Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Αν θέλεις να αδυνατίσεις....κοίτα μέσα σου.....!!!!!!!!!


OSHO 
Γιατί δεν μπορώ να σταματήσω να τρώω; Αλλά δεν είναι αυτό το ερώτημα΄ υπάρχει κάτι άλλο πίσω από αυτό. 

Μοιάζει γελοίο....
Όχι, μην το κρίνεις. Αν το λες γελοίο, το έχεις ήδη κατακρίνει και ίσως αυτό να αποτελεί μέρος του προβλήματος. Δεν είναι αυτός ο τρόπος να φύγεις από ένα πρόβλημα. Μην δίνεις άσχημο όνομα στα πράγματα προσπάθησε να τα καταλάβεις.

Αν τρώει πιο πολύ ένας άνθρωπος, αποτελεί σύμπτωμα αυτό κάποιου υπόγειου ρεύματος.

Το φαγητό αποτελεί πάντοτε ένα υποκατάστατο της αγάπης. Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν, που κατά κάποιο τρόπο χάνουν τη ζωή της αγάπης, αρχίζουν να τρώνε περισσότερο πρόκειται για υποκατάστατο της αγάπης.

Όταν γεννιέται το παιδί, η πρώτη του αγάπη και η πρώτη του τροφή είναι το ίδιο πράγμα : η μητέρα. Υπάρχει λοιπόν ένας βαθύς συσχετισμός μεταξύ τροφής και αγάπης για την ακρίβεια, το φαγητό έρχεται πρώτο και μετά ακολουθεί η αγάπη.

Πρώτα τρώει το παιδί τη μητέρα κι έπειτα σιγά-σιγά συνειδητοποιεί ότι η μητέρα δεν είναι μόνο φαγητό ότι το αγαπάει κιόλας. Για να συμβεί όμως αυτό είναι φυσικά απαραίτητη κάποια ανάπτυξη. Την πρώτη μέρα το παιδί δεν μπορεί να καταλάβει την αγάπη.

Καταλαβαίνει τη γλώσσα της τροφής, τη φυσική πρωτόγονη γλώσσα όλων των ζώων. Το παιδί γεννιέται πεινασμένο, χρειάζεται αμέσως η τροφή. Την αγάπη δεν θα την χρειαστεί μέχρι αρκετά αργότερα δεν είναι τόσο επείγουσα η ανάγκη. Μπορεί να ζήσει κανείς όλη του τη ζωή χωρίς αγάπη, αλλά δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τροφή αυτό είναι το πρόβλημα.

Έτσι λοιπόν το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται τη σχέση μεταξύ φαγητού και αγάπης. Σιγά-σιγά, αισθάνεται επίσης ότι όποτε δείχνει μεγάλη αγάπη η μητέρα, του δίνει το στήθος της με διαφορετικό τρόπο. Όταν δεν έχει μεγάλη αγάπη, αλλά είναι θυμωμένη, λυπημένη, δίνει το στήθος της πολύ απρόθυμα ή δεν το δίνει καθόλου.

Έτσι αντιλαμβάνεται το παιδί ότι όποτε δείχνει αγάπη η μητέρα, όποτε είναι διαθέσιμο το φαγητό, είναι διαθέσιμη και η αγάπη. Όποτε δεν είναι διαθέσιμο το φαγητό, το παιδί αισθάνεται ότι δεν είναι διαθέσιμη η αγάπη και το αντίστροφο. Βρίσκεται στο ασυνείδητο αυτό.

Κάπου σου λείπει η ζωή με αγάπη κι έτσι τρως περισσότερο πρόκειται για υποκατάστατο. Γεμίζεις συνεχώς τον εαυτό σου με φαγητό και δεν αφήνεις καθόλου χώρο μέσα σου. Δεν υπάρχει λοιπόν θέμα αγάπης, γιατί δεν απομένει καθόλου χώρος. Και με το φαγητό τα πράγματα είναι απλά, γιατί το φαγητό είναι νεκρό. Μπορείς να συνεχίσεις να τρως όσο θέλεις το φαγητό δεν μπορεί να πει όχι. Αν σταματήσεις να τρως, το φαγητό δεν μπορεί να πει ότι το προσβάλλεις. Παραμένει ο αφέντης κανείς με το φαγητό.

Στην αγάπη όμως δεν είσαι πια ο αφέντης. Μπαίνει στη ζωή σου και μια άλλη ύπαρξη, μπαίνει στη ζωή σου μια εξάρτηση. Δεν είσαι πια ανεξάρτητος και εκεί βρίσκεται ο φόβος.

Το εγώ θέλει να είναι ανεξάρτητο και το εγώ δεν θα σου επιτρέψει να αγαπάς θα σου επιτρέπει μόνο να τρως πιο πολύ. Αν θέλεις να αγαπάς, τότε πρέπει να αφήσεις το εγώ.

Δεν είναι θέμα φαγητού το φαγητό αποτελεί απλώς το σύμπτωμα. Δεν θα πω λοιπόν τίποτε για το φαγητό, για δίαιτες ή για κάτι που πρέπει να κάνεις. Γιατί αυτό δεν θα σε βοηθήσει, δεν θα επιτύχεις. Μπορείς να δοκιμάσεις χίλιους τρόπους δεν θα σε βοηθήσει αυτό. Αντίθετα, θα σου πω να ξεχάσεις το φαγητό, να συνεχίσεις να τρως όσο θέλεις.

Ξεκίνα μια ζωή με αγάπη, ερωτεύσου, βρες κάποιον που να μπορείς να τον αγαπήσεις και θα δεις αμέσως ότι δεν τρως τόσο πολύ.


Το έχεις παρατηρήσει; Αν είσαι ευχαριστημένος, δεν τρως πάρα πολύ. Αν είσαι λυπημένος, τρως πάρα πολύ. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι, όταν είναι ευχαριστημένοι, τρώνε πάρα πολύ, αλλά αυτό είναι σκέτη ανοησία. 
Ο ευχαριστημένος άνθρωπος αισθάνεται τόσο ικανοποιημένος που δεν αισθάνεται να έχει χώρο μέσα του. Ο δυστυχισμένος άνθρωπος ρίχνει συνεχώς μέσα του φαγητό.


Δεν θα ασχοληθώ λοιπόν καθόλου με το φαγητό... Κι εσύ συνέχισε έτσι όπως είσαι, βρες όμως κάποιον αγαπημένο.


Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Η κακή διάθεση είναι ένας εχθρός που επισκιάζει την προσωπικότητα μας.



Ουσιαστικά η κακή διάθεση ή το κακό χιούμορ είναι η έλλειψη εσωτερικής γαλήνης, η έλλειψη συμφωνίας με τον εαυτό μας. Είναι σίγουρο ότι το γέλιο έχει την δυνατότητα να δώσει χαρά, ευτυχία. 

Όμως για ποια χαρά μιλάμε; 

Συνήθως περιμένουμε από εξωτερικά πράγματα να βρούμε την χαρά. Λάθος ! Η φιλοσοφία μαθαίνει τον άνθρωπο να καλλιεργεί την χαρά μέσα του ή με άλλα λόγια μας μαθαίνει ότι η χαρά είναι μια κατάσταση της Ψυχής ....

«Γέλα , καρδιά μου, γέλα 
  Βρες χρόνο να γελάς, 
  αυτό είναι η μουσική της ψυχής» 
  Γιάννης Ρίτσος


Θυμηθείτε :
  •  Γελάστε ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής σας.
  • Γελάστε γιατί η ζωή αναδεικνύει την ομορφιά της μέσα από τις ανατροπές .
  • Εκεί που νομίζετε ότι τίποτε δεν μπορεί να πάει χειρότερα, θυμηθείτε ότι το γέλιο μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα.
  • Γιατί αν μπορέσουμε να γελάσουμε με κάτι, τότε μπορούμε και να το ξεπεράσουμε...
  • Γελάστε γιατί ζωή χωρίς θάνατο και θάνατος χωρίς ζωή δεν υπάρχει. Αυτό το λέμε αναγέννηση.
  •  Γελάστε και το γέλιο σας θα εισακουστεί !




Γι αυτό λοιπόν...

  • Να βρίσκουμε τα κίνητρα, ώστε κάθε μέρα που ξεκινάει να είναι μια γιορτή. «Μία ημέρα χωρίς γέλιο είναι μία χαμένη ημέρα».
  • Ας ξυπνάμε με ενθουσιασμό και χαρά.
  • Να φροντίζουμε να γεμίζουμε τις μπαταρίες μας με ενέργεια.
  • Ας φέρουμε στην επιφάνεια το κρυμμένο παιδί που υπάρχει μέσα μας.
  • Να ( χαμο) γελάμε συχνά, ιδίως με τον εαυτό μας.
  • Να απαντάμε στις προκλήσεις της ζωής με αποφασιστικότητα.
  • Να εκδηλώνουμε την αγάπη μας πιο συχνά.
  • Χρειάζεται «να ανασαίνουμε» κάθε τόσο, να χαλαρώνουμε λίγα λεπτά, όχι μόνο φυσικά, αλλά κυρίως ψυχολογικά και νοητικά



« Να θυμάσαι πως η ζωή σου ανήκει και μπορείς να τα αλλάξεις όλα.
 Κι αν πάλι δεν μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα τότε,
 να αλλάξεις το μάτι που βλέπει την πραγματικότητα .» 
Ν. Καζαντάκης Ασκητική