάματος, των δακρύων και των χαμόγελων. Η ζωή είναι πολύτιμη λόγω όλων αυτών των πραγμάτων· αυτά είναι το μεγαλείο της ζωής. Γι’ αυτόν τον λόγο το τρίτο τσάκρα, δηλαδή το τρίτο ενεργειακό κέντρο, ονομάζεται μανιπούρα, το “τσάκρα του διαμαντιού”.
Μόνο τα ανθρώπινα πλάσματα μπορούν να διαθέτουν αυτό το πολύτιμο διαμάντι. Τα ζώα δεν μπορούν να γελάσουν φυσικά, δεν μπορούν ούτε και να κλάψουν. Τα δάκρυα είναι μια συγκεκριμένη διάσταση, διαθέσιμη μόνο στον άνθρωπο. Η ομορφιά των δακρύων, η ομορφιά του γέλιου, η ποίηση των δακρύων και η ποίηση του γέλιου είναι διαθέσιμα μόνο στα ανθρώπινα πλάσματα.
Όλα τα άλλα ζώα ζουν μόνο με δύο τσάκρα ή κέντρα: το μουλαντάρα, ή το κέντρου του σεξ, το κέντρο της ζωής, και το σβαντιστάν, το Χάρα, ή το κέντρο από όπου η ζωή εγκαταλείπει το σώμα. Τα ζώα γεννιούνται και πεθαίνουν· ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο συμβάντα δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα. Εάν κι εσείς γεννιέστε και πεθαίνετε και δεν υπάρχει τίποτε άλλο ενδιάμεσα, είστε ένα ζώο: δεν είστε ακόμα άνθρωποι. Και πολλά εκατομμύρια ανθρώπων υπάρ­χουν μόνο με αυτά τα δύο τσάκρα· ποτέ δεν προχωρούν πέρα από αυτά.
Μας έχουν διδάξει να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας, μας έχουν διδάξει να μην είμαστε ευαίσθητοι. Μας έχουν διδάξει ότι τα αισθήματα δεν αποδίδουν τίποτε: Να είσαι πρακτικός, να είσαι σκληρός. Μην είσαι μαλακός, μην είσαι τρωτός, αλλιώς θα σ’ εκ­μεταλλευτούν. Να είσαι σκληρός! Τουλάχιστον δείξε ότι είσαι σκληρός, τουλάχιστον υποκρίσου ότι είσαι επικίνδυνος, ότι δεν είσαι ένα μαλακό πλάσμα. Δημιούργησε έναν φόβο γύρω σου. Μην γελάς, επειδή εάν γελάς δεν μπορείς να προξενήσεις φόβο στους άλλους. Μην κλαις· εάν κλάψεις θα δείξεις ότι φοβάσαι. Μην δείχνεις τους ανθρώπινους περιορισμούς σου. Υποκρίσου ότι είσαι τέλειος.
Καταπίεσε το τρίτο κέντρο και θα γίνεις ένας στρατιώτης· όχι άνθρωπος αλλά στρατιώτης. Ένας πολεμιστής, ένας ψεύτικος άν­θρωπος. Στην Τάντρα γίνεται πολλή δουλειά για να χαλαρώσει αυ­τό το τρίτο κέντρο. Τα συναισθήματα θα πρέπει ν’ απελευθερω­θούν, να χαλαρώσουν. Όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να κλάψετε, θα πρέπει να κλαίτε· όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να γελάσετε, θα πρέπει να γελάτε. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε τις καταπιεστικές ανοησίες του ευπρεπισμού· θα πρέπει να μάθετε να εκφράζεστε, επειδή μόνο μέσω των συναισθημάτων σας, των αισθημάτων σας, της ευαισθησίας σας, φθάνετε σ’ εκείνη τη δόνηση μέσω της οποί­ας είναι δυνατή η επικοινωνία.
Δεν το έχετε άλλωστε δει; Μπορείτε να μιλάτε όσο θέλετε και να μην έχετε πει τίποτε, αλλά ένα δάκρυ να τρέξει στο μάγουλό σας, και μεμιάς να έχουν ειπωθεί τα πάντα. Ένα δάκρυ μπορεί να πει πολλά περισσότερα. Μπορεί να μιλάτε με τις ώρες χωρίς αποτέλεσμα, αλλά ένα δάκρυ μπορεί να τα πει όλα. Μπορεί να συνε­χίζετε να λέτε, «είμαι πολύ ευτυχισμένος, κι αυτό, κι εκείνο…» αλ­λά το πρόσωπό σας μπορεί να δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Λίγο γέλιο, ένα πραγματικά αυθεντικό γέλιο, και δεν χρειάζεται να πείτε τίποτε άλλο – το γέλιο τα λέει όλα. Όταν βλέπετε έναν φίλο, το πρόσωπό σας φωτίζεται, λάμπει από χαρά. Το τρίτο κέντρο θα πρέπει να γίνει όλο και περισσότερο προσβάσιμο. Είναι εναντίον της σκέψης· έτσι εάν επιτρέψετε στο τρίτο κέντρο να υπάρξει, θα χαλαρώσετε πιο εύκολα τον αγχωμένο νου πας.
Να είστε αυθεντικοί, ευαίσθητοι- αγγίξτε περισσότερο, αισθανθείτε περισσότερο, γελάστε περισσότερο, κλάψτε περισσότερο. Και θυμηθείτε: δεν μπορείτε να κάνετε περισσότερα απ’ ό,τι χρειάζεται, δεν μπορείτε να υπερβάλετε. Δεν μπορείτε να βγάλετε ούτε ένα δάκρυ παραπάνω απ’ αυτό που χρειάζεται, και δεν μπορείτε να γελάσετε περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Έτσι, να μην φοβάστε και να μην είστε τσιγκούνηδες.
Osho «Συναισθηματική Ευδαιμονία», Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Εμπιστοσύνη!!!




Όταν ήσουν παιδί, φαντάζομαι πως κάποια στιγμή ήταν η πρώτη φορά και για σένα στη θάλασσα, που δοκίμασες να αφεθείς, να επιπλεύσεις στην αγκαλιά της. 

Φαντάζομαι πως όσους κι αν είχες δει να το κάνουν, ήξερες πως μόνο αν εσύ επιτρέψεις στο σώμα σου να επιπλεύσει, θα βίωνες εκείνο το συναίσθημα της απελευθέρωσης που ένιωθαν οι άλλοι. 

Ίσως να θυμάσαι τη στιγμή εκείνη που δοκιμαζόταν η πίστη σου. Η εμπιστοσύνη ακόμη και στα ίδια σου τα μάτια, που έβλεπαν άλλους να αφήνονται ανάσκελα χωρίς να βουλιάζουν. 


Εάν έχεις αντίστοιχες μνήμες από την οποιασδήποτε μορφής «πτώση στο κενό» που κάποτε ίσως βίωσες, θα σε καλέσω να δοκιμάσεις κάτι αντίστοιχο με τον διαλογισμό σου. 

Σε (προ)καλώ να το δοκιμάζεις καθημερινά, και να είσαι σίγουρος/η πως κάποια μέρα, θαύματα θα συμβαίνουν κάθε στιγμή. Αν αφήνεσαι (παραδίνεσαι) κάθε μέρα και λίγο ακόμη, με πίστη, πολύ γρήγορα θα νιώσεις την αλήθεια. Την (επιστημονικά πια αποδεδειγμένη) αλήθεια που λέει πως: 

"Το κενό δεν ήταν ποτέ κενό. Και ο χώρος που φαίνεται κενός ανάμεσά μας, αποτελείται και αυτός από ενέργεια." 


Η απόφαση φυσικά είναι δική σου:
- Μπορείς να συνεχίσεις να εμπιστεύεσαι μόνο το “ορατό”. Αυτό που τόσα χρόνια ή και αιώνες ίσως, μόνο εμπιστεύεσαι επειδή το βλέπεις. Αυτό που σε κάνει να νιώθεις ασφαλής, αλλά συγχρόνως αυτό που αρκετές φορές σε μπλοκάρει, σε πληγώνει, σου αφήνει αναπάντητα τα ερωτήματα.

- Ή να εμπιστευτείς και το «αόρατο».
Κι αν εκεί στο “αόρατο” υπάρχουν όλες οι απαντήσεις? 

Ο μόνος τρόπος να το διαπιστώσεις είναι να παραδοθείς με εμπιστοσύνη! Να απελευθερώσεις τους φόβους αλλά και τις προσδοκίες από ό,τι σου έχουν πει και να αφεθείς κάποτε με χαρά στις ανώτερες δυνάμεις.

Αν είσαι άλλωστε ένας από αυτούς που ρωτούν, ένας από τους αιώνιους μαθητές του Σύμπαντος, όσα και αν διαβάσεις στα βιβλία, και όσα κι αν ακούσεις, θα έρθει κάποτε η στιγμή, που για να συνεχίσεις να εξελίσσεσαι, το “αόρατο” θα ζητήσει τη δική σου εμπιστοσύνη. 

Μεγάλοι Δάσκαλοι έχουν πει πως: «Είσαι ένα πνευματικό Ον με μια απλώς ανθρώπινη εμπειρία». 

Εσύ αποδέχεσαι την πνευματική σου φύση? 

Αποδέχεσαι πως είσαι Ένα με την Πηγή? 

Και αν όχι, τι φοβάσαι? 

Να μην καταδικαστείς, μαρτυρήσεις, σταυρωθείς?

Η ιστορία του Ιησού, δίδαξε το φόβο σε σένα... ή την αγάπη?

Την απαξίωση ή την εμπιστοσύνη?

Κι όμως αναστήθηκε… και είπε πως κάποτε θα το κάνεις κι εσύ… 

Κείμενο: *Irene Peace*


Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

«Στο γάμο αναζωπυρώνουν προβλήματα που είχαμε με τους γονείς μας» ....Ματθαίος Γιωσαφάτ




-Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί; Είναι ο τίτλος του νέου σας βιβλίου…
Είναι μία ψυχαναλυτική και όχι μόνο προσέγγιση στα θέματα της σεξουαλικότητας, του έρωτα, της αγάπης, της επιλογής συντρόφου και του γάμου
-Και που καταλήξατε; Να παντρευτεί κανείς  ή να μην παντρευτεί  και  γιατι;
Οι περισσότεροι γάμοι έχουν προβλήματα γιατί επιλέγουμε συντρόφους συχνά με ασυνείδητα κριτήρια που δεν τα καταλαβαίνουμε γιαυτό και το 80%  των γάμων έχουν προβλήματα.
-Με ποια ασυνείδητα κριτήρια επιλέγουμε; Με το πρότυπο της μητέρας ή του πατέρα;
Είναι πολύπλοκα αυτά. Παίζουν ρόλο οι γονείς, ο τρόπος που μεγαλώσαμε μαζί με γονιδιακές καταβολές κ.α. Αυτά τα περιγράφω λεπτομερώς. Περιγράφω λεπτομερώς διάφορα είδη του έρωτα, περιγράφω 14  είδη έρωτα. Ο έρωτας δεν είναι ένα μόνο πράγμα, είναι πολλών ειδών.
-Εάν διαβάσει κάποιος το βιβλίο σας θα βοηθηθεί να διαλέξει τον σωστό σύντροφο;
Δεν είναι βέβαιο, αλλά οπωσδήποτε εάν είναι κάποιος πληροφορημένος προσέχει λίγο παραπάνω. Συνήθως βλέπω ζευγάρια πριν παντρευτούν, για να δούμε λίγο την σχέση τους, αν έχουν προβλήματα ή όχι. Βέβαια τα ζευγάρια που έρχονται κατά κανόνα  είναι τα πιο καλά, δεν έχουν προβλήματα. Οι άλλοι, απλώς, παντρεύονται και μετά έχουν προβλήματα και  ιστορίες.
– Και αφού δεν έχουν προβλήματα αυτά τα  ζευγάρια, γιατί έρχονται σε εσάς;
Να σας πω τι μου είπε ένα ζευγάρι όταν και εγώ τους έκανα την ίδια ερώτηση. Τους λέω ‘’μια χαρά ζευγάρι μου φαίνεστε, αγαπιόσαστε, ώριμοι άνθρωποι είστε, γιατί  ήρθατε; Και μου λένε «Είμαστε μια παρέα 5 φίλοι, όλοι παντρευτήκαμε τα  τελευταία  3-4 χρόνια και  οι 4 χώρισαν. Και έτσι ήρθαμε για να δούμε τι γίνεται με εμάς». Οι μαθητές μου, επίσης, όταν έχουν μια σοβαρή σχέση έρχονται να κουβεντιάσουμε. Εγώ δεν τους λέω να παντρευτούν ή όχι, θα ήταν θράσος, αλλά βλέπω εάν υπάρχουν κάποια προβλήματα που θεωρώ ότι θα είναι σημαντικά και θα προκαλέσουν μεγάλες δυσκολίες στον γάμο. Τις επισημαίνω και λέω να τις δουλέψουν ή να τις έχουν υπόψιν τους.
-Τι γίνεται και ενώ στις περισσότερες  σχέσεις  όλα είναι πολύ όμορφα  και αρμονικά, απότομα αλλάζουν οι καταστάσεις μέσα στο γάμο, ιδιαίτερα, όταν έρχεται το παιδί;
Σωστό είναι αυτό που λέτε. Ο γάμος στηρίζεται σε μία από τις 14 μορφές του έρωτα που γράφω, που σημαίνει ότι υπάρχει μία εξιδανίκευση του άλλου, μία ανάγκη να αγαπήσουμε κ να αγαπηθούμε χωρίς πάντα να ξέρουμε το άλλο πρόσωπο. Αυτή είναι μία αιτία. Κυρίως όμως είναι ότι ο γάμος δημιουργεί έναν έντονο δεσμό, τον εντονότερο που έχουμε μετά από την σχέση με τους γονείς μας, αναζωπυρώνει ασυνείδητα προβλήματα που είχαμε με τους γονείς μας όταν είμασταν μικροί. Τα παιδιά δεν μπορούν  να τα βγάλουν πέρα με αισθήματα απόρριψης από την μάνα, οιδιποδειακά προβλήματα και επειδή δεν μπορούν να τα αντιμετωπίσουν, τα καταχωνιάζουν στο ασυνείδητο, κάτω από το χαλί.  Αυτά λειτουργούν, το ασυνείδητο δεν τα εξαφανίζει, αλλά συνήθως, λειτουργούμε με το πιο ενήλικο κομμάτι μας. Όταν όμως δημιουργήσουμε μία έντονη σχέση είτε είναι γάμος, είτε ένας έντονος έρωτας  ή είναι ένα παιδί αυτό αναζωπυρώνει όλα τα ασυνείδητα αισθήματα και προβλήματα που είχαμε με αυτές τις σχέσεις . Προβάλλονται μετά στον σύντροφο και έτσι δεν μπορούμε να καταλάβουμε καν γιατί μαλώνουμε. Επί 50 χρόνια βλέπω δύο ζευγάρια την ημέρα. Οι περισσότεροι γάμοι, δεν έχουν ουσιαστικά προβλήματα. Απλώς δεν αντέχει ο ένας τον άλλον, προβάλλοντας  πράγματα τα οποία είναι από το παρελθόν, πχ. δυσκολία να αγαπήσουν κλπ. Εάν έχεις προβλήματα, επιλέγεις κι έναν σύντροφο που δεν σου πάει. 
Ένα παράδειγμα: εάν η σχέση με την μητέρα σας δεν ήταν καλή, η μητέρα σας ήταν λίγο ψυχρή, δεν είχε την δυνατότητα να σας αγαπήσει γιατί και αυτή δεν είχε αγαπηθεί από την μάνα της κλπ. σας μένει ένα μεγάλο κενό μέσα σας, η ανάγκη για αγάπη, για χάδια, για αγκαλιά, για όλα αυτά που προσφέρει μία σχετικά καλή μητέρα, γιατί τέλεια μητέρα δεν υπάρχει καμία. Αλλά η ανάγκη αυτή μας κάνει αργότερα να παντρευόμαστε ένα πρόσωπο που είναι σαν την μάνα μας, δηλαδή πάλι ψυχρό κ δύσκολο γιατί αυτήν την σχέση ξέρουμε, γιατί ασυνείδητα  νομίζουμε ότι αν πάρουμε αυτήν θα την αλλάξουμε επειδή στην αρχή η σχέση εξιδανικεύεται και βλέπω αυτήν την ψυχρή γυναίκα σαν πολύ θερμή κι ότι με αγαπάει αλλά τελικά παίρνω το ίδιο πρότυπο και ύστερα από λίγο αρχίζουν οι καβγάδες, δεν μ’ αγαπάς, δεν με φροντίζεις. 
Άλλο παράδειγμα, ξέρετε τι είναι το οιδιποδειακό, υποτίθεται γύρω στα 2 – 5 χρόνια το αγόρι θέλει περισσότερο την μητέρα του ερωτικά και το κορίτσι τον πατέρα. Αν αυτό είναι έντονο, το οιδιποδειακό δεν είναι απλώς ότι δεν πρέπει να παντρευτούμε τον πατέρα αλλά ο φόβος ότι θα μας σκοτώσει ο άλλος. Αυτό έκανε κι ο Οιδίπους. Χωρίς να το καταλάβουμε, παίρνουμε μία γυναίκα που ουσιαστικά δεν την θέλουμε -εγώ που είμαι άντρας- δεν είναι το πρότυπο που είχαμε της μητέρας κλπ. Συχνά είναι σαν τον πατέρα μας. Αυτό δημιουργεί ένα κενό ιδιαίτερα ερωτικό στο γάμο, ουσιαστικά δεν θέλουμε τον άλλον. Μου λέει μία γυναίκα ‘’να σας πω την αλήθεια γιατρέ δεν με ελκύει ερωτικά, δεν ξέρω γιατί τον παντρεύτηκα καλός άνθρωπος είναι αλλά δεν τον θέλω”. Και το αντίστοιχο  οι άντρες για τις γυναίκες.
– Εάν ψυχοθεραπευτούμε υπάρχει ελπίδα να κάνουμε υγιείς σχέσεις ή να λυθούν τα προβλήματα μέσα στο γάμο;
 Αλλά αν κάνει μία σωστή ψυχοθεραπεία σαφώς καταλαβαίνει καλύτερα τα μέσα του και κάνει πολύ καλύτερες επιλογές.
Πολλοί με ρωτάνε, τι πρέπει να κάνουμε. Τους λέω «Να διαλέξετε μία σωστή μητέρα». Γελάνε όλοι. Θα είσασταν τυχεροί. Εάν δεν διαλέξετε μία σωστή μητέρα, η επόμενη θεραπεύτρια των προβλημάτων σας είναι να διαλέξετε μία σωστή γυναίκα ή έναν σωστό άντρα. Αυτό μπορεί να γίνει θεραπευτικό σε πολλές σχέσεις, διότι ξαναζούμε πράγματα που δεν είχαμε  με την μητέρα ή τον πατέρα μας και τα ζούμε σε μια καινούργια σχέση. Το ίδιο γίνεται  και με την θεραπεία, όχι ότι υπάρχει ερωτική σχέση, αλλά που είναι πιο ουσιαστική, πιο στενή πιο κατανοήσιμη κλπ.
Το δύσκολο είναι  ότι αν έχουμε προβλήματα και είμαστε ανώριμοι, που είναι οι περισσότεροι άνθρωποι, επιλέγουμε έναν σύντροφο εξίσου ανώριμο με εξίσου ίδια προβλήματα. Άρα αν εγώ που είμαι, ας πούμε, λίγο νευρωτικός, λίγο ανώριμος μπορούσα να βρω μία ώριμη γυναίκα να με βοηθήσει να βελτιωθώ. Αλλά λόγω των προβλημάτων μου η επιλογή είναι και αυτή νευρωτική, διαλέγω δηλαδή στο ίδιο επίπεδο ωριμότητας ή ανωριμότητας. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει .

–  ''Η ωριμότητα ενός παιδιού κατακτάται κυρίως τον πρώτο χρόνο'' έχετε πει σε διάλεξη σας. Πως ορίζεται η ωριμότητα τον πρώτο χρόνο;
Καθορίζεται η ψυχική πορεία του κατά πολύ μεγάλο ποσοστό από τον πρώτο χρόνο. Εάν πάρουν ασφάλεια κι αίσθηση αυτοεκτίμησης από τον πρώτο χρόνο από την μάνα -γιατί μάνα είναι αυτή που  φροντίζει το παιδί- τότε περνάει στα επόμενα στάδια πολύ καλύτερα και έτσι καταλήγουν να είναι ώριμες προσωπικότητες αργότερα.
-Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, αν η μητέρα δεν νιώθει χαρά που κυοφορεί και θέλει να αποβάλλει το έμβρυο ή αγχώνεται λόγω της εργασίας της ή βιώνει πένθος,  όλα αυτά τα εισπράττει το μωρό; Αν ναι, ποια τραύματα δημιουργούνται στην ψυχή του μωρού;
Η κατάθλιψη έχει επίδραση στο παιδί.  Εάν είχατε έναν καβγά, ή αν σας διώξανε από την δουλειά ή αν έχετε μία στεναχώρια και παθαίνετε κατάθλιψη. Το παιδί χρειάζεται ενδιαφέρον, αγάπη, τα χάδια σας, την μυρωδιά σας, να το κοιτάτε στα μάτια.
-Στο βιβλίο σας ''Μεγαλώνοντας Μέσα στην Ελληνική Οικογένεια'', αναφέρετε ότι έχετε κάνει ψυχανάλυση ακόμα και σε βρέφος.
Προχθές είδα ένα μωρό 3 μηνών. Ουσιαστικά δουλεύω με την μητέρα και βλέπω την σχέση με την μάνα του.
-Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε τι εννοείτε όταν λέτε (στο ίδιο βιβλίο) ότι ‘το παιδί είναι ο πατέρας του ενήλικα’;
Ο Φρόυντ το έχει πει αυτό. Το παιδί, ο τρόπος που μεγαλώνει καθορίζει αν θα γίνει ένας ώριμος ενήλικας. Ήδη από τότε βλέπουμε τι πατέρας θα γίνει. Άρα το παιδί είναι ο πατέρας του ενήλικα. Δηλαδή, ο πατέρας μου διαμορφώθηκε όταν ήταν παιδάκι, άρα τώρα ο πατέρας μου είναι, ουσιαστικά, το παιδί που ήταν τότε. Και εσείς που είστε μητέρα, το παιδί σας έχει σαν μητέρα το παιδί που ήσασταν  μικρή.
– Πώς μπορώ να επιλέξω έναν καλό ψυχοθεραπευτή και να μην μου κάνει κακό;
Μπορεί να κάνουν κακό πράγματι κάποιοι, σε εμένα έρχονται συχνά από άλλους που δεν έκαναν σωστή δουλειά. Οι καλοί ψυχοθεραπευτές είναι σπάνιοι, γιατί δεν έχουν καμία εκπαίδευση. Είναι απλώς ψυχίατροι- ψυχολόγοι, αυτοί δεν είναι κατάλληλοι γιατί πρέπει να κάνει εκπαίδευση που κρατάει 5-6 χρόνια. Στην Αθήνα οι εκπαιδευμένοι ψυχοθεραπευτές είναι περίπου 150 ενώ στο σύνολο υπάρχουν 6.500.  Μπορείτε να ρωτήσετε απευθείας τον ψυχοθεραπευτή για την εκπαίδευση του στην ψυχοθεραπεία ή στην ψυχανάλυση ή να σας συστήσουν κάποιον. Τον βλέπετε μία, δύο φορές και κρίνετε. Είναι όπως ο έρωτας. Κάποιος σας πάει και κάποιος δεν σας πάει. Είναι πολύ δύσκολο να επιλέξετε σωστά. Συνδυάζει κανείς αν έχει ακούσει μερικά πράγματα γι αυτόν, αν μπορεί  να του μιλήσει, να ανοιχτεί, να ξέρει ότι δεν θα τον εκμεταλλευτεί.
– Πρέπει ο ψυχοθεραπευτής να έχει ψυχοθεραπευτεί;
Αλλιώς δεν είναι ψυχοθεραπευτής. Ο ψυχοθεραπευτής και  ο ψυχαναλυτικός ψυχοθεραπευτής με την εκπαίδευση που έχουν κάνει 5-6 χρόνια, κάνουν μαζί και ψυχανάλυση
– Εσείς, προφανώς, έχετε κάνει ψυχοθεραπεία. Το δικό σας κύριο θέμα, ποιο ήταν, αν επιτρέπεται;
Δεν θέλω να μιλήσω γι αυτό, δεν είχα ιδιαίτερα προβλήματα αλλά είχα ευαισθησίες και κάποιες δυσκολίες, όχι υπερβολικές.
-Όπως είπατε, δεν είχατε ιδιαίτερα προβλήματα. Αυτοί που δεν έχουν ιδιαίτερα προβλήματα – και δεν είναι ψυχοθεραπευτές- πρέπει να κάνουν ψυχοθεραπεία;
Καλή ερώτηση.  Αν δεν έχει ανάγκη κάποιος, δεν πάει για θεραπεία. Αλλά μερικοί άνθρωποι, όπως και εγώ, έχουν ανάγκη να καταλάβουν τον εαυτό τους, τους ανθρώπους και τη ζωή. Γι αυτό έγινα θεραπευτής μαζί με το γεγονός ότι με βοήθησε με κάποιες δυσκολίες που είχα, που δεν ήταν υπερβολικές. Αλλά ήθελα να καταλάβω τον εαυτό μου, τους ανθρώπους, να κάνω αυτήν την δουλειά. Για μένα η ψυχοθεραπεία είναι ένα ταξίδι στους ανθρώπους, είναι κάτι που με συναρπάζει ακόμα και τώρα που μεγάλωσα, δεν έχω βαρεθεί καθόλου. Κάθε άνθρωπος έχει πολλά κοινά πράγματα αλλά είναι και μοναδικός, οπότε είναι ένα ταξίδι στον εσωτερικό κόσμο. Εγώ και όσοι διαλέγουμε αυτήν την δουλειά, διαλέγουμε να είμαστε εξερευνητές της ψυχικής ζωής της δικής μας και των άλλων.
-Πως εξηγείτε ότι η πλειοψηφία φοβάται την ψυχανάλυση ή την ψυχοθεραπεία;
Διότι υπάρχουν πράγματα μέσα τους και φοβούνται ασυνείδητα ότι θα βγουν στην επιφάνεια. Δεν θέλουν να τα γνωρίσουν αυτά. Είναι μία ασυνείδητη αντίσταση, όπως λέμε στην ψυχανάλυση. Παρουσιάζεται σε όλη την διάρκεια της θεραπείας, είναι και σύμμαχος του ψυχοθεραπευτή και αντίπαλος του. Μία πλευρά του ασυνείδητα δεν θέλει να γίνει καλά.
-Γιατί;
-Ασυνείδητα
-Ναι ασυνείδητα. Γιατί ;
Ασυνείδητα μπορεί να βγει το μίσος για τον πατέρα του ή την μάνα του. Όλα αυτά είναι κάτι που δεν θέλει ο καθένας να τα βγάλει. Φοβάται ασυνείδητα ότι θα βγουν πράγματα.
-Αυτό το μίσος ή ο θυμός για τον πατέρα ή την μάνα, ηρεμεί κάποια στιγμή;
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε κακοποιηθεί στα παιδικά χρόνια μας ακόμα και αν είχαμε τους καλύτερους γονείς. Η ίδια η εμβρυική ζωή προκαλεί πολλά προβλήματα στο παιδί, δυσκολίες εν μέρει που προέρχονται και από την μητέρα. Αν καπνίζει, αν είναι αγχωμένη, αν μαλώνει με τον σύζυγο. Αλλά και η καλύτερη μητέρα δεν μπορεί να ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες του παιδιού. Γι αυτό όλοι θα βγάλουν κάποιον θυμό στους γονείς.
-Ισχύει ότι τα ψυχικά τραύματα, αποτελούν αιτία πολλών προβλημάτων στην υγεία μας; Ακόμα και προβλήματα γονιμότητας;
Αυτό είναι κάτι το οποίο είναι αμφισβητούμενο αλλά η δική μου εμπειρία λέει ότι, ασφαλώς, πάρα πολλές γυναίκες που είχαν δυσκολίες να συλλάβουν,  με την ψυχοθεραπεία συνέλαβαν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Τα προβλήματα που έχει κανείς μέσα του δημιουργεί προβλήματα στο ανοσολογικό σύστημα. Δεν είναι αποδεδειγμένο απόλυτα επιστημονικά αλλά έχω δει πάρα πολλές γυναίκες που έρχονται, εγώ κάνω και  ομάδες και λένε ότι δεν μπορούν να κάνουν παιδί, μέσα σε 2 χρόνια όσες θέλουν κάνουν παιδί.
– Πιστεύετε στην αναδρομή σε άλλες ζωές;
Δεν είναι κάτι που αποδέχονται οι ψυχίατροι. Αυτά είναι πράγματα που είναι πέρα από μένα. Δεν ξέρω και δεν κάνω.
– Πιστεύετε, τελικά, ότι η ευτυχία είναι εφικτή;
Ευτυχία δεν υπάρχει, υπάρχουν στιγμές ευτυχίας. Όταν ερωτεύεσαι, ένα ωραίο ταξίδι, όταν κάνουμε σεξ, όταν γεννιέται ένα παιδί, όταν βλέπω τον εγγονό μου να μου χαμογελάει.  Κάθε μέρα ξυπνάω, λέω ''Είμαι ακόμα ζωντανός'' βλέπω τον εγγονό μου, βλέπω τους αρρώστους μου που τους βοηθάω και αισθάνομαι χρήσιμος. Η γενικότερη ευτυχία είναι όταν έχεις καλές σχέσεις. Αυτός είναι και ο σκοπός μιας θεραπείας, Δεν υπάρχει κανείς απόλυτα ευτυχής, πρέπει να είναι ηλίθιος όσο υπάρχει ο ξαφνικός θάνατος, οι πόλεμοι, η φτώχεια, οι αρρώστιες.
Σας ευχαριστώ πολύ

Συνέντευξη στην Όλγα Δαδίνη- Χιωτέρη