Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Kαρπουζοθεραπεία για βαθιά αποτοξίνωση


Η καρπουζοθεραπεία είναι μία από τις καλύτερες αποτοξινωτικές μεθόδους.

Είναι απλή, είναι νόστιμη, δροσερή και χορταστική.

Ο κανόνας; Απλώς τρως μόνο καρπούζι.

Καλό είναι να αποφεύγεται από άτομα που ακολουθούν ιδιαίτερη διτροφή για λόγους υγείας. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορείς να συμβουλευτείς τον γιατρό σου. Η θεραπεία γίνεται για μία μέρα ή για τρεις μέρες. Υπάρχουν κάποιοι που την ακολουθούν για μία εβδομάδα ή και περισσότερο, αλλά αυτή η παρατεταμένη νηστεία χρειάζεται ιδιαίτερη προετοιμασία και ιδιαίτερες συνθήκες διαβίωσης.

Έτσι, καλό θα ήταν να το κάνεις ένα 24ωρο και εάν δεις ότι σου πάει μπορείς να το κάνεις και για τρεις μέρες. Στη νηστεία αυτή δεν πίνουμε νερό, αφού το καρπούζι έχει 95% περιεκτικότητα σε νερό.

Το καρπούζι έχει πολλά για τον οργανισμό μας θρεπτικά συστατικά. Περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, β-καροτίνη και λυκοτένιο ( δύο έντονες αντιοξειδωτικές ουσίες). Είναι πλούσιο σε Κάλιο, το οποίο συμβάλλει στην ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της αρτηριακής πίεσης

Επιπλέον είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, των οποίων η δράση είναι ευεργετική για την καλή λειτουργία του εντέρου, την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας καθώς πρόληψη του καρκίνου του ορθού και παχέως εντέρου.

Ακολουθεί πίνακας με τα συστατικά του καρπουζιού

Καρπούζι…το ζητά ο οργανισμός μας…το επιβάλλει το καλοκαίρι!!!!!

Θρεπτικά συστατικά  Διατροφική Αξία ανά 100γρ
Υδατάνθρακες 7,55 gm
Πρωτεΐνες       0,61 gm
Λίπη    0,15 gm
Φυτικές ίνες   0,4 gm
Σάκχαρα          6,20 gm
Ασβέστιο        8 mg
Σίδερο 0.17mg
Κάλιο   116 mg
Νάτριο            2 mg
Μαγνήσιο       11 mg
Φώσφορος     9 mg
Φθόριο           1,5 mg
βιταμίνη Α      569 IU
βιταμίνη Β1    0,033 mg
βιταμίνη Β2    0,021 mg
βιταμίνη Β5    0,221 mg
βιταμίνη B6    0,045 m
βιταμίνη Β9    3 mc
βιταμίνη C      9,6 mg
Νερό   91,45 gm
Ενέργεια         30 kcal


η περιεκτικότητά του σε σάκχαρο είναι μόνο 5%

μικρότερη από αυτήν του μήλου…..

ένα καρπούζι μπορεί να έχει μόνο το μισό σάκχαρο από ένα μήλο….

δεν περιέχει σχεδόν καθόλου λίπη…..

καθόλου χοληστερίνη….

και η περιεκτικότητά του σε θερμίδες αμελητέα…

ένα μικρό μπολ ή ένα φλιτζάνι του τσαγιού καρπούζι περιέχει μόνο 40 θερμίδες

σε αυτά αν προσθέσουμε και:

την βιταμίνη Α….

την βιταμίνη B1…

την βιταμίνη B6…..

την βιταμίνη C….

το φολικό οξύ….

το λυκοπένιο…

το β-καροτένιο….

το κάλιο….

το μαγνήσιο….

το φώσφορο…

το νάτριο….

το ασβέστιο…

και τις διαλυτές φυτικές ίνες….

από τα οποία είναι πλούσιο το καρπούζι…….
έχουμε ένα πλούσιο και πλήρες γεύμα.

Εκτός από την θαυμάσια, την εξαίσια γεύση του καρπουζιού, την δροσιά του και την γλύκα του, η βιταμίνη Α είναι σημαντικήγια την καλή υγεία των ματιών μας, για την σωστή και καλή νυκτερινή όραση μας, ενώ παράλληλα καταπολεμά τις μολύνσεις και ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού μας.

Η βιταμίνη Β1(θειαμίνη) είναι σημαντική και ευεργετική για τον οργανισμό μας και κυρίως για των οργανισμό των καπνιστών και των ατόμων που καταναλώνουν αλκοόλ.

Η θειαμίνη λειτουργεί ως συνένζυμο για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό και συντελεί στον μεταβολισμό των υδατανθράκων, επίσης είναι σημαντική για την διαβίβαση των νευρικών ερεθισμάτων….

Η βιταμίνη Β6 δρα κυρίως ως συμπαράγοντας ενζύμων τα οποία εμπλέκονται σε πάνω από εκατό αντιδράσεις οι οποίες επηρεάζουν των μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των λιπών και των υδατανθράκων.

Ενισχύει την παραγωγή αντισωμάτων, ερυθρών αιμοσφαιρίων και συντελεί στην ισορροπημένη παραγωγή ορμονών, υποστηρίζει την υγεία των νεύρων και των ιστών του δέρματος καθώς και την υγεία του δέρματος, βοηθά στην αντιμετώπιση του στρες και στο να έχουμε καλό ύπνο.



Εκτός από τα παραπάνω, το καρπούζι ενδείκνυται και για:

το άσθμα…

την οστεοπόρωση….

την ρευματοειδή αρθρίτιδα….

βοηθά στο να χάσουμε βάρος λόγω των αποτοξινωτικών και διουρητικών ιδιοτήτων του…….

οι ισχυρές διουρητικές ιδιότητές του βοηθάν στη θεραπεία…..

όλων των φλεγμονών του ουροποιητικού συστήματος καθώς και των χρόνιων ασθενειών της ουρήθρας, όπως κυστίτιδες, ουρηρθρίτιδες.

Ερευνες έχουν δείξει ότι και ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη μπορούν να επωφεληθούν από το καρπούζι.

Έχει παρατηρηθεί ότι μετά από μία ολιγοήμερη διατροφή με καρπούζι,

η φαγούρα και η πολυουρία εξαφανίζονται.

Η δε αναλογία του σακχάρου στα ούρα γίνεται φυσιολογική….

Ο χυμός του προκαλεί έντονη και ισχυρή διούρηση, λόγω της κιτρουλίνης και της αργινίνης που περιέχει, καθαρίζοντας έτσι το αίμα από τα δηλητήρια, βοηθά στην θεραπεία της νεφρίτιδας,καθώς βοηθά τα νεφρά να απαλλαγούν από τα άλατα και το πύο συμπαρασύροντας ακόμα και μικρούς λίθους.

Βοηθά η κατανάλωση του καρπουζιού στο να έχουμε υγιή την καρδιά μας, να έχουμε υγιή και ισχυρά οστά, να έχουμε περίσσεια κολλαγόνου, να προστατευτούμε από την υπέρταση,

να έχουμε επαρκεί ενυδάτωση και εσωτερική λίπανση προστατεύοντας τον οργανισμό μας από τις ανεπιθύμητες και αρνητικές συνέπειες της αφυδάτωσης.

Ανανεώνουμε το κάλιο και το νάτριο που εξαφανίζονται από το σώμα μας τώρα το καλοκαίρι λόγω της μεγάλης παραγωγής ιδρώτα

Τονώνουμε τους μύες μας και να απαλλασσόμαστε από τις κράμπες.

Καρπούζι λοιπόν…

Ακόμα και τα κουκούτσια του είναι γεμάτα πλούσιων θρεπτικών συστατικών….

στον αραβικό κόσμο τα σπόρια του καρπουζιού αλατισμένα και ψημένα αποτελούν μια υγιεινότατη τροφή….

ακόμα και το άσπρο μέρος της φλούδας του περιέχει μία ουσία την κιτρουλίνη για την οποία οι επιστήμονες έχουν αποφανθεί ότι αν καταναλωθεί σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να λειτουργήσει ως αφροδισιακό – διεγερτικό.

Νομίζω οτι ανέφερα αρκετά οφέλη του καρπουζιού.
Τέλος να προσθέσω για όσους θελήσουν να δοκιμάσουν την τριήμερη καρπουζοθεραπεία, ότι μετά το πέρασμα των τριών ημερών, πρέπει να υπάρξει σταδιακή επαναφορά στις στερεές τροφές με μικρά, συχνά γεύματα.


Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2013

Πυθαγόρειος Διατροφή, τροφές κατ'εικόνα και καθ'ομοίωση




Υπάρχει γεωμετρία καθώς και κατ'εικόνα και καθ'ομοίωση μεταξύ τροφών και σώματος;


Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού. Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία).

Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη».

Tις αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη. Κι εδώ, όπως θα δούμε, μας εντυπωσιάζει ο νόμος της αναλογικότητας!





Τα Κόκκινα Φασόλια: πραγματικά μπορούν να θεραπεύσουν και να βοηθήσουν στη διατήρηση της καλής νεφρικής λειτουργίας - και μοιάζουν ακριβώς όπως τα ανθρώπινα νεφρά.








Το Καρύδι: μοιάζει με έναν μικρό εγκέφαλο, ένα αριστερό και ένα δεξί ημισφαίριο, τον άνω και κάτω εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Τα καρύδια βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εγκεφαλική λειτουργία.







Το Καρότο: Η διατομή του καρότου μοιάζει με το ανθρώπινο μάτι. Τα καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος στα μάτια και ενισχύουν γενικά την λειτουργία των ματιών.





Το Σέλινο: μοιάζει με τα οστά. Το σέλινο στοχεύει ειδικά στην ενδυνάμωση και την αντοχή των οστών. Τα τρόφιμα με νάτριο, όπως το σέλινο τροφοδοτεί με τα απαραίτητα, τις σκελετικές ανάγκες του σώματος.






Το Αβοκάντο: στοχεύει στην υγεία και στη καλή λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας. Τα Αβοκάντο βοηθούν τις γυναικείες ορμόνες να έλθουν σε ισορροπία, να ρίξει ανεπιθύμητο βάρος μετά τη γέννηση, και την αποτροπή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.





Τα σύκα: υποκαθιστούν τους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των αρσενικών(+) σπερματοζωαρίων, καθώς αυξάνουν και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, για βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.




Το μανιτάρι: Τα μανιτάρια μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.



Τα σταφύλια: Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.




Ginger (η πιπερόριζα): Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η υποβοήθηση της πέψης, ενώ είναι επίσης μια δημοφιλής θεραπεία για κινητικά προβλήματα-ασθένειες.






Οι Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μοιάζουν με το πάγκρεας και πράγματι επιφέρουν ισορροπία το γλυκαιμικό δείκτη των διαβητικών.










Τα κρεμμύδια: Βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τις τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.










Το σκόρδο: Βοηθάει στην απομάκρυνση άχρηστων υλικών και τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες από το σώμα.





Το λεμόνι: Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο. Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων. Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό.




Τα αμύγδαλα: Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 . Β17 και ιχνοστοιχεία. Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης. Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.







Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2013

Ο Παράδεισος είναι αληθινός

Γιατρός με επιθανάτια εμπειρία είπε: Βρέθηκα στον παράδεισο, είναι αληθινός.

Η πρώτη περιγραφή επιθανάτιας εμπειρίας από επιστημονικά χείλη, ενός ειδικού καταξιωμένου νευροχειρούργου μάλιστα, είναι γεγονός. 

Στις 10 Νοεμβρίου 2008 ο δρ Εμπεν Αλεξάντερ ξύπνησε με πονοκέφαλο. Μέσα σε 15 λεπτά η ενόχληση μετατράπηκε σε ανυπόφορο πόνο.
  
Και λίγες ώρες αργότερα ο νευροχειρουργός και διδάσκων της Ιατρικής του Χάρβαρντ έπεσε σε κώμα, με τους γιατρούς να επιβεβαιώνουν ότι προσβλήθηκε από μια «σπάνια μορφή μηνιγγίτιδας», με αποτέλεσμα o εγκέφαλός του να τεθεί προσωρινά εκτός λειτουργίας – ο ίδιος περιγράφει την κατάστασή του ως «completely shut down» και «totally offline».

Όταν, επτά ημέρες μετά, ο δρ Αλεξάντερ συνήλθε, άρχισε να μιλάει για φτερωτά πλάσματα που πετούσαν ανάμεσα σε λευκά σύννεφα, για ένα φτερό μιας γιγάντιας πεταλούδας και για ουράνιες μουσικές.

Αμέσως μετά, κατέληξε σε ένα συμπέρασμα απρόσμενο για ειδήμονα της επιστήμης: Είπε ότι είχε
μια απόλυτα αληθινή μεταθανάτια εμπειρία, η οποία του απέδειξε ότι όχι μόνο υπάρχει Παράδεισος, αλλά και ότι η συνείδηση είναι κάτι ανεξάρτητο από το σώμα μας.

Το αμερικανικό περιοδικό «Newsweek» έκανε την ιστορία του εξώφυλλο με τον τίτλο

«Ο Παράδεισος είναι αληθινός»,
φιλοξενώντας ένα μακροσκελές άρθρο, όπου ο δρ Αλεξάντερ περιγράφει γλαφυρά όσα έζησε, κρατώντας, ωστόσο, όλες τις ζουμερές λεπτομέρειες για το 208 σελίδων βιβλίο του με τίτλο «Proof of Heaven:

A Neurosurgeon’s Journey into the Afterlife», το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Simon & Schuster.

Ο καθηγητής περιέγραψε τις εμπειρίες του στο αμερικάνικο κανάλι ABC, σε μια εκπομπή που έσπασε ρεκόρ θεαματικότητας.

«Δεν είχα γλώσσα, ούτε καμιά από τις γήινες αναμνήσεις μου. Δεν είχα αίσθηση του σώματος μου καθόλου, αλλά βρέθηκα σε μια κατάφυτη κοιλάδα από μια άλλη διάσταση, αλλά υπερ-πραγματική.

Από έναν κόσμο, rich ultra-real world, μιας Ασύλληπτα Σοφής Σύλληψης. Βρέθηκα σε ένα μέρος με γαλάζιο ουρανό και μεγάλα, ροζ σύννεφα, ανάμεσα στα οποία πετούσαν διάφανα πλάσματα. Από ψηλά ερχόταν ένας ήχος από δυνατές ψαλμωδίες, ο οποίος σου έδινε την αίσθηση μιας βροχής που σε ακουμπάει, αλλά δεν σε μουσκεύει.

Ξαφνικά, συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν μόνος. Μια νέα γυναίκα με ξανθά μαλλιά και μπλε μάτια
πετούσε μαζί μου επάνω στο φτερό μιας γιγάντιας πεταλούδας. Αν και δεν μου μίλησε, μέσα από το βλέμμα της μου μετέδωσε μηνύματα που με γέμισαν με ένα απίστευτο αίσθημα ανακούφισης.

“Θα σου δείξουμε πολλά, αλλά πρέπει να γυρίσεις πίσω” είπε, δίχως να χρησιμοποιήσει κανονικές λέξεις.

Τότε φύσηξε ένα ζεστό αεράκι, όπως αυτά του καλοκαιριού, αλλάζοντας τα πάντα τριγύρω μου με θεϊκό τρόπο.

Καθώς το μυαλό μου κατακλυζόταν από ερωτήσεις, άρχισα να κινούμαι προς τα κάτω, μέσα σε ένα σκοτεινό, απέραντο κενό, που ταυτόχρονα με καθησύχαζε. Στο βάθος του, τρεμόπαιζε μια φωτεινή σφαίρα και ένιωσα πως ξαναγεννιέμαι».

Ο ίδιος, εξηγεί ότι όλα αυτά αποκλείεται να αποτελούν παραίσθηση:

«..Γνωρίζω ότι πολλοί θα το αποδώσουν σε παραίσθηση, αλλά εγώ επιστημονικά αποδεικνύω ότι δεν ήταν ούτε όνειρο ούτε παραίσθηση, ούτε μυθοπλασίες, και προσωπικά γνωρίζω ότι έχει συμβεί, αλλά έξω από το μυαλό μου.

Οι παραισθήσεις, στις οποίες αποδίδαμε ως σκεπτικιστές την εξήγηση από τις περιγραφές ασθενών με Επιθανάτιες Εμπειρίες, απαιτούν τη λειτουργία κάποιου ελάχιστου, βασικού να μη τι άλλο, συγχρονισμού στο φλοιό του εγκεφάλου.

Στη δική μου περίπτωση, τα επίπεδα της γλυκόζης που με μια βακτηριακή μηνιγγίτιδα πέφτουν από 100 στο 80 - 60, και με μια επιθετική μηνιγγίτιδα φτάνουν στο 20, σε μένα είχαν φτάσει στο 1.

Κανένας ασθενής δε θα θυμόταν τίποτα σ αυτά τα επίπεδα, ούτε ο εγκέφαλος θα ήταν ικανός να τα παράξει».

Ο Εμπεν Αλεξάντερ στηρίζει την αλήθεια της εμπειρίας του στο γεγονός ότι την έζησε ενώ βρισκόταν
σε κώμα και, όπως υποστηρίζει, ο νεοφλοιός του ήταν τελείως ανενεργός και όχι απλώς δυσλειτουργικός.

«Αν και θεωρούσα τον εαυτό μου πιστό χριστιανό, ήμουν περισσότερο κατ’ όνομα, παρά κυριολεκτικά» τονίζει στο άρθρο του, θέλοντας να προλάβει όσους χαμογέλασαν ειρωνικά όταν διάβασαν τις «επουράνιες» περιγραφές του.

Παρ’ ότι θιασώτης της ψυχρής επιστήμης, ο νευροχειρουργός γράφει ότι έκανε στροφή 180 μοιρών στη ζωή του, γιατί οι αποδείξεις ήταν πολύ ισχυρές για να τις αγνοήσει.

«Δεν υπάρχει επιστημονική εξήγηση για το γεγονός ότι, ενώ ήμουν σε κώμα, το μυαλό μου – ο συνειδητός, εσωτερικός εαυτός μου – ήταν ζωντανό και σε καλή κατάσταση» περιγράφει.


Ενδιαφέρον έχει η περιγραφή του Αλεξάντερ για τον Θεό.Τον αντιλήφθηκε μέσα από μια σφαίρα κρυστάλλινου φωτός:

«Ο Θεός ήταν μια απέραντη παρουσία αγάπης, ήταν το όλον της αιωνιότητας και της υπαρκτής συνείδησης.

Αλλά ήταν αυτή η σφαίρα κρυστάλλινου φωτός ο απαραίτητος μετασχηματιστής, σαν ένας μεταφραστής που ήταν απαραίτητος για να υπάρξει το Άπλετο Φως του Θείου και Απίστευτου...»


Τα συμπεράσματα του ίδιου, μετά από την εμπειρία που του άλλαξε τη ζωή, είναι ότι η επιστήμη θα πρέπει να αλλάξει και να... διευρύνει τους ορίζοντες της:

«Είναι πια ξεκάθαρο για την Σύγχρονη Γνώση ότι πρέπει να αναποδογυρίσουμε το πλάνο και να το δούμε από την άλλη πλευρά.

Η συνειδητότητα υπάρχει σε μια πολύ πιο πλούσια μορφή , ελεύθερη και ανεξάρτητη από τον εγκέφαλο, γιατί πηγάζει από την συνείδηση των ψυχών μας οι οποίες είναι αιώνιες, και το γεγονός ότι η Επίγνωση, η Συνείδηση, η Ψυχή, το Πνεύμα μας, δεν εξαρτώνται από την ύπαρξη του εγκεφάλου στο φυσικό σύμπαν.

Στην πραγματικότητα η συνειδητότητα απελευθερώνεται σε πολύ πιο πλούσια επίγνωση όταν είμαστε
Εκτός...»
«Ήταν ένα όνειρο»
Εκτοτε, αρκετοί άλλοι επιστήμονες, όπως γιατροί, νευρολόγοι και ερευνητές, έσπευσαν να καταρρίψουν πολλά τα επιχειρήματά του.

Για τον Αλεξάντερ, το γεγονός ότι βίωσε μια τόσο έντονη εμπειρία ενόσω είχε μηδαμινή εγκεφαλική λειτουργία, όπως υποστηρίζει, αποτελεί ατράνταχτη απόδειξη ότι η συνείδησή του συνέχισε να υφίσταται και χωρίς την υποβοήθηση του εγκεφάλου.

«Πώς είναι δυνατόν, όμως, να γνωρίζει πότε είδε όλες αυτές τις “παραδεισένιες” εικόνες;» ρωτούν οι σκεπτικιστές.

Η απάντηση που δίνουν είναι ότι η όλη εμπειρία έλαβε χώρα είτε την ώρα που έπεφτε σε κώμα είτε καθώς συνερχόταν από αυτό.

Το ίδιο πιστεύουν και οι Έλληνες επιστήμονες, όπως ο Παύλος Σακκάς, που μίλησε στο ΒΗΜΑ:

«Αυτό που αναφέρει ως μεταθανάτια εμπειρία δεν ήταν παρά κάτι ανάλογο με τα όνειρα που βλέπουμε.

Το στάδιο του ύπνου κατά το οποίο βλέπουμε όνειρα, το στάδιο REM δηλαδή, διαρκεί ελάχιστα λεπτά, όμως ένα όνειρο μπορεί να περιλαμβάνει σενάριο με χρονική έκταση ωρών ή και ημερών.

Έτσι και στην περίπτωσή του, όταν ξύπνησε, θυμήθηκε μια εμπειρία μεγάλης διάρκειας».



Πηγή http://angelsroads.blogspot.gr/2013/08/blog-post_6.html?spref=fb

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ "ΜΥΣΤΙΚΟ";



 Φαντάζομαι οι περισσότεροι  έχουμε διαβάσει το "Μυστικό" της Rhonda Byrne και πιθανότατα έχουμε εφαρμόσει όσα προτείνει προσπαθώντας να καλυτερέψουμε τη ζωή μας και να υλοποιήσουμε όσα ονειρευόμαστε. Φυσικά το ίδιο έχω κάνει κι εγώ χωρίς, όμως, ιδιαίτερη επιτυχία.


 Σίγουρα ένιωσα αισιοδοξία στη σκέψη ότι με απλές πρακτικές θα μπορούσα να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου και βρισκόμουν σε κατάσταση ευεξίας για ένα μεγάλο διάστημα. Όταν, όμως, τίποτα δεν άλλαξε, ξαναγύρισα στη προηγούμενη κατάσταση της βαθιάς πεποίθησης ότι αυτά συμβαίνουν σε κάποιους άλλους και ότι η δική μου πορεία είναι συγκεκριμένη και πιθανώς τίποτα δεν μπορεί να την αλλάξει.

  Ψάχνοντας αργότερα και διαβάζοντας Αμερικάνους, κυρίως, καθοδηγητές προσωπικής ανάπτυξης και θεραπευτές διαπίστωσα ότι το "Μυστικό" είναι αρκετά απλοϊκό για να απευθύνεται σ'ένα ευρύ κοινό αλλά σίγουρα από μόνο του δεν παρέχει τη φόρμουλα της επιτυχίας.

  Η βασική θεωρία του Μυστικού είναι ότι οι ζωές μας είναι το αποτέλεσμα των επιλογών που κάνουμε, των προθέσεων, των σκέψεων και των συναισθημάτων μας και φυσικά των πράξεών μας. Αυτό, όμως, δεν ήταν ποτέ μυστικό για τους ανθρώπους που χρόνια αναζητούν τους λόγους που η ζωή τους βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη κατάσταση.

 Η σύγχρονη ψυχολογία υποστηρίζει το ίδιο πράγμα. Επίσης, μιλάει για τη δύναμη της πρόθεσης και το νόμο της Έλξης. Αν θέσουμε μια πρόθεση, την οραματιζόμαστε και πείσουμε τον εαυτό μας να αισθανθεί σαν να έχει ήδη πραγματοποιηθεί, τότε μετά από λίγο έλκουμε αυτό που επιθυμούμε στη ζωή μας. Τόσο απλά!!!

  Να, λοιπόν, οι λόγοι για τους οποίους θεωρώ ότι το Μυστικό δεν μας είπε όλα τα μυστικά:
1. Υποστηρίζει ότι αν θέσουμε συνειδητά μια πρόθεση μπορούμε να την έλξουμε. Παραβλέπεται ο καθοριστικός ρόλος του υποσυνείδητου όπου είναι αποθηκευμένες πεποιθήσεις και εμπειρίες από τα παιδικά μας χρόνια, οι μνήμες των κυττάρων, ίσως που έρχονται σε πλήρη αντίθεση και επομένως εμποδίζουν αυτό που θέλουμε συνειδητά. Οι περισσότερες εφαρμογές του νόμου της Έλξης δεν αποδίδουν γιατί εμπλέκουν το συνειδητό νου, όπως όταν χρησιμοποιούμε θετικές επιβεβαιώσεις. Έχουμε πρόσβαση στο συνειδητό κομμάτι του νου που αποτελεί μόνο το 10% και παραβλέπουμε το υπόλοιπο 90% που αφορά στο υποσυνείδητο. Αν, για παράδειγμα, θέλω να αποκτήσω χρήματα αλλά έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι οι πλούσιοι είναι διεφθαρμένοι και έχουν ξεπουλήσει κάθε ηθική αξία στο βωμό του χρήματος, τότε υποσυνείδητα θα σαμποτάρω την ευημερία μου. Ποιες είναι λοιπόν οι πιθανότητες το 10% να επικρατήσει στο 90%; Μάλλον ελάχιστες. Αυτό που θα πρέπει να κάνω πρώτα απ'όλα είναι να φέρω στο φως τις υποσυνείδητες εγγραφές, να καταλάβω τι είναι αυτό που μ'εμποδίζει να ζήσω τη ζωή που ονειρεύομαι και ν'απελευθερώσω την παγιδευμένη ενέργεια. Γιατί τα πάντα γύρω μας και μέσα μας, οι σκέψεις, τα συναισθήματα είναι ενέργεια.

2. Το Μυστικό επικεντρώνεται σ'αυτά που θέλουμε αλλά δεν έχουμε. Όσο κι αν οραματιζόμαστε ή φερόμαστε σαν να ζούμε ήδη τη ζωή των ονείρων μας, το υποσυνείδητο ξέρει ότι προσποιούμαστε. Επομένως, αυτό που καταγράφεται τελικά είναι η έλλειψη και η σφοδρή επιθυμία για υλικά που βρίσκονται εκεί έξω, μακριά από μας. Ο νόμος της Έλξης, όμως, βασίζεται σ'αυτό που είσαι όχι σ'αυτά που έχεις. Αφορά την έλξη της ψυχής, του πνεύματος, της συνείδησης. Οι ανάγκες της συνείδησης είναι απλές. Θέλει να εκφράζεται, να διευρύνεται, να γιορτάζει τη ζωή. Η συνείδηση είναι η έκφρασή μας.  Αν αναζητάς την αγάπη σ'ένα σύντροφο, μόνο όταν γίνεις ένα άτομο που ακτινοβολεί αγάπη, ολοκλήρωση, ευγνωμοσύνη θα δημιουργήσεις τις κατάλληλες συχνότητες για να την έλξεις. Έλκεις αυτό που είσαι. Ο νόμος της Έλξης δεν είναι μια διανοητική άσκηση. Δεν πραγματοποιείται με τον οραματισμό και τις θετικές επιβεβαιώσεις.

3. Σ'όλο το βιβλίο δίνεται τεράστια σημασία στο πόσο σημαντικό είναι να σκεφτόμαστε θετικά και ν'αποκλείουμε τις αρνητικές σκέψεις και τα αρνητικά συναισθήματα, Για όσους το δοκίμασαν ξέρουν πως αυτό είναι ανθρωπίνως αδύνατον. Αν δεν παρατήσουμε την προσπάθεια σύντομα, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να εγκλωβιστούμε σε μια σχιζοφρενική κατάσταση όπου θα παριστάνουμε τους χαρούμενους ενώ θα συσσωρεύουμε κάτω απ'το χαλί τόνους αρνητικών συναισθημάτων που κάποια μέρα αργά ή γρήγορα θα ξεχειλίσουν και θα μας κατακλύσουν όλα μαζί. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η ανθρώπινη φύση μας περιλαμβάνει το θετικό και το αρνητικό, το καλό και το κακό. Όσο βρισκόμαστε σ'αυτή τη ζωή δεν μπορούμε να αρνηθούμε και να καταπιέσουμε την ανθρωπινότητά μας. Όχι μέχρι ν'αναληφθούμε, τουλάχιστον.


  Αν σκέφτομαι μόνο θετικά ή αρνητικά βλέπω μόνο τη μισή εικόνα και περιορίζω τον εαυτό μου. Είμαστε το σύνολο από τα προτερήματα και τα ελαττώματά μας, τις όμορφες και τις κακές εμπειρίες μας. Βρισκόμαστε εδώ σ'αυτή τη στιγμή της ζωής μας εξαιτίας όλων αυτών. Αναζητούμε μια καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη ζωή εξαιτίας όλων αυτών των εμπειριών. Το να νιώθουμε ενοχές για τα αρνητικά και τις αποτυχίες μας και να προσπαθούμε να τα διαγράψουμε σίγουρα δεν προσφέρει σε μια πιο θετική δόνηση. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν ν'αλλάξουν κάτι που έχει γίνει κι αυτό είναι μάταιο. Όταν ζητάμε οτιδήποτε από το Σύμπαν, εκφράζουμε τον περιορισμό μας. Το αντίθετο είναι να εκφράζουμε ευγνωμοσύνη γι'αυτά που έχουμε ήδη.  Όταν αγκαλιάσουμε όλα τα κομμάτια του εαυτού μας, παρηγορήσουμε τα πληγωμένα μέρη μας και νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που μας έφεραν μέχρι εδώ ότι κι αν ήταν, δεν θα κρύβουμε πια παλιούς σκελετούς στη ντουλάπα που θα μας φοβίζουν και θα είμαστε έτοιμοι να πάμε παρακάτω.


 Γράφει η Γιάννα Ντουδεσκέα

~Ο Γουό και τα Δωμάτια του Μαθήματος... από τον Κρύων~

Αυτή η παραβολή έχει πολλά κρυμμένα μηνύματα που πραγματικά μας επιτρέπουν να δούμε τις δυνατότητες μας. 
Αγγίζει την καρδιά μας και μας καλεί να "θυμηθούμε" ποιοι είμαστε αληθινά.
Μας δείχνει πως ο φόβος μας στερεί την ομορφιά της ζωής.
Μας προσκαλεί να  θυμηθούμε το μεγαλείο της ίδιας μας της φύσης...                                                                                                                                                                      
Ζούσε κάποτε ένας άνθρωπος, που τον έλεγαν Γουό. Όπως όλοι οι άνθρωποι του πολιτισμού του, ζούσε σε ένα σπίτι αλλά  ενδιαφερόταν μόνο για το δωμάτιο μέσα στο οποίο ζούσε, αφού του ανήκε αποκλειστικά.

Ο Γουό περιποιόταν και διατηρούσε το δωμάτιό του σε πολύ καλή κατάσταση και είχε εκεί μέσα, όλα όσα χρειαζόταν για να ζει καλά. Επίσης, είχε εξασφαλισμένο άφθονο φαγητό, ζεστασιά και ασφάλεια μέσα στο δωμάτιό του, και ένοιωθε πλήρης.  
                                                       
Μάλιστα ούτε καν όλο το δωμάτιο δεν χρησιμοποιούσε, παρά μόνο μία γωνιά του, που την έβρισκε βολική και ζεστή. Σ΄ αυτή τη γωνιά είχε ό,τι χρειαζόταν. Εκεί είχε τα υπάρχοντά του, εκεί δεχόταν τους φίλους του, όταν έρχονταν να τον επισκεφθούν.

Παρόλο το κλίμα ασφάλειας, υπήρχαν κάποια πράγματα που τον φόβιζαν. Κυρίως φοβόταν μήπως κάτι προκαλέσει κάποια αλλαγή, και χάσει την ευημερία του. Για αυτό τον λόγο, φοβόταν τους άλλους ανθρώπους, και κυρίως αυτούς που μπορούσαν να ταράξουν τη γαλήνη του. Φοβόταν επίσης όλες εκείνες τις ανεξέλεγκτες καταστάσεις, που μπορεί να διατάραζαν τις πολύτιμες ισορροπίες του.
Επίσης φοβόταν το παρελθόν, γιατί ήταν γεμάτο στενάχωρες αναμνήσεις, αλλά φοβόταν και το μέλλον, γιατί ήταν άγνωστο, αναπάντεχο και αβέβαιο.  
           
                              
Ο Γουό ήταν ευσεβής και θεοσεβούμενος άνθρωπος, αν και η εικόνα του για το Θεό είχε διαμορφωθεί από γνώμες των άλλων ανθρώπων. Του είχαν πει ότι είναι ασήμαντος μπροστά στο Θεό, ότι ο Θεός είναι τα πάντα και ο άνθρωπος ένα τίποτα.

Και το πίστεψε, αφού όλοι λάτρευαν το Θεό. Του είπαν επίσης ότι παρά την ασημαντότητά του, ο Θεός, με την απέραντη αγάπη του, εισακούει τις προσευχές του, αν είναι ειλικρινής και ακέραιος.

Έτσι ο Γουό ζήτησε από το Θεό να τον απαλλάξει από αλλαγές στη ζωή του, και να τον προστατέψει από καταστάσεις που μπορεί να τάραζαν την ηρεμία και ασφάλεια που του παρείχε το δωμάτιό του. Και ο Θεός άκουσε τις προσευχές του.  
                                                                                                                
Σε διάφορες φάσεις της ζωής του, ο Γουό, εντόπιζε μία περίεργη κίνηση μέσα στο δωμάτιό του, σαν σκιές που μετακινούνταν, και αυτό τον τρόμαζε και τον έκανε να χώνεται ακόμη περισσότερο στη γωνίτσα του. Παρακαλούσε τότε το Θεό να τον προστατέψει από αυτή την άγνωστη κίνηση, και να τον απαλλάξει από την απειλητική παρουσία.

Και ο Θεός το έκανε για κείνον. Οι σκιές σταμάτησαν. Κάποια φορά είδε να ανοίγει μία πόρτα με μία δυσανάγνωστη επιγραφή επάνω της, που ο Γουό φοβήθηκε να διαβάσει. Πάλι δυνατές προσευχές, και πάλι ηρέμησαν τα πράγματα, οριστικά αυτή τη φορά.    

Ο Γουό ζήτησε τη γνώμη των πνευματικών καθοδηγητών του για την εμπειρία του με τις σκιές και την πόρτα, και εκείνοι τον συμβούλεψαν με σιγουριά, να μην πλησιάσει την πόρτα, γιατί οδηγούσε στο θάνατο. Και μακριά από την επιγραφή γιατί ήταν αμαρτία. Ο Γουό συμμορφώθηκε πλήρως με τις οδηγίες των καθοδηγητών του.

Η υπόλοιπη ζωή του κύλησε ήρεμα, και ο Γουό ήταν ικανοποιημένος που είχε καταφέρει με τις προσευχές του να κερδίσει την πολυπόθητη ασφάλεια, και που ο Θεός τον άκουγε και τον προστάτευε.

Στα 50 του ο Γουό αρρώστησε και πέθανε. Χωρίς καλά-καλά να έχει συνειδητοποιήσει τι συνέβαινε, άρχισε να απομακρύνεται από το υλικό του σώμα που ήταν ξαπλωμένο στο κρεβάτι του, και τότε εμφανίστηκαν εκείνες οι σκιές που είχε δει στο δωμάτιο πριν πολλά χρόνια. Αναγνώρισε ότι ήταν δύο φωτεινές οντότητες, υπέρλαμπρες και μεγαλοπρεπείς, που μόνο φόβο δεν του προκαλούσαν.                                                                                                                                                                                          
Οι δύο οντότητες τον πήραν από το χέρι και τον οδήγησαν στην πόρτα με την επιγραφή, που τον είχε τρομάξει παλαιότερα. Μόλις άνοιξε η πόρτα, βρέθηκαν σε ένα διάδρομο με πολλές άλλες πόρτες. Ο Γουό ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι το σπίτι που έμενε ήταν τόσο μεγάλο.

Ο Γουό ζήτησε να ανοίξει η πρώτη πόρτα, και έμεινε έκπληκτος με το θέαμα που αντίκρισε. Ένα δωμάτιο γεμάτο πλούτη και αμύθητους θησαυρούς, χρυσό, διαμάντια και πολύτιμους λίθους! Όταν ρώτησε τι ήταν αυτό το μέρος, η μία οντότητα του απάντησε:
«Είναι το δωμάτιο της αφθονίας σου, αν είχες επιθυμήσει να μπεις. Σου ανήκει και θα είναι πάντα εδώ για σένα.»                                                                                                                                                                      
Το επόμενο δωμάτιο που διάλεξε ο Γουό να μπει, ήταν το δικό του δωμάτιο της γαλήνης, αν είχε επιθυμήσει να μπει, όπως τον ενημέρωσαν οι οδηγοί του.

 Πράγματι, όταν πέρασε μέσα, τον αγκάλιασε μία γλυκιά, λευκή ομίχλη, και αμέσως αισθάνθηκε την πιο βαθειά γαλήνη που είχε νοιώσει ποτέ του. Τώρα ήξερε ότι δεν θα φοβόταν ποτέ πια ξανά.

Πέρασε από πολλά δωμάτια με ποικίλες επιγραφές στην πόρτα: Θεραπεία, Χαρά, Συμβόλαιο, ονόματα παιδιών που δεν γεννήθηκαν, ακόμη και «Παγκόσμιος Ηγέτης» έγραφε μία επιγραφή. Όλα όσα θα μπορούσε να επιλέξει, αν το είχε επιθυμήσει.  
                                                                                           
Άλλο ένα δωμάτιο του τράβηξε την προσοχή. «Τι υπάρχει σ΄ αυτό το δωμάτιο;» ρώτησε τις φωτεινές οντότητες. «Εκεί μόνο εσύ μπορείς να μπεις» του απάντησαν. Μόλις πέρασε μέσα, λούστηκε με χρυσό φως, κι έτσι μαγικά, ήξερε τι ήταν αυτό που αντίκρισε μέσα στο δωμάτιο. Ήταν η ουσία του εαυτού του, το παρελθόν και το μέλλον του, η φώτισή του. Ήταν όλη του η ύπαρξη, το πνεύμα και η αγάπη. Και ο Γουό κατάλαβε! Έμεινε εκεί μέσα πολλή ώρα, και έκλαψε από χαρά για την αλήθεια που ξεδιπλωνόταν μπροστά του και μέσα του.                                                                                                                                                      

Βγαίνοντας από τον διάδρομο, γύρισε και κοίταξε την επιγραφή στην πόρτα από όπου είχε πρωτομπεί, που είχε φοβηθεί να διαβάσει όταν ήταν στη ζωή. 

Έγραφε το όνομά του! Το αληθινό του όνομα. Και οι οντότητες που επίσης είχε φοβηθεί και είχε ζητήσει από τον Θεό να τις κρατήσει μακριά του, ήταν οι δικοί του άγγελοι οδηγοί. 

Αυτοί ήταν κοντά του από την ώρα που γεννήθηκε, με άπειρη αγάπη, σεβασμό και τιμή για την ενσάρκωση και τις επιλογές του. Γι' αυτό και αποσύρθηκαν όταν το ζήτησε από φόβο. Αλλά συνέχισαν να τον αγαπούν και να τον τιμούν, χωρίς επίκριση. 
                                                        
Ο Γουό είχε πια καταλάβει. Θυμόταν τα πάντα. Πλημμυρισμένος από αγάπη και ευγνωμοσύνη, αποχαιρέτησε τους αγγέλους οδηγούς του και συνέχισε μεγαλοπρεπής και αγέρωχος. Ήταν πλέον πολύ περισσότερα από Γουό. 
Ήταν μία υπέρλαμπρη συμπαντική οντότητα, που επέστρεφε επιτέλους στην Εστία της!                                                                                                                                                                                                                                                  



Από το βιβλίο: "Παραβολές του Κρύων - Ιστορίες που ζεσταίνουν μικρές και μεγάλες καρδιές"
Εκδόσεις Κρύων