Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Το γκρέμισμα των δασκάλων



Γράφει η Έλενα Έρα
Έμαθες, εμπνεύστηκες, εξελίχτηκες… Πίστεψες σε κάποιους ανθρώπους που βρέθηκαν στο δρόμο σου και σε καθοδήγησαν, σου έδειξαν την δική τους γεύση αλήθειας, τους είδες σαν κάτι παραπάνω από σένα, δέχθηκαν πως είναι εκλεκτότεροι, τους έβαλες σε έναν θρόνο, δέχθηκαν αυτό τον θρόνο, παρέδωσες δύναμη, δέχθηκαν αυτή τη δύναμη και τους ακολούθησες πιστά.

Κι όταν τα μάτια άνοιξαν, κοίταξες καθαρότερα και επαναστάτησες βλέποντας αδυναμίες και χειρισμούς, ακούγοντας αλήθειες που παρουσιάζονταν ως αναμφισβήτητες και κάποια στιγμή αναρωτιέσαι πώς μπορεί να χωρέσει η δική σου αλήθεια που ξεκίνησε να ανθίζει, στο δικό τους, πέτρινο πάνελ. 

Εις το όνομα του Θεού, των δασκάλων, των αγγέλων και οτιδήποτε δεν πατά στη Γη, εγκλωβίζεσαι. Και χάρις στον δρόμο των δασκάλων άνθισε αυτό μέσα σου, λες… “όχι, δεν μπορεί να είναι λάθος η συμπεριφορά τους, η δική μου είναι…” και το πνίγεις, δένοντας – ακόμη μια φορά – τα μάτια σου. 

Κι όταν η ανθισμένη φωνή μέσα σου γίνει δυνατότερη και τολμάς να τη μοιραστείς, οι δάσκαλοι λένε πως όλα όσα πιστεύεις είναι της προσωπικότητας ή από αστρικές επιρροές ή οφείλονται στα ανάδρομα άστρα και πως οι πειρασμοί είναι δυνατοί τώρα, ακριβώς επειδή μεγαλώνεις στο δικό τους μονοπάτι.

Και μένεις εκεί, χωρίς να τολμάς να ανοίξεις τα δικά σου φτερά. Κι αν καταφέρεις να φύγεις, υπάρχει πάντα μια καλή δικαιολογία για να μη χαλάσει η υπόλοιπη αυλή και ανοίξουν κι άλλων τα μάτια. Και τελικά, για πολύ καιρό μένεις με έναν θυμό απέναντι σε αυτούς που σε χειρίστηκαν, κατηγορώντας τον εαυτό σου για το πώς μπορούσες να είσαι τόσο αφελής και να τους πιστέψεις, παίρνοντας μπάλα οτιδήποτε άλλο σε πλησιάσει, κι ας έχει αυτό το οτιδήποτε αγνή πρόθεση.

Δεν είναι εύκολο να αλλάζουμε το εντύπωμα της ανθρωπότητας από το… “ακολούθησε τον αρχηγό” στο… “ακολούθησε τον εαυτό σου”. Όμως, έχει ξεκινήσει και ο άνθρωπος καταλαβαίνει πως μπορεί να εμπνευστεί χωρίς να ακολουθήσει, να συσπειρωθεί γύρω από μια αλήθεια και να την αναπτύξει χωρίς να γίνεται σκλάβος της, να ακούσει έναν άλλον συν-οδοιπόρο που παίζει στον ίδιο δρόμο και όχι τις φωνές από βάθρα και θρόνους, να μεταλαμπαδεύσει μια αλήθεια ενός άλλου χωρίς να γίνεται οπαδός.

Οι αυλές που συσπειρώνουν τους ίδιους και τους ίδιους ή απλώνουν δίχτυα σωτηρίας, έχουν δώσει τη θέση τους σε ένα πέρασμα όπου ο καθένας παίρνει αυτό που νιώθει και πηγαίνει παραπέρα να το εξελίξει, βάζοντας και τη δική του γεύση αλήθειας.

 Κι αν κάποιος θέλει να μείνει σε αυτή τη γεύση αλήθειας, δε το κάνει από τη θέση του οπαδού, αλλά από την θέση του συν-οδοιπόρου που αγαπάει και τον αγαπάνε, μέσα από έναν διάλογο που πάντα αφήνει χώρο για την αλήθεια του άλλου, καθώς η αλήθεια παρουσιάζεται ως προσωπική γεύση κι όχι ως δεδομένη και αναμφισβήτητη.


Όταν σε μια συζήτηση εν-δυνάμωσης αναφέρεται το… “αυτό που συνηχεί στη δική μου καρδιά” ή“κράτα αυτό που συνηχεί στη δική σου καρδιά”, ή “αυτό που λέω είναι μέσα από τη δική μου γεύση αλήθειας” ή “αυτό μου είπαν τα παιδιά εκεί πάνω, διέκρινε αν σου συνηχεί”, τότε καταλαβαίνεις πως απέναντί σου δεν έχεις έναν δάσκαλο, αλλά έναν συν-οδοιπόρο που απλά σε σκουντάει και σε παρακινεί να πας παρακάτω.


Να μένεις όπου νιώθεις αγάπη.

Κι όλα είναι μια χαρά στον κόσμο σου…


 Πηγή: “Copyright © Έλενα Έρα, LightWorker

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Τρία Αδέρφια: Αφροδίτη, Γη και Άρης


Απόσπασμα από: 

Η Γη ήταν σε σταδιακή παρακμή όπως όλα τα πράγματα έχουν άμπωτη και πλημμυρίδα. Το βρίσκουμε συναρπαστικό που οι άνθρωποι μελετούν τον Άρη τώρα, γιατί η Γη ήταν να γίνει ίδια με τον Άρη χάνοντας το μαγνητικό της πεδίο.

 Γι’ αυτό, ο ηλιακός άνεμος θα την μετέτρεπε σε σκόνη και θα έσβηνε τα περισσότερα ήδη που είναι σε αφθονία εδώ. Πιστεύουμε ότι είναι ενδιαφέρον που μελετάτε τον Άρη γιατί σας είπαμε ότι θα βρείτε πως υπήρχε ζωή εκεί. Και τελικά θα ανακαλύψετε ότι ήσασταν εσείς. 

Ο πλανήτης αυτός ήταν αρχικά μια από τις περιοχές από τις οποίες ήρθατε και θα πούμε περισσότερα γι’ αυτό αργότερα. Συνέβησαν κάποια καταλυτικά γεγονότα, τα οποία επέτρεψαν στον Άρη να μοιραστεί το διοξείδιο του άνθρακα με την Γη, κάτι που ήταν απαραίτητο ώστε η ζωή που αναπτυσσόταν να βρει νέο έδαφος ανάπτυξης. Πέτυχε!!!!

Οι επιστήμες σας είναι στον σωστό δρόμο και όταν τελικά πάτε στην Αφροδίτη, θα ανακαλύψετε πως
υπήρχαν τρία αδέρφια που δούλευαν μαζί για να δημιουργήσουν την ζωή στην οποία μιλάμε τώρα. Θα ανακαλύψετε περισσότερα γιατί όλες αυτές οι ενέργειες βρίσκονταν στην Γη, αλλά ήταν παρεξηγημένες λόγω των μεγαλύτερων συστημάτων πεποίθησης που είχε η ανθρωπότητα. 

Όταν ανοίγετε τα μάτια σας και κοιτάζετε κάτι, βλέπετε μόνο αυτό που θέλετε να δείτε. Έτσι ακριβώς λειτουργούν οι δημιουργοί, έτσι εμείς σας επιτρέπουμε να δείτε κι άλλα μέρη που δεν μπορούσατε να οραματιστείτε. Όταν νιώσετε αυτήν την απελευθέρωση, για κάποιους θα είναι τρομακτικό.

Πολλοί από εσάς βασίσατε τις ζωές σας πάνω σ’ αυτήν την αντανάκλαση. Την τιμήσατε, μερικές φορές προσευχηθήκατε σ’ αυτήν και της παραδώσατε την δύναμή σας. Για να ανακαλύψετε πως μόνο η αντανάκλαση της δικής σας ενέργειας μερικές φορές εξασθενεί τον εγωισμό σας γρήγορα.

 Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αντανάκλαση στο Σύμπαν από την δική σας. Σας εκπλήσσει αυτό; Μεταφέρετε μερικές από τις πιο σημαντικές πληροφορίες από την Εστία μέσα σας περπατώντας στην Γη και οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε ότι βρίσκεται εκεί.

Πιστέψτε μας όταν σας λέμε πως υπάρχει η απόλυτη δοκιμή για να ανακαλύψετε αν έχετε τελειώσει εδώ στη Γη, επειδή δεν υπάρχει χώρος στην Γη για περιπλανώμενους ή γι’ αυτούς που θέλουν να περιφέρονται και να παρακολουθούν το Παιχνίδι. 

Όλοι σας μεταφέρετε κάτι σημαντικό. Η δοκιμή; Εύκολη. Βρείτε ένα καθρεφτάκι και βάλτε το κάτω από τη μύτη σας. Αν θολώσει, τότε δεν έχετε τελειώσει. Είναι πολύ απλό. Δεν έχετε τελειώσει ακόμα. Έχετε κι άλλα να κάνετε!!!!

Espavo!

                                                  


Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

Όταν ο οραματισμός σου "κολλάει". Τι κάνεις όταν κάποιο μέρος του οραματισμού σου δε δουλεύει; Τι συμβαίνει γιατί δεν μπορείς να υλοποιήσεις τις επιθυμίες σου;



Πολλά από εκείνα που οραματίζεσαι μπορούν να βγουν αληθινά. 

Άλλα πάλι μπορεί να "κολλήσουν'’ για λίγο κατά την έκβασή τους και να μην πραγματοποιούνται, όπως για παράδειγμα χρήματα, σχέσεις ή καριέρα. 

Εκεί χρειάζεται να δουλέψεις με το "αξίζω"

Γιατί αυτό είναι το μόνο πράγμα που σε σταματάει, το συναίσθημα δηλαδή ότι δεν αξίζεις να έχεις εκείνο που επιθυμείς.

 Ότι θα πρέπει να περιμένεις ή ότι για να το αποκτήσεις θα πρέπει να δώσεις μια σκληρή μάχη.

Αυτό το συναίσθημα, ότι δεν αξίζεις, είναι ένας μετρητής ακρίβειας για την ευτυχία σου, αλλά
μπορείς να απαλλαγείς από αυτήν την περιοριστική πεποίθηση.

Κάθε μέρα σαν μέρος του καθημερινού σου οραματισμού κάνε μια τεχνική οραματισμού για το "δεν αξίζω". 

 Κάντο σε καθημερινή βάση, ώστε να γίνει μέρος της καθημερινής σου ρουτίνας, όπως για παράδειγμα το πλύσιμο των δοντιών σου. 

Αν το κάνεις αυτό με συνέπεια, τότε θα μπορέσεις να απαλλαγείς από κάθε μπλοκάρισμα.

 Αυτό μπορεί να γίνει το πιο πολύτιμο εργαλείο του οραματισμού σου.

Η τεχνική που οι άνθρωποι χαίρονται περισσότερο είναι όταν οραματίζονται το "ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ" γραμμένο σε ένα κομμάτι χαρτί. Παίρνω τότε με τη φαντασία μου μια γόμα, σβήνω στα γρήγορα αυτήν τη λέξη και γράφω στη θέση της: 

"Αξίζω το καλύτερο και μάλιστα σε αφθονία".

Το γράφω με μεγάλα καθαρά γράμματα, χρησιμοποιώντας μάλιστα και μελάνι.



Κάνω την τεχνική αυτή τουλάχιστον τρεις συνεχόμενες φορές κάθε φορά, ορισμένες φορές μάλιστα και περισσότερο. 


Στην περίπτωση που ο οραματισμός σου θα συνεχίσει να "κολλάει", τότε μπορεί να χρειαστεί να μιλήσεις για το μπλοκάρισμα αυτό με ένα φίλο ή ένα σύμβουλο.


Το πιο πιθανό όμως είναι ότι δε θα χρειαστείς πάνω από ορισμένες συζητήσεις αν συνεχίζεις παράλληλα και να οραματίζεσαι.






Πηγή 7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2013

ΑΦΘΟΝΙΑ....Η αναγνώριση του καλού που υπάρχει ήδη στη ζωή σου είναι η βάση για κάθε αφθονία!!!




Το ποιος νομίζεις ότι είσαι είναι επίσης στενά συνδεδεμένο με το πώς θεωρείς ότι σου φέρονται οι άλλοι. Πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται ότι οι άλλοι δεν τους φέρονται αρκετά καλά.
«Δε μου δείχνουν κανένα σεβασμό, προσοχή, αναγνώριση, παραδοχή», λένε. «Με θεωρούν δεδομένο». Άλλοτε πάλι, υποψιάζονται κρυμμένα κίνητρα. «Οι άλλοι θέλουν να με χειραγωγήσουν, να με εκμεταλλευτούν. Κανείς δε μ' αγαπάει». 

Το ποιοι νομίζουν ότι είναι, είναι τούτο: «Είμαι ένας ενδεής μικρός που οι ανάγκες του δεν ικανοποιούνται». Αυτή η βασική εσφαλμένη αντίληψη για το ποιοι είναι δημιουργεί δυσλειτουργία σε όλες τους τις σχέσεις. 

Πιστεύουν ότι δεν έχουν τίποτα να δώσουν και ότι ο κόσμος ή οι άλλοι άνθρωποι τους στερούν αυτό που χρειάζονται. Ολόκληρη η πραγματικότητά τους βασίζεται σε μια πλανεμένη αίσθηση του ποιοι είναι. Σαμποτάρει καταστάσεις, αμαυρώνει όλες τις σχέσεις. Αν η σκέψη της έλλειψης είτε πρόκειται για χρήματα, για αναγνώριση ή για αγάπη- έχει γίνει μέρος του ποιος νομίζεις πως είσαι, θα βιώνεις πάντα έλλειψη. 

Αντί να αναγνωρίζεις το καλό που υπάρχει ήδη μέσα σου, θα βιώνεις πάντα έλλειψη. Η αναγνώριση του καλού που υπάρχει ήδη στη ζωή σου είναι η βάση για κάθε αφθονία. Η πραγματικότητα είναι: Ό,τι πιστεύεις ότι σου στερεί ο κόσμος, το στερείς εσύ από τον κόσμο. Το στερείς επειδή βαθιά μέσα σου πιστεύεις ότι είσαι μικρός και ότι δεν έχεις τίποτα να δώσεις. 

Δοκίμασε αυτό για μια δυο βδομάδες και δες πώς αλλάζει την πραγματικότητά σου: Ό,τι πιστεύεις ότι σου στερούν οι άνθρωποι - έπαινο, εκτίμηση, βοήθεια, στοργή, αποδοχή, φροντίδα, αγάπη κ.λ.π. - δίνε το σ' αυτούς. Δεν το έχεις; Κάνε απλώς σαν να το έχεις. Έπειτα, λίγο αργότερα από τότε που άρχισες να δίνεις, θα αρχίσεις να λαβαίνεις.

Δεν μπορείς να λάβεις αυτό που δε δίνεις. Η εκροή καθορίζει την εισροή. Ό,τι νομίζεις ότι σου στερεί ο κόσμος το έχεις ήδη, αλλά, αν δεν του επιτρέψεις ν' αρχίσει να ρέει προς τα έξω, δε θα ξέρεις καν ότι το έχεις. Αυτό περιλαμβάνει και την αφθονία.

Η πηγή κάθε αφθονίας δεν είναι έξω από σένα. Είναι μέρος του ποιος είσαι. Ωστόσο, ξεκίνα την παραδεχόμενος και αναγνωρίζοντας την αφθονία απέξω. Δες πόσο γεμάτη είναι η ζωή γύρω σου.

 Η ζεστασιά του ήλιου στην επιδερμίδα σου, η έκθεση υπέροχων λουλουδιών έξω από ένα ανθοπωλείο, το δάγκωμα ενός ζουμερού φρούτου, το άφθονο νερό που σε μουσκεύει πέφτοντας από τον ουρανό.

 Η πληρότητα της ζωής υπάρχει σε κάθε σου βήμα. Η αναγνώριση αυτής της αφθονίας που είναι παντού τριγύρω σου αφυπνίζει την αφθονία που βρίσκεται σε νάρκη μέσα σου.

Έπειτα άφησέ τη να κυλήσει προς τα έξω. Όταν χαμογελάς σ' έναν άγνωστο, υπάρχει ήδη ένα μικρό ξεχείλισμα ενέργειας. Γίνεσαι δότης. Αναρωτήσου συχνά: «Τι μπορώ να δώσω εδώ; Πώς μπορώ να εξυπηρετήσω αυτό τον άνθρωπο, αυτή την κατάσταση;» 

Δε χρειάζεται να κατέχεις κάτι για να νιώθεις ότι έχεις αφθονία, μολονότι, αν αισθάνεσαι συνεχώς ότι έχεις αφθονία, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αρχίσουν να σου έρχονται πράγματα. 

Η αφθονία έρχεται μόνο σε όσους την έχουν ήδη. Ακούγεται σχεδόν άδικο, αλλά, φυσικά, δεν είναι. Είναι ένας συμπαντικός νόμος. Τόσο η αφθονία όσο και η ανεπάρκεια είναι εσωτερικές καταστάσεις που εκδηλώνονται ως πραγματικότητά σου. …


ECKHART TOLLE
A NEW EARTΗ

Πηγή :7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

Θα ήθελα να αναφερθώ σε έθιμα ΕΛΛΗΝΙΚΑ και μόνον ΕΛΛΗΝΙΚΑ !!!




Από την Αλόη Αλεξάνδρα
Λόγω της εορτής του Πάσχα γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά στο διαδίκτυο, σχόλια είτε ειρωνικά είτε κάπως θετικά που με οδήγησαν στην επιθυμία να γράψω το παρακάτω κείμενο.  Το άγιο ΦΩΣ  κάθε χρόνο στο θερινό ηλιοστάσιο, το έφερναν από την ΔΗΛΟ, όταν έφευγε το καράβι έσβηναν τις εστίες και τους βωμούς και για τρεις μέρες δεν έκαιγε καμία φωτιά πουθενά.

Το καράβι αυτό που μετέφερε το ΦΩΣ ήταν ιερό μόνο για αυτόν τον σκοπό λειτουργούσε, το συνόδευαν μόνο ιερείς μυημένοι  πήγαιναν στην ΔΗΛΟ  στον ναό του ΑΠΟΛΛΩΝΑ έπαιρναν το άγιο ΦΩΣ την ΙΟΧΡΟΥ ΦΛΟΓΑ  την ημέρα του ηλιοστασίου και την έφερναν στην ΑΘΗΝΑ. Άναβαν  όλες τις εστίες και τους βωμούς στους ναούς μέχρι το επόμενο ηλιοστάσιο.   
                
Τώρα όσον αφορά τα κόκκινα αυγά ήταν σύμβολο γονιμότητας, κάθε χρόνο στην ΕΑΡΙΝΗ
ΙΣΗΜΕΡΙΑ γιόρταζαν τον θάνατο του ΑΔΩΝΙ δηλαδή θάνατος και αναγέννηση της φύσης, χειμώνας και άνοιξη.  Στην Μακεδονία  την Μεγάλη Πέμπτη βάφουν κόκκινα αυγά, το πρώτο  το παίρνει ο νοικοκύρης του σπιτιού και το θάβει μπροστά στην πόρτα της στάνης με τα πρόβατα  και μετά βάζει ένα σημάδι κόκκινο σε όλα τα ζώα του  για ευλογία και γονιμότητα. 


Εμείς  πόσο γνωρίζουμε όλα αυτά  τα έθιμα και πόσο τα τιμάμε;   Πόσο επιτρέπουμε να μας αγγίζουν όλα αυτά που με τόση αγάπη υπάρχουν γύρω μας;

Ψάχνουμε για την Αρχαία   Ελλάδα έξω από εμάς και κατηγορούμε τους άλλους,  ότι δεν μας αφήνουν να είμαστε πραγματικοί ΕΛΛΗΝΕΣ. Αλλά στην πραγματικότητα  αρνούμαστε τα ΕΘΙΜΑ ΜΑΣ  λέγοντας ότι είναι εβραϊκά  ενώ αυτοί έκλεψαν ότι ΕΛΛΗΝΙΚΟ και το οικειοποιήθηκαν. Έχουμε την ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ γύρω μας μέσα μας και μπορούμε ο καθένας μας να την αναζητήσει στα έθιμα της περιοχής του, της οικογένειας  του. 

Θάνατος και ανάσταση υπάρχει σε όλες τις θρησκείες  -θάνατος του ΟΣΙΡΙ Αίγυπτος  -ΜΥΘΡΑΣ Περσία - ΑΔΩΝΙΣ Ελλάδα κ.α. Εόρταζαν τον θάνατο και την αναγέννηση της φύσης.   Θα αναφερθώ  σε άλλα έθιμα στην Θράκη την Φθινοπωρινή Ισημερία  του αγίου Δημητρίου το Σάββατο πριν την γιορτή πηγαίνουν όλες οι γυναίκες στην εκκλησία  με καλάθια γεμάτα με σπόρους ξηρούς καρπούς φρούτα κι ένα κερί στην μέση μέσα σε ένα ψωμάκι και  τοποθετούν τα καλάθια τους από την πόρτα της εισόδου μέχρι το ιερό για να ευλογηθούν, πηγαίνουν μόνο γυναίκες κι αυτούς τους σπόρους θα τους προσθέσουν μέσα στο σιτάρι που θα σπείρουν μετά του αγίου Δημήτριου. 

Αυτά τα έθιμα δεν είναι καινούργια είναι έθιμα της ΓΑΙΑΣ έτσι ευλογούσαν την σπορά, την γονιμότητα με το κόκκινο, ράντιζαν με κόκκινο όλα τα χωράφια  για γονιμοποίηση!!!     Εμείς  τι κάνουμε σήμερα; Γιατί αρνούμαστε αυτό που είμαστε; Αρνούμαστε τα έθιμα που μας μιλάνε για την ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ  και χαρίζουμε την δύναμη μας κατηγορώντας τους άλλους για ότι μας συμβαίνει, αντί να ψάξουμε όλοι να βρούμε και να αναβιώσουμε έθιμα γονιμότητας, αφθονίας και ευημερίας.


Αντί ν’ αρχίσουμε να ευλογούμε την ΓΗ μας,  έχουμε απαρνηθεί κάθε επαφή και σύνδεση μαζί της,  κατοικούμε επαναπαυμένοι στον ευλογημένο αυτό τόπο και περιμένουμε να λειτουργήσει μόνη της  χωρίς την δική μας συμμετοχή. 

Χρειάζεται την δική μας συμμετοχή  την δική μας θέληση ψυχής για να γονιμοποιήσει ό,τι έχει να μας δόσει!!!  Μην χαρίζετε άλλο την ψυχική σας δύναμη σ’ άλλους, σας αφαιρείτε έτσι η ζωτικότητα σας, η δύναμη σας.  Αυτό σας την γυρίζει  πίσω καταστρέφοντας σας ότι πιο ιερό έχετε την ίδια την ίδια την ψυχή σας , την θεϊκή ελληνική   ψυχή σας!!!

 Οτιδήποτε εορτάζεται είναι ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ  με λίγο ψάξιμο θα βρούμε όλες τις ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ εορτές και θα τις αναβιώσουμε ο καθένας στον τόπο του για ν’ αρχίσει πάλι να ξαναζεί η ΑΡΧΑΙΑ  ΕΛΛΑΔΑ   γιατί είμαστε η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!    
 
 Μας τα πήραν άλλα και μας τα έφεραν πίσω σαν ξενόφερτα και εμείς δεν μπορούμε ν’ αναγνωρίσουμε αυτό που είναι η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ  αυτός ήταν ό σκοπός να ξεχάσουμε, ν’ αρνηθούμε αυτό που είμαστε, και το πέτυχαν με τον καλύτερο τρόπο.

Πέτυχαν ν’ αρνηθούμε την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΗΧΗ ΜΑΣ, δίνοντας μας στην κυριολεξία πίσω ό,τι είναι δικό μας, σαν δικό τους και γελούν μαζί μας αφού εμείς τους το έχουμε επιτρέψει.    

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΕΘΙΜΑ ΓΙΑΤΙ  ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΨΥΧΗ!!!