Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ .... Το δώρο & Το μάθημα.

Απόσπασμα από ''ΕΝΑ ΕΥΤΥΧΕΣ... ΑΤΥΧΗΜΑ'' – Colin Turner

«Αν ένα γεγονός είναι πέρα από το δικό σου έλεγχο, τότε πώς είναι δυνατό να αναλάβεις την ευθύνη γι' αυτό»; ρώτησε τη φωνή.

«Αν πάντοτε αναλαμβάνεις την ευθύνη, τότε αποκτάς την ικανότητα να εστιάζεις την ενέργειά σου στο να βρίσκεις λύσεις. Μ' αυτόν τον τρόπο δημιουργείς κάτι θετικό μέσα από μια δύσκολη κατάσταση και μπορείς πια να δεις ξεκάθαρα πως κάθε αντιξοότητα προσφέρει μια ευκαιρία. Η ευκαιρία πάντα υπάρχει, μέσα σε κάθε αναποδιά, αλλά αν σπαταλάς όλη σου την ενέργεια στο να βρεις που είναι το λάθος ή στο πώς θα μοιράσεις τις ευθύνες, τότε η ευκαιρία αυτή θα μείνει ανεκμετάλλευτη και εσύ δε θα τη δεις ποτέ».

«Μα δεν είναι σημαντικό να δώσεις ένα μάθημα σε κάποιον που είναι ανεύθυνος; Αλλιώς πώς θα μάθει»;

Δεν είσαι εσύ υπεύθυνος για την ανευθυνότητα των άλλων. Το σημαντικό νια σένα είναι να μαθαίνεις από τις ανεύθυνες πράξεις των άλλων. Αν κάποιος σου κλέψει κάτι που για σένα είναι πολύτιμο, τότε ο θυμός και η αγανάκτηση θα σε σπρώξουν να απαιτήσεις ικανοποίηση, να κάνεις τον κλέφτη να πληρώσει. Φωνάζεις «ποιος φταίει»; και το φταίξιμο ξεκινάει από την προϊστορία του κατηγορούμενου και φτάνει ως την κυβέρνηση και την κοινωνία ολόκληρη».

Η φωνή συνέχισε: «Το πραγματικό μάθημα που πρέπει να πάρεις για να αναπτυχθείς βρίσκεται στη λύση, όχι στο φταίξιμο. Ίσως χρειάζεται να μάθεις να μην έχεις προσκόλληση στα αντικείμενα. Αν η προσκόλληση σου σ' αυτά επιτρέπει στ' αρνητικά σου συναισθήματα να σ' εξουσιάζουν τόσο πολύ, τότε ο μόνος τρόπος να γλιτώσεις από την απειλητική επιρροή αυτών των συναισθημάτων είναι να χάσεις τα αντικείμενα. Θυμήσου: μπορείς να κερδίσεις κάτι μόνον αν μάθεις να το απελευθερώνεις».

«Και τι θα γίνει με τον άνθρωπο που έκλεψε; Αν δεν τιμωρηθεί για την πράξη του, τότε σίγουρα δεν παίρνει κανένα μάθημα».

«Όποια τιμωρία και να του επιβάλει η κοινωνία το άτομο αυτό δε θα μάθει τίποτε, αν το ίδιο δεν επιλέξει να μάθει. Μπορεί να επιλέξει να απασχοληθεί μόνο με το ποιος έφταιγε και τον έπιασαν. Το πραγματικό μάθημα, δηλαδή να μάθει να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του, μπορεί να είναι κρυμμένο ανάμεσα σε πολλά ψευτο - μαθήματα γι' αυτόν».

Εκείνος σκέφτηκε τα χρήματα που είχε χάσει καθώς και την απώλεια εκείνης. Πίστευε πως αυτά τα δύο έφταιγαν που η ζωή του άρχισε να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. 

«Μα μου φαίνεται πολύ άδικο να πρέπει να υποφέρω για να μάθω κάτι όταν φταίει κάποιος άλλος».

«Για το πνεύμα σου, που έχει ξεκάθαρη αντίληψη των πραγμάτων, είναι απόλυτα δίκαιο. Μόνον εσύ μπορείς να κάνεις τον εαυτό σου να υποφέρει. Όλα είναι έτσι όπως είναι, είτε το καταλαβαίνεις είτε όχι. Κάθε μάθημα που έρχεται στη ζωή σου είναι μια ευλογία και όλα αυτά τα ευλογημένα μαθήματα σου δίνονται με σκοπό να επιλέξεις να εξελιχθείς. Κάθε ανισορροπία στη ζωή σου θα έλξει καταστάσεις που σκοπό έχουν να αποκαταστήσουν την ισορροπία. Αυτό το γεγονός είναι ευθυγραμμισμένο με την αναζήτηση του πνεύματός σου για την προσωπική σου ολοκλήρωση....

TO MYΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!


Όταν κάποιος νιώθει γνήσια ευγνωμοσύνη είναι αδύνατο να νιώθει ανησυχία, θυμό, κατάθλιψη ή οποιαδήποτε άλλο αρνητικό συναίσθημα. 

Μια όμορφη και ηλιόλουστη μέρα και μια σκοτεινιασμένη γεμάτη θύελλες και καταιγίδες δεν μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα στον ίδιο τόπο. 

Αυτός είναι ο λόγος που η συνήθεια της ευγνωμοσύνης αλλάζει την κατεύθυνση του νου μας και τον οδηγεί μακριά από το φόβο και κοντά στην αλήθεια, απομακρύνοντας κάθε αρνητικότητα, πόνο και βάσανο.

Εφαρμόζω ένα πρόγραμμα προληπτικό ενάντια στην εγκαρτέρηση, τον κυνισμό και την αμφιβολία. Κάθε μέρα κι όχι μόνο μια φορά, προτρέπω το νου μου να σκεφτεί όλα αυτά για τα οποία μπορώ να νιώθω ευγνωμοσύνη. 

Κι όσο παρακολουθώ τη συνεχή ροή της ευημερίας, των αγαθών και του πλούτου που έρχονται σε μένα τόσο εκείνη με οδηγεί σε μια ευπρόσδεκτα μόνιμη κατάσταση τη γαλήνη της ψυχής.

Γι’ αυτό κι αν ακόμα δεν είσαι ένας από αυτούς που σε καθημερινή βάση ασκούν την ευγνωμοσύνη σαν μια προσευχή χωρίς τέλος ή σαν μουσική υπόκρουση στη ζωή σου, σου προτείνω να σκεφτείς τη δυνατότητα να κάνεις κάτι τέτοιο αρχίζοντας από αυτήν την στιγμή. 


Προχώρησε σε μια ανώτερη σφαίρα. Η ευγνωμοσύνη. Απαιτεί υπευθυνότητα. Δες και αναγνώρισε την αξία και τα ταλέντα σου.

 Αναγνώρισε με ευγνωμοσύνη τους ανθρώπους στη ζωή σου αυτούς που αγαπάς και αυτούς που ίσως δεν αγαπάς. Κατά μία άποψη είναι όλοι ίδιοι. Είναι οι ιεροί σου δάσκαλοι στο σχολείο της ζωής. 

Ας είσαι ευγνώμων γι’ αυτούς. 

Κι όταν τα κάνεις αυτά, τότε θα καταλάβεις πόσο είσαι δυνατός, πόσο η ζωή σου προοδεύει και πόσο είσαι ευλογημένος και μόνο με το ότι βρίσκεσαι εδώ... ειδικά σ αυτήν την περίοδο των ριζικών αλλαγών….Κι έπειτα παρατήρησε τι πρόκειται να συμβεί.


Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ;


H λογική και η Πίστη μου στη Σοφία και τη Δικαιοσύνη του Θεού, μου λένε ότι όλες οι θρησκείες πρέπει εξίσου να έχουν πρόσβαση στον Έναν και Μοναδικό Θεό.

Πιστεύω, ότι στο τέλος της ζωής, ο ενάρετος Χριστιανός και ο ενάρετος Μουσουλμάνος, θα βρεθούν μαζί με τους ενάρετους Βουδιστές και Εβραίους κι ακόμα, με τον ενάρετο άθεο.

Ποιό έχει πιο πολλή σημασία;
Tο όνομα, με το οποίο Tον καλούμε, ή η αγνότητα της καρδιάς που καλεί;
O Θεός έχει θρησκεία;
Aνήκει ο Θεός σε μία μόνο θρησκεία;
Πιστεύω ότι υπάρχει μόνο Ένας Θεός και είναι Aγάπη. H αγάπη, είναι η ουσία κάθε θρησκείας.
Όμως, γεννημένος χριστιανός, έχω αναρωτηθεί:
Eίμαι πραγματικά χριστιανός;
Tι προσδιορίζει έναν χριστιανό;
H ταυτότητά του, ή η καρδιά του;
H γέννησή του, ή η συνείδησή του;
H βάπτισή του, ή η συμπεριφορά του;
Tο όνομα στο οποίο προσεύχεται, ή η ειλικρίνεια της προσευχής;
Σκέφτομαι, ότι χριστιανός είναι αυτός που προσπαθεί να κάνει πράξη τις διδασκαλίες του Xριστού.

Έτσι, μελέτησα τις Διδασκαλίες Tου, και βρήκα ότι, για να είμαι ένας πραγματικός χριστιανός χρειάζεται:


  • Nα πιστεύω ότι ο Xριστός είναι Eνσάρκωση του Θεού.
  • Nα πιστεύω στην Aνάστασή Tου.
  • Nα αγαπάω το Θεό με όλη τη δύναμη, το νου, την καρδιά και την ψυχή μου.
  • Nα αγαπάω τους άλλους όπως αγαπάω τον εαυτό μου.
  • Nα αγαπάω τα αδέλφια μου, όπως με αγαπάει ο Xριστός.
  • Nα αγαπάω ακόμα και αυτούς που προσπαθούν να μου κάνουν κακό. 
  • Nα μην έχω καθόλου άγχος για το αύριο, επειδή έχω Πίστη.
  • Nα θυμάμαι, ότι η Θεία Συνειδητότητα βρίσκεται στον καθέναν, μέσα στους άπορους, τους άρρωστους και τους φυλακισμένους και να προσφέρω βοήθεια σε αυτούς.
  • Nα μοιραστώ αυτά που έχω με όσους έχουν ανάγκη.
  • Nα συνειδητοποιήσω, ότι όλα που ψάχνω είναι μέσα μου.
  • Nα μην κάνω ποτέ σε κάποιον κάτι που δεν θα ήθελα να κάνει εκείνος σε μένα.
  • Nα μην κρίνω ποτέ τους άλλους, αλλά να διορθώσω τα δικά μου ελαττώματα.
  • Nα έχω εμπιστοσύνη στο ότι μου δίνεται πάντα αυτό που χρειάζομαι.
  • Nα συγχωρώ τους άλλους, ό,τι και να μου κάνουν, ακόμα και αν το κάνουν πολλές φορές.
  • Nα κατανοήσω και να εφαρμόζω την προσευχή και τη νηστεία.
  • Nα έχω στο νου μου, συνέχεια, ότι όλοι οι άλλοι είναι τα αδέλφια μου.
  • Nα αξιοποιήσω τις ικανότητες, δυνατότητες και ταλέντα για το καλό του σύνολου.
  • Nα θυμάμαι, ότι μπορεί να φύγω από το σώμα μου, οποιαδήποτε στιγμή και να είμαι έτοιμος, με καθαρή καρδιά και χωρίς εκκρεμότητες.
  • Nα συνειδητοποιήσω, ότι είμαι Nαός του Θεού και ότι ο Θεός κατοικεί μέσα μου.
  • Nα καταλάβω, ότι το βασίλειο του Θεού, δεν είναι κάπου αλλού, αλλά, μέσα μου.
  • Nα καταλάβω, ότι αν ακολουθώ τις οδηγίες του Xριστού, θα ανακαλύψω την αλήθεια, η οποία θα με απελευθερώσει από την άγνοια.

Σταδιακά, να αφομοιώσω την Aλήθεια, ότι, είμαστε Θεία Eνέργεια και ότι ο προορισμός μας είναι η Θέωση, το να γίνουμε τέλειοι...
Nα ζω με αγάπη.
Φαντάζομαι, ότι μπορείς να προσθέσεις πολλά ακόμα.
Kαι μετά, σκέφτηκα, αναρωτήθηκα:
"Eίμαι, όντως, χριστιανός; 
“Eίναι ο στόχος μου."

Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Ζώντας στο παρόν παύεις να γερνάς



Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι ένας νους που βρίσκεται εστιασμένος στο παρόν υποδεικνύει την ευημερία, ενώ η μετατόπιση της ενέργειας μας στο παρελθόν ή στο μέλλον μπορεί να οδηγήσει σε δυστυχία. Τώρα, μια προκαταρκτική μελέτη UCSF δείχνει μια σχέση μεταξύ της περιπλάνησης του νου και της γήρανσης, εξετάζοντας έναν βιολογικό δείκτη της μακροζωίας στο DNA μας.

Στη μελέτη, το μήκος των τελομερών, ένας αναδυόμενος βιοδείκτης για την κυψελοειδή και την γενική σωματική γήρανση, εκτιμήθηκε σε συνδυασμό με την τάση του να είναι κανείς εστιασμένος στο παρόν συναρτήσει της τάσης της νοητικής περιπλάνησης, σε έρευνα 239 υγιών, μεσήλικων γυναικών που κυμαίνονταν σε ηλικίες από 50 έως 65 ετών.

Το να είσαι εστιασμένος στο παρόν ορίστηκε ως μια κλίση να επικεντρώνεται κανείς στις τρέχουσες εργασίες, ενώ η νοητική περιπλάνηση ορίστηκε ως η κλίση να έχει κάποιος σκέψεις για άλλα πράγματα εκτός από τι παρούσες εργασίες ή απλά οι σκέψεις του να βρίσκονται «κάπου αλλού».

Πολλοί επαγγελματίες της πνευματικής υγείας μας λένε να μην αρνούμαστε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, αλλά και να μην χανόμαστε σε αυτά. Οι ψυχολογικές επιστήμες μας έχουν δείξει ότι όντας παρόντες, αποκτούμε μεγαλύτερη εγρήγορση και εσωτερική ασφάλεια, επιτρέποντάς μας να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις πιο αντικειμενικά και με μεγαλύτερη ηρεμία.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν online στο new Association for Psychological Science Journal Clinical Psychological Science, εκείνοι που αμέφεραν μεγαλύτερη νοητική περιπλάνηση είχαν μικρότερα τελομερή, ενώ όσοι ανέφεραν περισσότερη παρουσία στη στιγμή ή απλά είχαν μια μεγαλύτερη εστίαση και δέσμευση με τις τρέχουσες δραστηριότητές τους, είχαν μεγαλύτερα τελομερή, ακόμη και μετά την προσαρμογή στο τρέχον στρες.

Το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι γεμάτο με τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια διακόπτες γονίδια που κατοικούν σε κομμάτια του DNA που κάποτε είχαν απορριφθεί ως “σκουπίδια”, αλλά αποδεικνύεται ότι το λεγόμενο junk DNA διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον έλεγχο του τρόπου που συμπεριφέρονται τα κύτταρα, όργανα και άλλοι ιστοί. Η ανακάλυψη, που θεωρείται ένα σημαντικό ιατρικό και επιστημονικό επίτευγμα, έχει τεράστιες συνέπειες για την υγεία του ανθρώπου και της συνείδησης, επειδή πολλές σύνθετες ασθένειες φαίνεται να προκαλούνται από μικροσκοπικές αλλαγές σε εκατοντάδες διακόπτες γονίδια.

Καθώς οι επιστήμονες βυθίστηκαν στα “σκουπίδια” – τμήματα του DNA τα οποία δεν είναι πραγματικά γονίδια που περιέχουν οδηγίες για πρωτεΐνες – ανακάλυψαν ένα πολύπλοκο σύστημα που ελέγχει τα γονίδια. Τουλάχιστον 80% αυτού του DNA είναι ενεργό και είναι χρήσιμο. Ένα άλλο 15-17% έχει υψηλότερες λειτουργίες τις οποίες οι επιστήμονες συνεχίζουν να αποκωδικοποιούν.

Κάθε ανθρώπινο κύτταρο περιέχει DNA και οι κλώνοι του μας κωδικοποιούν γενετικά σε αυτό που είμαστε. Τα τελομερή είναι τα καλύμματα του τέλους του DNA μας και σκοπό έχουν να το συμπληρώσουν και να το προστατεύσουν, αλλά κάθε φορά που ένα κύτταρο αναπαράγεται, τα τελομερή μειώνονται. Τα τελομερή μικραίνουν συνήθως με την ηλικία ως αποτέλεσμα και ψυχολογικών αλλά και φυσιολογικών πιέσεων. 

Στη σύλληψη, τα τελομερή σας είναι 15.000 βάσεις φορές μεγαλύτερα, αλλά κατά τη γέννηση, παραμένουν μόνο 10.000 βάσεις. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής σας, τα τελομερή σας συνεχίζουν να διαβρώνονται. Για να κατανοήσετε την κρίσιμη σημασία των τελομερών σας αναφέρουμε ότι κανείς δεν μπορεί να ζήσει με λιγότερα από 5.000 βάσεις. Σε έρευνα που πρωτοστάτησε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όσο πιο μικρά είναι τα τελομερή, τόσο πιο πιθανό είναι το πρώιμο στάδιο της νόσου και της θνησιμότητας.

Καθώς η μελέτη αξιολόγησε την νοητική περιπλάνηση και τα τελομερή ταυτόχρονα, οι ερευνητές δεν ξέρουν ακόμα αν η νοητική περιπλάνηση οδηγεί σε μικρότερα τελομερή, αν συμβαίνει το αντίθετο, ή κάποιος κοινός τρίτος παράγοντας συμβάλλει και στα δύο.

Οι μέθοδοι των συνειδητών διαλογισμών, οι οποίες προωθούν την προσοχή στο παρόν με μια συμπονετική στάση αποδοχής, οδηγούν σε αυξήσεις σε ορισμένες πτυχές της υγείας. 

Όντας παρόντες και σε εγρήγορση με αγνότητα και χωρίς κρίση σημαίνει επίσης ότι δεν έχουμε κανένα συναίσθημα γύρω από τις παρατηρήσεις μας. Η συναισθηματική ευεξία μας δεν τοποθετείται στα αποτελέσματα των συνθηκών της ζωής μας. Η ευημερία μας τοποθετείται στον εσωτερικό μας εαυτό και καθορίζεται από την επιλογή που κάνουμε για να παραμένουμε ήρεμοι, εστιασμένοι και επεκτατικοί γύρω από τις πολλαπλές δυνατότητες των περιστατικών των οποίων είμαστε μάρτυρες.

Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει ότι οι παρεμβάσεις του διαλογισμού σχετίζονται με αυξημένη δραστικότητα ενός ενζύμου που είναι γνωστό ως τελομεράση, το οποίο είναι υπεύθυνο για την προστασία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αναπλήρωση των τελομερών.

Μαζί με τη νέα μελέτη UCSF, τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την πιθανότητα ότι η εστίαση στο παρόν μπορεί να είναι μέρος αυτού που προάγει την υγεία σε μετρήσιμο κυτταρικό επίπεδο, είπαν οι ερευνητές.

“Η κατάσταση της εγρήγορσης – όπου οι σκέψεις μας ξεκουράζονται ανά πάσα στιγμή - αποδεικνύεται ότι είναι ένα συναρπαστικό παράθυρο στην ευημερία μας. Μπορεί να επηρεάζεται από τη συναισθηματική μας κατάσταση, καθώς και να την διαμορφώνει επίσης (την συναισθηματική μας κατάσταση)”, δήλωσε η Elissa Epel, PhD , αναπληρώτρια καθηγήτρια της ψυχιατρικής και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Στο υγιές δείγμα μας, οι άνθρωποι που αναφέρουν ότι είναι περισσότερο εστιασμένοι στις τρέχουσες δραστηριότητές τους τείνουν να έχουν μεγαλύτερα τελομερή. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσο γενική ή σημαντική είναι αυτή η σχέση.”

Συνεχίζοντας, η Epel, μαζί με την Eli Puterman, PhD, ψυχολόγο  στο  UCSF  Τμήμα  Ψυχιατρικής,  και  οι
συνεργάτες τους αναπτύσσουν μια σειρά από μαθήματα για την προώθηση πιο συνειδητής εστίασης στο παρόν, για να δουν εάν η παρέμβαση αυτή προστατεύει την συντήρηση των τελομερών ή ακόμη και εάν τα επιμηκύνει.

Στην παρούσα μελέτη, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι είχαν την τάση το μυαλό τους να περιπλανιέται, και μετρήθηκαν για τυχόν πτυχές ψυχολογικής δυσφορίας και ευημερίας. Το δείγμα ήταν ιδιαίτερα μορφωμένο και ήταν σε κοντινό φάσμα χρονολογικής ηλικίας αλλά και ψυχολογικού στρες (οι περισσότεροι είχαν χαμηλή ένταση), πράγματα τα οποία μπορεί να έχουν συμβάλει στη δυνατότητα να ανιχνευθεί αυτή η σχέση, είπε η Epel.

Η μελέτη είναι η πρώτη που συνδέει την κατάσταση της εγρήγορσης με το μήκος των τελομερών και τον έλεγχο του άγχους και της κατάθλιψης, είπε η Epel. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει δεσμoύς μεταξύ του μήκος των τελομερών και ιδιαίτερους τύπους άγχους και κατάθλιψης. Δεδομένου ότι η μελέτη αυτή βασίστηκε σε απλές δηλώσεις κατάστασης εγρήγορσης, θα χρειαστούν περαιτέρω μελέτες απευθείας μέτρησης της εγκεφαλικής δραστηριότητας.

«Τώρα έχουμε αποδείξεις για ένα νέο τύπο θεραπείας από την οποία το DNA μπορεί να επηρεαστεί και να επαναπρογραμματιστεί ανάλογα με τον τρόπο που σκεφτόμαστε, χωρίς φυσικά την τροποποίηση ενός μόνο γονιδίου,” δήλωσε η καθηγήτρια και γενετίστρια Karina Mika.

«Αυτή η μελέτη ήταν ένα πρώτο βήμα και δείχνει ότι αξίζει να ψάξω για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ της νοητικής περιπλάνησης και της υγείας των κυττάρων για να αποκτήσουμε μια καλύτερη κατανόηση για το εάν υπάρχει αιτιότητα και αναστρεψιμότητα”, δήλωσε η Epel. “Για παράδειγμα, η μείωση της νοητικής περιπλάνησης προωθεί την καλύτερη υγεία των κυττάρων; Ή είναι αυτές οι σχέσεις απλώς αντανακλάσεις κάποιου υποκείμενου μακροχρόνιου χαρακτηριστικού ενός προσώπου;”

 «Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την πιθανότητα ότι η στάση της αποδοχής των αρνητικών εμπειριών μπορεί να είναι ένας από τους παράγοντες που προωθεί τη μεγαλύτερη ικανότητα του να βρισκόμαστε στο παρόν – να αντιμετωπίζουμε ομαλά τις τρέχουσες εμπειρίες μας χωρίς να αποφεύγουμε τις δυσάρεστες πτυχές των καθημερινών εμπειριών», είπε.

“Μια σειρά από θεωρίες που αφορούν τον συγκινησιακό τομέα δείχνει ότι η αύξηση της προσοχής στο παρόν οδηγεί σε λιγότερη καταπίεση των αρνητικών συναισθημάτων, και ως εκ τούτου σε μικρότερο φαινόμενο της νοητικής αναπήδησης σε παρελθούσες καταπιεσμένες συγκινησιακές καταστάσεις”, δήλωσε ο Wendy Berry Mendes, PhD, αναπληρωτής καθηγητής και και συν-συγγραφέας της μελέτης αυτής. “Εναλλακτικά, ο έλεγχος της προσοχής μπορεί να μας βοηθήσει να ερμηνεύσουμε τα συναισθήματα με έναν πιο εποικοδομητικό τρόπο, αυτό που ονομάζουμε« θετικές επανεκτιμήσεις. Τέτοιες μορφές σκέψης έχουν συνδεθεί με υγιείς φυσιολογικές καταστάσεις. “

“Κατά τη διάρκεια πολλών χιλιετιών οι νόες και η φυσική μας ύπαρξη έχουν γίνει μηχανές του χρόνου προγραμματισμένα να γεράσουν και να λήξουν, αλλά δεν είναι απαραίτητο να συμβαίνει αυτό», είπε η Mika. “Το να μην γερνάς θα μπορούσε να είναι τόσο απλό όσο η αλλαγή της συναισθηματικής μας κατάστασης και του τρόπου που σκεφτόμαστε», κατέληξε.

Η έρευνα για τα τελομερή και το ένζυμο που τα δημιουργεί, καθοδηγήθηκε από τρεις Αμερικανούς, συμπεριλαμβανομένων των Μπλάκμπερν, ο οποίος συν-ανακάλυψε το ένζυμο της τελομεράσης, το 1985. Οι επιστήμονες αυτοί έλαβαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας / Ιατρικής το 2009 για το έργο αυτό.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

"Γιατί έτυχε αυτό σε μένα;"


Καθώς λοιπόν εμφανίζεται στη ζωή μας ένα συμβάν που προκαλεί τη δυσαρέσκεια μας να μην αναφωνούμε: "Γιατί έτυχε αυτό σε μένα" .

Πρώτον δεν έτυχε επειδή το τυχαίο δεν υπάρχει στο σύμπαν και δεύτερον να θεωρείτε ευλογία το γεγονός ότι συνέβη σε σας διότι αν μπορούσατε να "δείτε" πόσες αόρατες οντότητες εργάζονται άοκνα κάτω απ τις εντολές των νόμων της φύσης μόνο και μόνο για να καταστήσουν εμάς ικανούς να εξαγνίσουμε την προσωπικότητά μας από τα επίπλαστα στοιχεία που μας ταλανίζουν αιώνες στο προσκύνημα μας στη γη θα νιώθατε δέος και θα πέφτατε στα γόνατα ευγνωμονώντας τη θεία πρόνοια που μας επέλεξε.

Θα ήταν παράδοξο για το περιεχόμενο αυτού του βιβλίου να σας πω ότι δε θα έπρεπε να επιζητάτε ένα θαύμα αλλά να προσεύχεστε και να επικαλείστε τη θεία φώτιση που θα σας επιτρέψει να διαχειριστείτε με σοφία κάθε γεγονός, κάθε στιγμή μέσα στο υπέροχο δώρο της ζωής. 

Μέσα απ αυτή τη καθημερινή, στην αιώνια παρούσα στιγμή, συμπεριφορά μας σμιλεύουμε το δικό μας κατώτερο εαυτό έτσι ώστε στο πλήρωμα του χρόνου να γίνει ένα έργο αντάξιο να κατοικεί ανάμεσα στους θεούς σε μια ανώτερη υπέρλαμπρη διάσταση που κάποιοι μπορεί να την αποκαλέσουν παράδεισο αλλά ωστόσο αυτή είναι η πραγματική ουράνια μας πατρίδα κι όχι ο παράδεισος.

Να μην αναφωνούμε: "Όχι τώρα!" επειδή κάθε τι γίνεται στην ώρα του και δεν υπάρχει καλύτερη ώρα απ αυτή που συμβαίνει. Σε ένα πάνσοφο σύμπαν δεν είμαστε εμείς οι ατελείς μαθητές, που δε μπορούμε ακόμη να επιλέξουμε την "σωστή" ώρα της δικής μας δράσης , να κρίνουμε τους αόρατους Δασκάλους για την στιγμή που εκείνοι κρίνανε ορθό να μας παρουσιάσουν το επόμενο μας μάθημα.

Ανόητος κι επαρμένος είναι εκείνος που θα τολμήσει να αναφωνήσει: "γιατί σε μένα, γιατί τώρα;" Επειδή δε θυμάται, αλλά η υπογραφή του είναι χαραγμένη στο αόρατο συμβόλαιο αυτής της ζωής που ορίζει όλους τους σταθμούς της μαθητείας του στη γη. Στο ανώτερο αστρικό θα βρει τη δική του συμφωνία σε τούτο το σενάριο αλλά ποιος άραγε το υπέγραψε και ποιος τώρα το αμφισβητεί μέσα στην άγνοια του;

Ο μαθητής στο τέλος αυτού του εγχειριδίου δε θα έχει κανένα άλλοθι για τις επιλογές του κι αν επιθυμεί να έχει μια τυφλή δικαιολογία για τη δράση του απέναντι στα φαινόμενα και μέσα σ αυτά καλύτερα να σταματήσει την ανάγνωση εδώ γιατί στις αμέσως επόμενες σελίδες η "μύηση" που θα λάβει δε θα του επιτρέψει να κάνει το παραμικρό βήμα πίσω, παρά μόνο να αντιμετωπίσει τους δαίμονες του σε μια μάχη απόλυτης στρατηγικής και τέχνης.

Σε μια μάχη που αιώνες τώρα νικούν όχι οι δυνατοί ούτε οι τιτάνες αλλά αυτοί που θέλουν, αυτοί που έχουν κατανοήσει αυτοί που έχουν μετανοήσει κι η επιθυμία τους για την επιστροφή στη φυσική κατάσταση του Ανθρώπου είναι αστείρευτη, είναι ανίκητη. 

Αν αυτόν τον συνοδοιπόρο η ιστορία θα τον αποκαλέσει ήρωα ή ημίθεο αυτό δε το γνωρίζω αυτό που ξέρω είναι πως θα είναι ένας απλός άνθρωπος ανάμεσα μας που αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να ενωθεί με τον Ανώτερο του Εαυτό και βάδισε ευέλικτα και δυναμικά όπως το νερό, αλλά όταν χρειάστηκε λύγισε όπως τα δένδρα που δε θέλουν να σπάσουν απ τη μανία του ανέμου κι όταν έκρινε ορθό στάθηκε σαν βράχος κι άφησε να ξεσπάσει και να ξεθυμάνει πάνω του η οργή της ζωής, η οργή των δικών του περασμένων καταιγίδων που ήρθε η ώρα να κοπάσουν και να ξεψυχήσουν, επειδή ήρθε η ώρα του.

Αυτό είναι το θαύμα του ανθρώπου για το οποίο δε θα μιλήσει κανείς επειδή όλοι επιζητούν τη μαγεία μέσα στα φαινόμενα της εικονικής πραγματικότητας αλλά η μαγεία βρίσκεται στις ικανότητες του μάγου και το θαύμα είναι να γίνει Άνθρωπος ο κατώτερος εαυτός. 

Να γίνει Μάγος ο μαθητευόμενος μάγος κι όχι η εικονική πραγματικότητα μια χαρούμενη παράσταση ταχυδακτυλουργών γιατί ότι κι αν αλλάξει απ αυτό το σκηνικό θα παραμείνει μια μεγάλη πλάνη.

Απόσπασμα απ το βιβλίο  "Τα μυστικά των θαυμάτων" 

Τετράγωνο Ουρανού-Πλούτωνα – Τελειώνει η κρίση; Ποιοι επηρεάζονται;

Για έκτη και προτελευταία φορά σχηματίζεται η όψη της κρίσης, το τετράγωνο Ουρανού-Πλούτωνα, που απ’ το 2012 που ξεκίνησε να δημιουργείται με ακρίβεια, έχει φέρει βαθιές κοινωνικές καθάρσεις, σοκ και μεταμορφώσεις, ενώ αυξάνει βέβαια τις υπαρξιακές αγωνίες. 

                              

Είναι μια όψη που έχει σαν στόχο να καθαρίσει κάθε αδράνεια και κάθε σάπια κατεστημένη αξία, ενώ για τελευταία φορά θα σχηματιστεί με ακρίβεια τον Μάρτιο του 2015. Δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι θα βγούμε τότε απ’ την κρίση τελείως, γιατί ο Πλούτωνας απ’ το ασκητικό ζώδιο του Αιγόκερω μέχρι το 2024 θα ζητά λιτότητα, όμως τουλάχιστον θα μειωθούν οι τρομερές αγωνίες και τα σοκ των τελευταίων χρόνων.

Στις 15 Δεκεμβρίου 2014 λοιπόν κορυφώνεται ξανά η μακροχρόνιας επιρροής ισχυρότατη όψη του Ουρανού απ’ τον Κριό με τον Πλούτωνα απ’ τον Αιγόκερω, που εκτός απ’ τις κοινωνικές και οικονομικές ταραχές και την συσσώρευση των χρεών που προκαλεί, έχει βαλθεί επίσης να κάνει και βαθιά εκκαθάριση στις φιλίες μας, σε συλλογικό επίπεδο. 

Απ’ το 2012 που λειτουργεί, βγάζουμε απ’ τη ζωή μας ανθρώπους με τους οποίους δεν έχουμε σχέση ουσίας και ίδιες ιδεολογίες. Δεν εμπιστευόμαστε πλέον εύκολα τους ανθρώπους, ενώ έχει αποκαλυφθεί το κρυφό πρόσωπο πολλών στο διάστημα αυτό. Η αποκάλυψη ωστόσο των ακάθαρτων κινήτρων, θα μας ωθήσει, ή πρέπει να μας ωθήσει, στο να γίνουμε πιο αληθινοί κι αυθεντικοί τελικά.

                         2-Τετράγωνο-Ουρανού-Πλούτωνα-–-Τελειώνει-η-κρίση_-Ποιοι-επηρεάζονται-περισσότερο_

Έχει και μια άλλη επίδραση το τετράγωνο Ουρανού Πλούτωνα. Έχει παγώσει σεξουαλικά ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας ή το έχει απομακρύνει απ’ τη φυσιολογική σεξουαλική λειτουργία – ο Ουρανός είναι ο πλανήτης της παρέκκλισης και ο Πλούτωνας ο πλανήτης του σεξ και της αναπαραγωγής.

 Το σεξουαλικό πάγωμα έρχεται και σαν ένστικτο αυτοσυντήρησης: επειδή δεν υπάρχει χρήμα κι ενέργεια, ενστικτωδώς οι άνθρωποι κάνουν συντήρηση της ενέργειάς τους – το σεξ και το χρήμα σχετίζονται, είναι ενέργεια, και με τον Πλούτωνα στον Αιγόκερω απαιτείται συγκρατημένη διαχείριση λόγω γενικής λιτότητας ενεργειών.

Η όψη αυτή μας έχει βάλει συλλογικά σε βαθιά διαδικασία μεταμόρφωσης κι αφύπνισης μέσα απ’ τα σοκ και τις κρίσεις που δημιουργεί. Κάποιοι μέχρι στιγμής άντεξαν και λειτούργησαν σύμφωνα με τις επιταγές της εξέλιξης που ζητά η όψη αυτή, άλλοι όμως πελάγωσαν ή και λειτούργησαν αυτοκαταστροφικά αντί να προχωρήσουν σε αλλαγές στη ζωή τους.

                               

Αν και όλοι μας επηρεαζόμαστε βαθιά απ’ το ισχυρό αυτό τετράγωνο Ουρανού Πλούτωνα, πολύ πιο άμεσα και προσωπικά τώρα το βιώνουν οι εξής αστρολογικές ομάδες: Οι Κριοί οι γεννημένοι κοντά στις 2 Απριλίου, οι Καρκίνοι οι γεννημένοι κοντά στις 4 Ιουλίου, οι Ζυγοί οι γεννημένοι κοντά στις 5 Οκτωβρίου και οι Αιγόκεροι οι γεννημένοι κοντά στις 2 Ιανουαρίου. 

Μια ομάδα πληθυσμού η οποία βιώνει βαθιές κρίσεις ταυτότητας, αλλαγές, σοκ και μεταμορφώσεις, πάντα βέβαια με στόχο να εξυγιάνει η ζωή της και να προοδεύσει. Τα σοκ και οι κρίσεις ενεργοποιούν νέο δυναμικό δημιουργικότητας, ζωής, επιβίωσης, αρκεί να τις διαχειριστεί κανείς σωστά.


Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΙ ΑΓΓΙΖΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΡΕΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΦΩΣ!!!... ELIO D' ANNA

«Μόνο φαινομενικά ένας άνθρωπος εύχεται το καλό την ευημερία, την υγεία» είπε με κατάνυξη ο Dreamer. Στη φωνή Του υπήρχε η ιεροπρέπεια μιας ομιλίας που απευθυνόταν στο πιο πραγματικό κομμάτι κάθε ανθρώπου- «εάν μπορούσε να παρατηρήσει και να γνωρίσει τον εαυτό του, θα άκουγε μέσα του μία ωδή πόνου, τη συνεχή απαγγελία μιας προσευχής της συμφοράς, αναμονής τρομερών γεγονότων, πιθανών και απίθανων…»



    Λίγο πιο πέρα ένας άντρας με μαύρο t-shirt και μαύρα γυαλιά έμοιαζε απορροφημένος από τη θέα εκείνου του ανέπαφου πανοράματος ουρανού και θάλασσας. Η κοιλιά του εξείχε υπερβολικά, τα μπράτσα του ήταν στραμμένα προς τα μέσα, όπως συμβαίνει στους χοντρούς εξ’ αιτίας της πίεσης στο θώρακα. Έχωνε συνεχώς το χέρι του σε μια  τεράστια συσκευασία με τηγανητά πατατάκια, γεμίζοντας άφθονα τη χούφτα του. Μασουλούσε και ρέμβαζε.

 «Βλέπεις - είπε δείχνοντάς τον με μια ελαφριά κίνηση του πηγουνιού – εκείνος ο άνθρωπος αυτοκτονεί… Ένας ευγενής άλλων εποχών, ή διαφορετικού ταπεραμέντου, θα μπορούσε να επιλέξει ένα πιστόλι. Θα τον βλέπαμε να σημαδεύει με αξιοπρέπεια τον κρόταφό του, και να λέει αντίο στον κόσμο ρίχνοντας μια τελευταία ματιά σε αυτή την εντυπωσιακή θέα».

  Ενοχλήθηκα απ’ αυτό το σχόλιο για εκείνον τον άγνωστο. Ακόμα προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που μ’ έκανε να νιώθω τόσο άσχημα στα όσα είχε πει, όταν τον άκουσα να συμπληρώνει: «Η μοναδική διαφορά μεταξύ του πιστολιού και του φαγητού είναι η ταχύτητα της μεθόδου που επιλέγει κανείς να αφανιστεί!». 


Εάν αυτή η εξυπνάδα  διατυπωνόταν από κάποιον άλλον θα την είχα αποστομώσει σαν μια ατυχή boutade, μια κακόγουστη υπερβολή. Αλλά ο Dreamer δε σήκωνε αστεία. Από την άλλη πλευρά δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί εκείνες οι λέξεις Του  με ανησυχούσαν τόσο πολύ και στριφογύριζαν μέσα μου τόσο ενοχλητικά. Πίστευα, τότε, ότι η διάθεσή μου μεταξύ έκπληξης κι αγανάκτησης, κι εκείνος ο πόνος, ήταν αποτέλεσμα του κυνισμού του Dreamer. Δεν υποπτευόμουν καν την πραγματική προέλευση της κακοδιαθεσίας μου.

  Ο μοναδικός τρόπος που είχα για να ξεφύγω από εκείνη τη δυσφορία και να σταματήσω ή τουλάχιστον να κρύψω, την ανεξήγητη εχθρότητα που ένιωθα να θεριεύει μέσα μου ανεξέλεγκτα, ήταν να καταφύγω σε ένα ειρωνικό σχόλιο. 

«Σε αμφότερες τις περιπτώσεις θα πρέπει να επιδιώξουμε την άμεση επέμβαση της αστυνομίας για να τους αφαιρέσει το όπλο και να προσπαθήσει να τους σώσει τη ζωή – είπα με ένα χαμόγελο που έσβησε μόλις έφτασε στα χείλη μου. Έπρεπε να είχα σταματήσει αλλά συνέχισα ειρωνικά – «Στην περίπτωσή μας θα μπορούσαμε να ειδοποιήσουμε την αστυνομία ότι κάποιος θέλει να αυτοκτονήσει με …πατατάκια».

      Το ήδη αυστηρό βλέμμα Του έγινε ατσάλινο, και το αίμα στις φλέβες μου πάγωσε. «Είσαι κι εσύ ένας αυτόχειρας –είπε ψυχρά’ έπειτα χαμηλόφωνα ψιθύρισε- Εκείνος ο άντρας είσαι εσύ!». Περίμενε μερικά δευτερόλεπτα για να συνέλθω από το χτύπημα, όπως γίνεται με τους πυγμάχους που κείτονται στο καναβάτσο του ρινγκ. Έπειτα αφού θεώρησε οριστική την ήττα μου, σταμάτησε να μετράει και είπε:


 «Η ζωή του καθημερινού ανθρώπου είναι μονόδρομος… γνωρίζει μόνον την κατεύθυνση προς το τέρμα… Η μοναδική του πίστη, η μόνη αφοσίωση είναι στο θάνατο… Η μοναδική του επιλογή είναι του πως θα σκοτωθεί. Το σώμα είναι ακατάλυτο. Εμείς είμαστε που αφήνουμε το σώμα να καταστραφεί. Πράγματι είναι οι σκέψεις και τα συναισθήματα τα οποία επιβάλλουμε στο σώμα που δημιουργούν τη γήρανση, τις ασθένειες, την κατάπτωση και το θάνατο. Οτιδήποτε συμβαίνει στο σώμα σου, συμβαίνει και στον κόσμο. Ο κόσμος είναι όπως εσύ είσαι. Και εσύ είσαι αυτό το αγέννητο, αθάνατο σώμα».

  «Εσύ όπως εκατομμύρια άνθρωποι, διάλεξες να αφανιστείς μέσα από τους φόβους σου, τις καταστροφικές σκέψεις σου».

«Τι μπορεί να γίνει;»- ψέλλισα με δυσκολία. Θα ήθελα να ρωτήσω για λογαριασμό ολόκληρης της αυτόχειρας ανθρωπότητας. Θα ήθελα να του πω «τι μπορούμε να κάνουμε»;… Αλλά αυτό θα απαιτούσε ενέργεια και η δικιά μου είχε εξαντληθεί όλη μέσα από κάποια άγνωστη διαρροή του Είναι. Με δυσκολία κρατιόμουν όρθιος.

     «Αν προσπαθούσαμε να τους σταματήσουμε, να εμποδίσουμε το σχέδιο θανάτου τους δεν θα μας έβλεπαν σαν σωτήρες ή ευεργέτες -είπε ο Dreamer- αντιθέτως η προσπάθειά μας θα τους έκανε να μας βλέπουν σαν θανάσιμους εχθρούς, και τελικά στο μόνο που θα χρησίμευε θα ήταν να αναβληθεί η αυτοκαταστροφή τους». Με κοίταξε εξονυχιστικά σαν να ήθελε να ανακαλύψει πόσο έτοιμος ήμουν για να αντέξω την ευθύνη όσων ήθελε να μου πει, έπειτα ψιθύρισε «Υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά του Είναι που ο άνθρωπος κληρονομεί από την ‘πρώτη εκπαίδευση’ μια καταστροφική σκέψη, μια ώθηση να βλάψει πρώτα τον εαυτό του και μετά τους άλλους».


   Μου μίλησε για την αυτοκαταστροφή, για την αφοσίωση στο θάνατο ως τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της γηραιάς ανθρωπότητας, σχεδόν μια δεύτερη φύση, που εκδηλώνεται στον απλό άνθρωπο σαν μια ακαταμάχητη ορμή να αφανιστεί. Μόλις ο άνθρωπος ξεχάσει ότι είναι ο δημιουργός, ο πρωτουργός και απόλυτος κυρίαρχος των πάντων και κάθε πράγματος, πέφτει αιχμάλωτος μιας ‘άθλιας περιγραφής του κόσμου’. Ζει σαν ζητιάνος, βασανισμένος από αισθήματα ενοχής και από ένα διαρκές αίσθημα ήττας, θύμα της ωδής του πόνου που ακατάπαυστα αντηχεί μέσα στις φαντασιώσεις και τις καταστροφικές σκέψεις του.

     «Παρατηρήστε τον εαυτό σας! Διεισδύστε στις πιο σκοτεινές γωνιές του Είναι. Περιορίστε μέσα σας, μόλις εμφανιστεί, κάθε είδους αμφιβολία και φόβος. Εξαναγκάστε τους εαυτούς σας… επιβάλετέ τους την ευτυχία, την άνεση, την σιγουριά. Δεν είναι οι καταστάσεις του κόσμου που σας επιφέρουν την δυστυχία αλλά η δικιά σας ωδή του πόνου που δημιουργεί όλες τις αθλιότητες του κόσμου».

Elio D' Anna "Η Σχολή Των Θεών''


Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Τι είναι το κάρμα;

Κάρμα δεν είναι κάποια μορφή θεϊκής τιμωρίας, όπως λαθεμένα πολλοί νομίζουν, αλλά “δράση”. Είναι η ίδια η δύναμη των πράξεων και των σκέψεών μας, η απόρροιά τους. Όπως η πέτρα που πετάμε στη θάλασσα προκαλεί κυκλάκια στο νερό, έτσι δημιουργούμε το κάρμα μας. Η δράση δημιουργεί δηλαδή μια αντίδραση.

Υπάρχουν 5 είδη κάρμα:

1.Σωματικό κάρμα: Αφορά κάποια αρρώστια ή κάποιο σημάδι στο σώμα που υπήρξε στη ζωή που μάς επηρεάζει ή στην αμέσως προηγούμενη ζωή. Π.χ.Όταν ένα μωρό γεννιέται με προβλήματα στους πνεύμονες και στην προηγούμενη ζωή του πέθανε από καρκίνο των πνευμόνων. Ή όταν κάποιος σκοτώνεται από πυροβολισμό και στην επόμενη ζωή του έχει μια ουλή ακριβώς στη θέση που είχε μπει η σφαίρα. 

Αυτά συμβαίνουν συχνά όταν η ψυχή επιλέγει να μετενσαρκωθεί πολύ γρήγορα και δεν προλαβαίνει να αποκαταστήσει τη βλάβη στο ενεργειακό σώμα. Όμως υπάρχουν περιπτώσεις όπου η ψυχή διαλέγει να γεννηθεί με κάποια σωματική βλάβη για να μην ασχοληθεί με κάποιο τραύμα του παρελθόντος ή για να μάθει να συγχωρεί.
 Π.χ. κάποιος που πήγε στον πόλεμο ακούει για όλη του τη ζωή βόμβες να εκρύγνονται και, μη έχοντας αρκετό χρόνο στο πνευματικό πεδίο για να γιατρευτεί, διαλέγει στην επόμενη ζωή του να γεννηθεί τυφλός για να μπορέσει να συνέλθει.Ή κάποιος που δολοφονήθηκε σε παλιά ζωή διαλέγει να γεννηθεί με μια αντίστοιχη ουλή, επειδή δεν συγχώρεσε ποτέ τον δολοφόνο του.

2. Εξισορροπoιητικό κάρμα: Η ψυχή υφίσταται μια ταλαιπωρία για να επέλθει εξισορρόπηση. Έχουμε δηλαδή μια αιτία και ένα αποτέλεσμα. Παραδείγματα αυτού του κάρμα είναι μια γυναίκα που περνάει μια ζωή μοναξιάς, αν και θα’ θελε όσο τίποτα να έχει μια ερωτική σχέση, επειδή παλιότερα είχε φερθεί σκληρά στους άλλους. 
Χρειάζεται λοιπόν να μάθει την αξία της ανθρώπινης σχέσης. Ή ένας άντρας που δεν μπορεί να πετύχει επαγγελματική άνοδο γιατί σε μια παλιότερη ζωή είχε πατήσει πάνω στους άλλους για να αποκτήσει δόξα και χρήμα. Ή κάποιος άλλος που υποφέρει από ημικρανίες γιατί σε μια παλιά ενσάρκωση είχε χτυπήσει στο κεφάλι την ερωμένη του σε μια έκρηξη ζήλειας. Ή κάποιος που γεννιέται τυφλός γιατί ως Ρωμαίος στρατιώτης τύφλωνε τους κρατούμενούς του. 
Το σωματικό και το εξισορροπoιητικό κάρμα δεν μπορούν να αλλάξουν, όμως όταν ξέρουμε τις αιτίες των δεινών μας σταματάμε να βασανιζόμαστε από τις τύψεις και να αισθανόμαστε αυτολύπηση. Δεχόμαστε τα πράγματα όπως έχουν, αποκτούμε σοφία και ενέργεια για να βελτιώσουμε το μέλλον μας. Τα δεινά είναι επιλογή της ψυχής μας από το σχέδιο που κάναμε πριν γεννηθούμε και διεκπεραιώνονται από αρνητικές οντότητες (είτε δικές μας από προηγούμενη ζωή ή καινούργιες και άσχετες με μας). Μόλις εξισορροπηθεί το κάρμα μας θα μας δοθεί το μέσον για να απαλλαγούμε από αυτές τις οντότητες.

3.Κάρμα από φόβο: Αυτό δημιουργείται όταν μια τραυματική εμπειρία περασμένης ζωής προκαλεί ένα φόβο αβάσιμο στην καινούργια ζωή. Π.χ. Ένας εργασιομανής ανακαλύπτει στην ύπνωση ότι σε μια παλιά ζωή τον Μεσαίωνα τα παιδιά του πέθαναν από την πείνα γιατί δεν μπόρεσε να τα ταΐσει. Ο πόνος του χαράχτηκε βαθιά μέσα στην ψυχή του. Στην τωρινή ζωή του το υποσυνείδητό του προσπαθεί να αποφύγει ένα παρόμοιο γεγονός απ' το να συμβεί ξανά και τον κάνει να εργάζεται χωρίς σταματημό. Το υποσυνείδητο είναι αυτόματο, δεν έχει την ικανότητα να αναλύει, παρά δρα ενστικτωδώς.

4. Κάρμα από τύψεις: Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος επωμίζεται την ευθύνη για ένα τραυματικό γεγονός παρελθοντικής ζωής χωρίς να φταίει πραγματικά. Ένας άντρας που παθαίνει πολιομυελίτιδα και παραλύουν τα πόδια του είδε ότι σε μια παλιά ζωή είχε χτυπήσει ένα παιδί κατά λάθος, καθιστώντας το παράλυτο. 
Αν και δεν το έκανε επίτηδες, τα βάζει με τον εαυτό του και προσπαθεί να μάθει να τον συγχωρέσει υποφέροντας. Ή μια γυναίκα με φοβερά σωματικά και συναισθηματικά προβλήματα βρίσκει ότι παλιότερα της έκανε κόρτε ένας βίαιος και ασταθής άντρας που την απωθούσε. Αυτός, σαν προειδοποίηση αν αυτή συνέχιζε να τον αρνείται, έκοψε τα χέρια της καλύτερης φίλης της. Η γυναίκα αισθάνθηκε υπεύθυνη γι' αυτό και προσπαθεί τώρα να πληρώσει ένα χρέος που δεν οφείλει δημιουργώντας μια μαρτυρική ζωή.
Tο κάρμα από τύψεις και το κάρμα από φόβο είναι τα δύο είδη κάρμα που πιο εύκολα γιατρεύονται, αφού μάθουμε την αιτία. Με τη γνώση και κατανόηση του πόσο άδικα τελικά υποφέρουμε, καθώς και με τις κατάλληλες υποβολές από τον υπνωτιστή, καταφέρνουμε και ξεπερνάμε το πρόβλημα. Σταματάει η αυτοτιμωρία και μια καινούργια ζωή ανοίγεται μπροστά μας.

5. Κάρμα ταλέντου και γνώσεων: Ένας άντρας στην αρχαία Ελλάδα άρχισε να καλλιεργεί τις ικανότητές του στη μουσική. Σήμερα, μετά από άλλες έξι ζωές όπου ήταν μουσικός, είναι παιδί-θαύμα στη μουσική.... Ή μια επιτυχημένη ψυχολόγος και ευτυχισμένη σύζυγος βρίσκει ότι δούλεψε τις ανθρώπινες σχέσεις σε πολλές ζωές. Οι ικανότητες και οι γνώσεις που αποκτούμε σε κάθε ζωή είναι δικές μας για πάντα. Μπορεί να είναι θαμμένες βαθιά μέσα μας, είναι όμως έτοιμες να εκδηλωθούν όποτε τις ανακαλέσουμε. Με την ύπνωση μπορούμε να συντονιστούμε με κάποια ικανότητα που είχαμε κάποτε και να την ξαναβρούμε.

Μοίρα και ελεύθερη βούληση 

Μερικοί άνθρωποι, όταν μαθαίνουν για τους καρμικούς νόμους, απογοητεύονται γιατί πιστεύουν ότι όλα είναι προδιαγεγραμμένα. Όμως δεν είναι έτσι. Κάποια πράγματα είναι όντως προδιαγεγραμμένα. Αυτά είναι συνήθως σημαντικές πτυχές της ζωής μας. Γεννιόμαστε κάτω από ένα συγκεκριμένο αστρολογικό χάρτη ώστε να είμαστε έτοιμοι να τις αντιμετωπίσουμε και να επωφεληθούμε από τις ευκαιρίες. 
Όμως όσο προχωρούμε προς τα προδιαγεγραμμένα περιστατικά μπορούμε να απαλύνουμε τις επώδυνες εμπειρίες αν φερθούμε με αγάπη και σοφία, καθώς και να εξασκήσουμε την ελεύθερη βούλησή μας στην αντιμετώπιση αυτών των γεγονότων. Μπορούμε μέχρι και να ακυρώσουμε την ανάγκη κάποιου προδιαγεγραμμένου περιστατικού αν δείξουμε ότι μαθαίνουμε κάποια αρετή που αυτό επρόκειτο να μας διδάξει. 
Η σοφία σβήνει το αρνητικό κάρμα και αν αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης μας, τις πράξεις και αντιδράσεις μας, αλλάζουμε το μέλλον μας. Φυσικά υπάρχουν και τα ατυχήματα, όταν δηλαδή μας τυχαίνει κάτι επειδή κάποιος άνθρωπος ή κάποια σειρά γεγονότων βρέθηκε στο δρόμο μας. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις βρισκόμαστε σε λάθος μέρος και σε λάθος χρόνο. Επίσης, οι δυνάμεις του σκότους μπορούν να χαλάσουν όλο το σχέδιο που είχαμε κάνει πριν γεννηθούμε για τη ζωή μας. Σ' αυτή την περίπτωση αλλάζουμε τα σχέδιά μας κατά τη διάρκεια του βαθιού ύπνου, όταν η συνείδησή μας βρίσκεται στο μεσαίο αστρικό πεδίο και συμβουλεύεται τους οδηγούς και δασκάλους μας.