Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Τρεις τεχνικές διαλογισμού: Ζαζέν, Βιπάσανα, Τρατάκ



Διαλογισμός = άδειασμα = Καθαρότητα = Αγνότητα = Γαλήνη = Παρατήρηση = Συνειδητότητα = έκλαμψη = Φώτιση = Ενότητα = Αγάπη = Ευτυχία

 Ο Διαλογισμός βιώνεται ως μια απεριόριστη και βαθύτατη κατάσταση ηρεμίας, γαλήνης και εσωτερικής αρμονίας και ειρήνης.
  
Ο Διαλογισμός μας φορτίζει θετικά και μας αναζωογονεί ουσιαστικά.

Ο Διαλογισμός είναι κατάσταση εσωτερικής αρμονίας και ισορροπίας. Είναι καθαρότητα, αγνότητα και εσωτερική αναγέννηση. Πραγματικά, λίγα πράγματα στον κόσμο φέρνουν τόση ευτυχία, βαθιά, ανεξάρτητη και μόνιμη, όσο ο διαλογισμός!

Οδηγεί προς μια - όλο και μεγαλύτερη - κατάσταση υπαρξιακής ενότητας του εαυτού με όλα τα πλάσματα και ολόκληρο τον κόσμο, ενότητα με το παν. Στην κατάσταση της γαλήνης και της δεκτικότητας του Διαλογισμού, το περιορισμένο και πονεμένο «εγώ» αφήνεται και λύνεται μέσα στο απεριόριστο της ύπαρξης και την άπειρη ευδαιμονία...

Στο παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο "Γίνε ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου" του Louis Proto, παρουσιάζονται περιληπτικά οι τρεις δημοφιλέστερες τεχνικές διαλογισμού: το Ζαζέν, η Βιπάσανα και το Τρατάκ.




Ζαζέν

Ζαζέν σημαίνει "απλά να κάθεσαι" και να μένεις επικεντρωμένος στο παρόν. Καθίστε σε άνετη θέση, σε καρέκλα ή σε ένα μαξιλάρι, με την πλάτη ίσια και χωρίς να πιέζεστε. Όπως και με τη βαθιά χαλάρωση, όπου επικεντρώνετε την προσοχή σας σ' αυτό που συμβαίνει στο σώμα σας, έτσι και στο Ζαζέν απλώς επιτρέπετε στους εξωτερικούς ήχους και άλλα ερεθίσματα να φτάσουν σ' εσάς χωρίς να κάνετε τίποτα γι' αυτά, χωρίς να τα σκέφτεστε ή να τα αξιολογείτε. Απλώς αφήστε τα να βρίσκονται εκεί. Αν η έντασή τους αυξηθεί ή νιώθετε ότι εισβάλλουν στο χώρο σας, μη θυμώσετε με αυτά και μην εύχεστε να σταματήσουν. Συμπεριλάβετέ τα σαν μέρος αυτού που συμβαίνει. Το Ζαζέν αποτελεί την κεντρική μέθοδο πειθαρχίας του βουδισμού Ζεν και αποτελείται απλώς από την άσκηση του "να βρίσκεσαι εδώ τώρα".




Βιπάσανα

Στον διαλογισμό Βιπάσανα παρατηρούμε την αναπνοή. Μην αλλάξετε το συνηθισμένο πρότυπο της αναπνοής σας - απλώς συνειδητοποιήστε το. Επικεντρώστε την προσοχή σας στην άκρη της μύτης σας, νιώστε τις εισπνοές και τις εκπνοές μέσα από τα ρουθούνια σας. Η επικέντρωση της προσοχής στην αναπνοή σας θα επιβραδύνει αυτόματα τις σκέψεις σας και θα σας ανακουφίσει από την απασχόληση με τις ιδέες και τις εικόνες που συνωστίζονται στον νου σας. Με κάθε αναπνοή θα αρχίσετε να απολαμβάνετε την ακινησία και την ανακούφιση, που είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι αφήνετε κατά μέρος τις ανησυχίες και την υπεραπασχόληση και επιτρέπετε στον εαυτό σας απλά να υπάρχει. Γιατί αυτό σημαίνει διαλογισμός, απλά να βρίσκεστε στο τώρα. Είναι σαν να επιστρέφετε πίσω στο σπίτι του εαυτού σας.



Τρατάκ

Η λέξη τρατάκ είναι ινδική και σημαίνει "κοιτώντας". Πρόκειται για ένα μηχανισμό (όπως και όλες οι τεχνικές διαλογισμού) επιβράδυνσης της διαδικασίας της σκέψης και ενθάρρυνσης της εστίασης σε ένα σημείο. Είναι εύκολο να κατεβείτε από το τρένο της καθημερινότητας όταν αρχίζει να επιβραδύνει την ταχύτητά του, παρά να προσπαθείτε να πηδήξετε από αυτό ενώ κινείται με πλήρη ταχύτητα. Καθίστε ήσυχα και άνετα και αφήστε τα μάτια σας να αναπαυθούν σε κάποιο προκαθορισμένο αντικείμενο διαλογισμού. Δεν έχει σημασία τι είναι αυτό εφόσον δεν σας ενοχλεί με οποιοδήποτε τρόπο. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται η φλόγα ενός αναμμένου κεριού, θα μπορούσε όμως να είναι λουλούδια ή μια εικόνα, η φωτογραφία ενός αγαπημένου προσώπου ή οτιδήποτε σας αρέσει. Μην κουράζετε τα μάτια σας. Δεν είναι απαραίτητο. Μην προσπαθήσετε να δείτε οτιδήποτε ιδιαίτερο, απλώς κοιτάξτε σαν να βρίσκεστε σε ένα λεωφορείο και παρατηρείτε τεμπέλικα το πλήθος, χωρίς να ενδιαφέρεστε ιδιαίτερα ποιος κάνει τι.

Χρόνο με τον χρόνο και καθώς το συνηθίζετε (ο διαλογισμός είναι απλώς μια συνήθεια), θα αρχίσετε να βιώνετε ολοένα και μεγαλύτερα διαστήματα ανακούφισης από τον ασταμάτητο εσωτερικό διάλογο στο κεφάλι σας, βιώνοντας όλο και περισσότερη εσωτερική ακινησία και ειρήνη. Οι ακόλουθες συμβουλές θα σας βοηθήσουν να παραμείνετε σε επαφή με τον εαυτό σας κατά τη διάρκεια της ημέρας:

- Μείνετε στο παρόν. Σταματήστε τις αναζητήσεις του νου στο παρελθόν ή στο μέλλον.

- Παραμείνετε εστιασμένοι σ' ένα σημείο. Κάντε ένα πράγμα κάθε φορά και δώστε σ' αυτό την πλήρη προσοχή σας.

- Μη σκέφτεστε, εκτός και αν πρέπει. Αντίθετα, νιώστε τον κόσμο γύρω σας.

*Από το βιβλίο "Γίνε ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου", Louis Proto, εκδ. Αλκυών

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Αυτοθεραπεία με τη Μέθοδο MIR



Προτείνω θερμά να τα διαβάσετε, ακούσετε και εφαρμόσετε. Τα αγγλικά του βίντεο είναι πανεύκολα.

Πρόκειται για μια απλούστατη αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική μεθοδολογία που συνδυάζεται με τα πάντα :

Αυτοθεραπεία με τη Μέθοδο MIR

Η μέθοδος MIR είναι ένα ιδιαίτερο σύστημα αυτοθεραπείας που ανακάλυψε και διέδωσε η Mireille Mettes.
Αναλυτικά το όνομα της μεθόδου σημαίνει Νοητική και Ενορατική Ανακατάταξη και υπόσχεται να αποκαταστήσει τον οργανισμό στην βέλτιστη κατάσταση λειτουργίας του.
Είναι μια από τις πιο απλές μεθόδους που έχω συναντήσει, κάτι που μπορεί κανείς να δουλέψει με μεγάλη ευκολία μόνος του. Απαιτεί ελάχιστο χρόνο και όλες οι απαιτούμενες γνώσεις για την εφαρμογή της παρέχονται δωρεάν στο επίσημο site.
Απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους που έχουν συναισθηματικές ή/και σωματικές ενοχλήσεις και επιθυμούν να κάνουν κάτι γι" αυτό.
Η μέθοδος ενεργοποιεί τις αυτοθεραπευτικές ικανότητες του οργανισμού με τον πιο απλό και γρήγορο τρόπο.
Οι μαρτυρίες ανθρώπων που την έχουν δοκιμάσει είναι εντυπωσιακές και δείχνουν το τεράστιο εύρος των ενοχλήσεων που μπορεί να ανακουφίσει. Όταν δίνεις στο σώμα το μήνυμα να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις του για αυτοθεραπεία δεν υπάρχει πραγματικά όριο στο τι μπορεί να πετύχει.




Εφαρμογή

H Μέθοδος MIR αποτελείται ουσιαστικά από 9 βήματα-εντολές που δίνει κανείς στο σώμα και στο υποσυνείδητο, ενώ ταυτόχρονα χαϊδεύει στοργικά το χέρι του.
Για την εφαρμογή της δεν χρειάζεται καν να πιστεύετε σε αυτά που λέτε ή στο ίδιο το θεραπευτικό σύστημα.
Απλά επαναλαμβάνετε τα εννέα βήματα, τρεις φορές το καθένα, δύο φορές την ημέρα.
Η όλη διαδικασία δεν παίρνει πάνω από 2 λεπτά. Δύο λεπτά επί δύο φορές την ημέρα είναι όλος κι όλος ο χρόνος που θα χρειαστεί να αφιερώσετε.
Η Mireille Mettes προτείνει την εφαρμογή της μεθόδου για 4 συνεχόμενες εβδομάδες ή για όσο εξακολουθούν να υπάρχουν ενοχλήσεις.

Η λογική πίσω από την διαδικασία αυτή είναι πως καθώς χαϊδεύει κανείς το χέρι του και έρχεται σε στοργική επαφή με το δέρμα του, το σώμα λαμβάνει το μήνυμα πως είναι ασφαλές κι έτσι είναι πολύ πιο ανοιχτό να δεχτεί τις εντολές που του δίνονται.
Οι εννιά φράσεις έχουν επιλεχθεί από την Mireille Mettes ώστε να απευθύνονται με τον πιο σαφή και περιεκτικό τρόπο στο σύνολο των αναγκών του ανθρώπου για να πετύχει την καλύτερη δυνατή κατάσταση υγείας.
Η ίδια συστήνει να ακολουθούνται ακριβώς όπως τις έχει δώσει και με την συγκεκριμένη σειρά, χωρίς δημιουργικές παρεμβάσεις.

Τα 9 βήματα της Μεθόδου MIR

1) Βελτίωσε την οξύτητα
2) Αποτοξίνωσε όλη την τοξικότητα
3) Αποδεσμεύσου από τον πατέρα, αποδεσμεύσου από την μητέρα
4) Καθάρισε τους μεσημβρινούς
5) Συμπλήρωσε όλες τις ελλείψεις
6) Εξισορρόπησε το ορμονικό σύστημα
7) Συμπλήρωσε τις βασικές ανάγκες
8) Βελτίωσε τα τσάκρα και την αύρα
9) Διευκρίνισε την αποστολή

Συμβουλή: Σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας ή ανησυχείτε για το πώς θα αντιδράσει το σύστημά σας, μπορείτε να ξεκινήσετε εφαρμόζοντας μόνο τα βήματα 5 και 7 για δύο εβδομάδες.

Παρόλο που η μέθοδος MIR ακούγεται απλή και δεν απαιτεί καθόλου κόπο, χρόνο, χρήμα για την εφαρμογή της, είναι εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία και έχω θετικές εντυπώσεις από την προσωπική μου εμπειρία μ" αυτή.

Ιδέα: Γράψτε τα εννιά βήματα σε μια καρτέλα. Στο πίσω μέρος μπορείτε να γράφετε την ημερομηνία και να χρωματίζετε ένα κουτάκι ή μια κουκίδα κάθε φορά που την εφαρμόζετε. Λειτουργεί εξαιρετικά για να μπείτε σε πρόγραμμα ή να δελεάσετε το παιδί σας να εφαρμόσει την μέθοδο με τρόπο παιχνιδιάρικο.

Άναμα Λίλη Καραγιάννη

ΔΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ
Αναφορές: www.mirmethod.com 

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

Άσκηση σιωπής



Η μητέρα μου με είχε στείλει σε μια τρίμηνη καλοκαιρινή κατασκήνωση με έναν αθλητικό σύλλογο. Ήμασταν δεκαπέντε μαθητές και ο εκπαιδευτής μας. Η κατασκήνωση ήταν ψηλά στα βουνά, περιτριγυρισμένη με ψηλά πεύκα. Απολάμβανα πολύ να κάθομαι κάτω απ’ τα πεύκα, να παρατηρώ πέρα την θάλασσα και τα καράβια, και να ακούω την μυστηριώδη μουσική του αέρα που περνούσε μέσα απ’ τις πευκοβελόνες, ενώ εισέπνεα το υπέροχό τους άρωμα.

Ο Δάσκαλός μας ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ένας Αρμένιος κύριος, τον οποίο είχα αρχίσει να συμπαθώ πολύ. Είχε ένα σκοπό στη ζωή του, και η ζωή είχε νόημα για εκείνον, το οποίο προσπαθούσε να μας μεταδώσει. Μετά από τρεις εβδομάδες στην κατασκήνωση, μας μάζεψε όλους μαζί μια μέρα και είπε, “Σήμερα, ξεκινώντας απ’ τη στιγμή που θα τελειώσω αυτές τις επεξηγήσεις, δεν πρόκειται να μιλήσουμε καθόλου για τρεις μέρες. Εάν, κατά λάθος, κάποιος πει ή ψιθυρίσει μια λέξη, θα δώσει περισσότερη προσοχή ώστε να μην το ξανακάνει. Αφότου τελειώσουν οι τρεις μέρες, θα συζητήσουμε τις εμπειρίες μας.” Τότε, έκανε τη χειρονομία της ησυχίας με το δάχτυλο στα χείλη και έφυγε.


Η πρώτη μας αντίδραση ήταν νευρικό γέλιο και αίσθημα αμηχανίας. Μετά από λίγο σοβαρέψαμε και, κατά τη διάρκεια της μέρας, τείναμε να παραμένουμε κοντά σε ομάδες, σα να υπήρχε φόβος στις καρδιές μας. Αλλά την επόμενη μέρα ωστόσο, το να μην μιλάμε φαινόταν πιο φυσικό σ’ εμάς – μαθαίναμε να επικοινωνούμε χωρίς λόγια—και μέχρι την τρίτη μέρα μπορούσαμε να καταλαβαίνουμε ο ένας τις εκφράσεις του άλλου και τις χειρονομίες αρκετά καλά. Φυσικά, υπήρχαν συχνοί πειρασμοί για να μιλήσουμε αλλά κανένας δεν ενέδωσε. Μετά το ηλιοβασίλεμα στην τρίτη μέρα, ο Δάσκαλός μας ξανά μας μάζεψε όλους και με ένα χαμόγελο μας είπε, “Καλά παιδιά! Είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί σας. Τώρα ας συζητήσουμε τις εμπειρίες μας. Ξεκινώντας απ’ τα αριστερά, John ξεκίνησε εσύ.” Ο John έμεινε σιωπηλός για λίγο, αλλά δεν μας έκανε έκπληξη, γιατί μετά από τρεις μέρες, η σιωπή φαινόταν μια φυσική κατάσταση. Τότε, με απαλή φωνή, είπε.


“Άρχισα να νιώθω ότι υπάρχω. Ποτέ ξανά δεν είχα βιώσει την αίσθηση της ύπαρξής μου. Συχνά ήταν παράξενο για μένα όταν παρατηρούσα το σώμα μου και τις πράξεις του. Μου φαινόταν ότι το σώμα μου ήταν ένα ξένο πράγμα, και ένιωσα ένα είδος φόβου.”

“Ναι,” είπε ο Δάσκαλος με φωνή που έδειχνε κατανόηση, “κι εσύ, Joseph;”

“A, ένιωσα γεμάτος ενέργεια. Ένιωσα νέες ενέργειες στα χέρια μου, τα πόδια μου, τα μάτια μου. Κοιμήθηκα περισσότερο και πιο βαθιά, και οσφραινόμουνα το πράσινο και τα λουλούδια πιο έντονα. Τα απολάμβανα πιο πολύ.”


“Πολύ ενδιαφέρον,” είπε χαμογελώντας. “Κι εσύ, Charles;”

Ένιωσα τα ίδια κι εγώ, κι επίσης συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο πολύ μιλάμε όλη τη μέρα και πόσο απ’ αυτό είναι ανοησίες. Παρατήρησα ότι χωρίς να μιλάω, η λογική μου έγινε πιο διαυγής, και η ησυχία όξυνε την ικανότητά μου να βλέπω τα κίνητρα πίσω απ’ τις πράξεις μου και τις πράξεις των άλλων ανθρώπων επίσης.”

“Ναι, είναι σωστό αυτό. Είχα παρόμοιες εμπειρίες. Κι εσύ Haroutiun;” ρώτησε ο Δάσκαλός μας, γυρνώντας το κεφάλι του προς εμένα.

“Καθ’ όλη τη διάρκεια,” απάντησα, “είχα μια μάχη μέσα μου. Δεν μιλούσα φωναχτά στην πραγματικότητα, αλλά μέσα στο κεφάλι μου, νοητικά, είχα ένα μονόλογο. Πήρε μέχρι την τρίτη μέρα προτού να μπορέσω να σταματήσω αυτή την εσωτερική ομιλία και να παρατηρήσω το περιβάλλον μου χωρίς αυτήν. Επίσης παρατήρησα ότι όλοι μας, οι φίλοι μου κι εγώ, είχαμε ήρεμη διάθεση, με ελάχιστες συναισθηματικές αντιδράσεις.”

“Ναι,” επεσήμανε ο Δάσκαλός μας, “Η ομιλία συνδέεται στενά με τα συναισθήματα.  Μερικές φορές δρα σαν τον αέρα πάνω στα πανιά που σπρώχνει το πλοίο πέρα και πιο πέρα στη θάλασσα. Τώρα εσύ, αγαπητέ μας Leo, ποια ήταν η εμπειρία σου;” Ο Leo ήταν ο μικρότερος στην ομάδα.

“Α, είχε πλάκα για μένα να παρατηρώ πως περνούσε ο καθένας την ώρα του και ότι καταλάβαινε ο ένας τον άλλον χωρίς λέξεις. Όλοι κοιτούσαν τη δουλειά τους, και μου φαινόταν ότι όλοι εκτελούσαν τα καθήκοντά τους.”



“Αυτό είναι πολύ καλό. Κι εσύ Ajo, τι έχεις να μας πεις;”

“Κατά τη διάρκεια των ημερών της σιωπής, η μνήμη μου έγινε πολύ καθαρή. Ανακάλεσα πολλά, πολλά γεγονότα που είχα ξεχάσει ή που ποτέ δεν είχα συνειδητοποιήσει πως βρισκόντουσαν στο νου μου. Για παράδειγμα, ανακάλεσα ένα γεγονός που είχε γίνει όταν ήμουν μόνο τριών χρονών, και χάρηκα με αυτή την ανάμνηση.”

“Πολύ καλά, πολύ καλά. Τώρα ας ακούσουμε τον Mark και θα κλείσουμε αυτή την ανασκόπηση.”

“Παρατήρησα, ιδιαίτερα, ότι οι εκφράσεις του προσώπου μας, οι χειρονομίες και οι κινήσεις του σώματος ήταν γεμάτες νόημα. Δεν το είχα αντιληφθεί αυτό πρωτύτερα.”

“Πολύ καλά. Ήταν μια ιδιαίτερα διδακτική εμπειρία. Όλα όσα παρατηρήσατε ήταν σωστά, και σας συνιστώ να κάνετε αυτή την άσκηση κάθε χρόνο μέχρι το τέλος της ζωής σας. Θα ανακαλύπτετε όλο και περισσότερα πράγματα. Ξεκινήστε με μια μέρα το χρόνο, κατόπιν αυξήστε σε δύο μέρες το χρόνο, και σταδιακά να προσθέτετε μια μέρα μέχρι να φτάσετε εφτά μέρες σιωπής το χρόνο. Συνεχίστε να εξασκείστε στη σιωπή για εφτά συνεχείς μέρες κάθε χρόνο μέχρι να γίνετε πενήντα· κατόπιν αυξήστε τον αριθμό των ημερών σε δέκα· και μετά τα εξήντα σε ένα μήνα κάθε χρόνο για την υπόλοιπή σας ζωή.”

“Μπορείτε να μας πείτε το κύριο αποτέλεσμα αυτών των περιόδων σιωπής;” ρώτησε ένα ιδιαίτερα ευφυές αγόρι.

“Ναι. Θα σας βοηθήσουν να έχετε μια μακρύτερη και υγιέστερη ζωή. Θα κρατήσουν γεμάτα τα αποθέματα των φυσικών, συναισθηματικών και νοητικών σας ενεργειών. Θα δημιουργήσουν μια μαγνητική δύναμη γύρω σας. Η φωνή σας θα γίνει πιο αποτελεσματική και διεισδυτική. Θα καταλαβαίνετε τους ανθρώπους καλύτερα. Η ευαισθησία σας στις ανθρώπινες ανάγκες θα αυξηθεί τρομερά και θα γίνετε αρχηγοί, οπουδήποτε κι αν είστε. Αυτομάτως οι άνθρωποι θα σας εμπιστεύονται. Αυτά μπορώ να σας πω τώρα. Τώρα, με σιωπή, μπορείτε να πάτε για ύπνο.”


-Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Autobiography

Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Ποια είναι η αιτία που προσκυνάς τους ανθρώπους που σε καταδικάζουν






Οι άνθρωποι έρχονται σ’ εμένα και πρέπει να τους πω να κάνουν το ένα και το άλλο, επειδή δεν καταλαβαίνουν ότι είναι ήδη απελευθερωμένοι. Πρέπει να τους πω να κάνουν διάφορα πράγματα, για να τους κουράσω εξαντλητικά, μόνο και μόνο για να εξαντληθούν από την πολύ προσπάθεια, τόσο ώστε να έρθουν και να μου πουν:

 “Δεν θέλω να κάνω τίποτα.” Μόνο τότε μπορώ να πω ότι δεν υπάρχει ανάγκη να κάνεις τίποτα. Όταν πρωτοήρθες όμως, χρειαζόσουν πολλά, χρειαζόταν να κάνεις πολλά πράγματα. Κι αν πω ότι δεν υπάρχει τίποτα να κάνεις, θα πας σε κάποιον άλλο, που θα σου πει ότι πρέπει να κάνεις κάτι.

Τίποτα δεν χρειάζεται να γίνει. Έτσι όπως ακριβώς είσαι, είσαι ήδη θεϊκός. Κι όταν κάποιος λέει, “τίποτα δεν χρειάζεται να γίνει, συμβαίνει ήδη, είσαι βράχμα, είσαι θεϊκός,” δεν θα του δώσεις προσοχή. Για σένα λέει ανοησίες, επειδή δεν δέχεσαι τον εαυτό σου, απορρίπτεις τον εαυτό σου, πρέπει να φτάνεις πάντοτε σε ένα σκοπό.

Γιατί συνέβη αυτό στο νου του ανθρώπου;

Συνέβη εξαιτίας τής παι­δικής του ηλικίας. Και σχεδόν όλοι περνάνε περίπου την ίδια παιδική ηλικία, μόνο οι λεπτομέρειες διαφέρουν. Η παιδική ηλικία έχει ένα βα­σικό στοιχείο κι εκείνο το στοιχείο δημιουργεί ολόκληρο το πρόβλημα. Το στοιχείο είναι ότι κανένα παιδί δεν γίνεται αποδεκτό όπως είναι. Το παιδί γεννιέται - κι εσύ ήσουν παιδί - κι αμέσως η κοινωνία, οι γονείς, η μητέρα, ο πατέρας, οι αδελφοί, οι άνθρωποι γύρω σου, αρχίζουν να σε αλλάζουν, να σε εξωραΐζουν, να σε κάνουν πιο ηθικό. Όπως είσαι, έχεις λάθος, κάτι πρέπει να γίνει. Μόνο τότε μπορούν να σε δεχτούν.

Και σιγά-σιγά το παιδί αρχίζει να αισθάνεται ότι δεν το δέχονται. Αν κάνει κάτι καλό, τότε το δέχονται. Αν κάνει κάποιο λάθος, τότε το απορρίπτουν. Αν σε ακολουθεί και σε υπακούει, το δέχεσαι. Αν είναι ανυπάκουο, κανένας δεν το αγαπά, όλοι το μισούν και όλοι θυμώνουν μαζί του. Μαθαίνει ότι το θέμα είναι τι κάνεις, όχι τι είσαι. Κάνε το σωστό και όλοι θα σε αγαπούν, κάνε κάτι λάθος και όλοι θα σε απορρίψουν, θα σε μισήσουν, θα θυμώσουν και θα είναι εναντίον σου. Το θέμα είσαι εσύ. Κάνε κάτι σωστό και ο κόσμος θα σε καλωσορίσει, κάνε κάτι λάθος και όλες οι πόρτες κλείνουν. Κι όταν ακόμα και οι πόρτες της μητέρας και του πατέρα είναι κλειστές, αν ακόμα κι εκείνοι που το αγαπούν δεν μπορούν να δουν το είναι του παιδιού, τι να πει κανείς για τον ξένο κόσμο;

Το παιδί μαθαίνει ότι για να υπάρξεις σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι βασικό να συμπεριφέρεσαι καλά, πρέπει πάντα να κάνεις το σωστό, ποτέ να μην κάνεις κάποιο λάθος. Αυτό δημιουργεί μια βαθιά απόρριψη για τον εαυτό  του, επειδή εκείνα τα σφάλματα έρχονται συνέχεια στην επιφάνεια. Μπορείς να πεις απλώς ότι είναι σφάλματα, δεν σταματούν, συνεχίζουν να έρχονται.

Ύστερα, το παιδί αρχίζει να νιώθει ένοχο με τον εαυτό του, απορρίπτει τον εαυτό του. Λέει: “Δεν είμαι καλός. Είμαι κακό παιδί.” Και το Πρόβλημα είναι ότι τα πράγματα που αποκαλούμε σφάλματα είναι φυσιο­λογικά, έτσι το παιδί δεν μπορεί να τα ξεφορτωθεί, οπότε είναι φυσικό ότι επαναλαμβάνονται.

Κάθε αγόρι, κάθε κορίτσι, αρχίζει να παίζει με τα γεννητικά του όργανα. Αυτό είναι κάτι που τού δίνει ευχαρίστηση, τού δίνει ένα αίσθημα ευφημίας, ολόκληρο το σώμα βρίσκεται σε ευδαιμονία. Αλλά τη στιγμή που το παιδί αγγίζει τα γεννητικά του όργανα, όλοι το σταματούν αμέσως, όλοι αισθάνονται ντροπή. Ο πατέρας, η μητέρα, θα το σταματήσουν, μπορεί ακόμα και να τού δέσουν τα χέρια, για να μην μπορεί να τα αγγίξει. Τώρα αρχίζει να αντιμετωπίζει ένα μεγάλο αίνιγμα. Τι να κάνει; 

Όταν αγγίζει, η κίνηση το ευχαριστεί, χαίρεται την αίσθηση, νιώθει πως είναι κάτι όμορ­φο, αν όμως ακολουθήσει αυτή την αίσθηση, όλοι τον απορρίπτουν. Είναι ένα κακό παιδί και το τιμωρούν. Κι εκείνοι είναι ισχυροί, τι να κάνει λοιπόν;

Το παιδί σκέφτεται: “Μπορεί να κάνω μόνο εγώ αυτό το σφάλμα. Κανένας άλλος δεν κάνει ένα τόσο κακό πράγμα.” Και δεν μπορεί να ξέρει για τους άλλους, γι’ αυτό αισθάνεται ένοχο: “Όλος ο κόσμος είναι καλός, μόνο εγώ είμαι ένοχος.” Αυτό είναι ένα βαθύ πρόβλημα.

Το παιδί δεν θέλει να φάει. Εκείνο ξέρει περισσότερα πράγματα για την πείνα του, από ό,τι ξέρεις εσύ. Εσύ όμως ακολουθείς μια ιατρική ρουτίνα. Ο γιατρός λέει ότι κάθε τρεις ώρες το παιδί πρέπει να τρώει. Είναι γραμμένο στα βιβλία και τα έχεις διαβάσει και είσαι ένας φωτισμένος γονιός. Έτσι, μετά από τρεις ώρες, με το ξυπνητήρι, πρέπει να τού δώσεις φαγητό. 

Πρό­σεξε τα παιδιά που τους δίνεται φαγητό με το ζόρι. Το αρνούνται, δεν ανοίγουν το στόμα τους, το γάλα χύνεται. Αρνούνται τα πάντα. Δεν θα καταπιούν, γιατί ξέρουν πότε πεινάνε. Δεν ζουν σε μια ρουτίνα, με το ρολόι, δεν ξέρουν τι λέει η ιατρική σου επιστήμη. Δεν πεινάνε, αυτό είναι όλο, κι εσύ δίνεις φαγητό με το ζόρι. Και όταν πεινάνε και κλαίνε, δεν θα τους δώσεις φαγητό, γιατί δεν είναι η κατάλληλη ώρα. Ποιος θα αποφασί­σει; Το παιδί ή εσύ;

Αν αποφασίσεις εσύ, τότε θα δημιουργήσεις ενοχή στο παιδί, επειδή θα νομίζει ότι κάτι πάει λάθος: “Όταν πρέπει να πεινάω, δεν πεινάω. Όταν δεν πρέπει να πεινάω, πεινάω.” Ο άγιος Αυγουστίνος είπε: 

“Ο Θεός να με συγχωρέσει, γιατί ποτέ δεν κάνω αυτό που είναι καλό, αλλά πάντα κάνω ό,τι είναι λάθος.” 

Αυτή όμως είναι η προσευχή κάθε παιδιού. Εσύ αποφασίζεις και τότε δημιουργείται ενοχή. Το παιδί δεν αισθάνεται να πάει στην τουαλέτα κι εσύ το πιέζεις. Η πειθαρχία τής τουαλέτας δημιουργεί τέτοια ενοχή. Δεν μπορείς ούτε να διανοηθείς τι κάνεις.

Αν το παιδί δεν αισθάνεται να πάει, πώς να πάει; Προσπάθησε μόνος σου. Αν δεν το αισθάνεσαι, τι μπορείς να κάνεις; Και όταν το παιδί δεν το αισθάνεται, εσύ το εξαναγκάζεις, το πείθεις, το καλοπιάνεις, το δωροδοκείς. Δοκιμάζεις κάθε δυνατή μέθοδο. Δημιουργείς ενοχή, ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του ότι κάτι είναι κακό.

Το παιδί αισθάνεται ενοχή και δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Δεν ξέρει τι να κάνει, γιατί δεν μπορεί να πιέσει το σώμα του. Το παιδί δεν αισθάνεται να πάει για ύπνο, βρίσκεται σε απόλυτη ζωντάνια και θέλει να τρέχει γύρω από το σπίτι ή στον κήπο κι εσύ λες: “Πήγαινε να κοιμηθείς!” Μπορείς να κλείσεις τα μάτια σου, όταν όμως ο πατέρας και η μητέρα έχουν φύγει, το παιδί απλώς βρίσκεται σε μια άβυσσο. Τι μπορεί να κάνει; Πώς να υπακούσει τη διαταγή; Πώς να είναι ένα καλό αγόρι ή ένα καλό κορίτσι;

Δημιουργείται αμαρτία και σιγά-σιγά το μικρό παιδί δηλητηριάζεται. Συνειδητοποιεί ότι: “Δεν είμαι καλός. Ό,τι και να κάνω είναι λάθος. Όλα  είναι λάθος.” Αν παίζει, κάνει σφάλμα επειδή κάνει θόρυβο και σε ενοχλεί. Αν κάθεται ήσυχα σε μια γωνιά, κάτι δεν πάει καλά: “Μήπως είσαι άρρωστος;” Έχει πάντα λάθος, απλώς και μόνο επειδή εκείνο είναι ανήμπορο, ενώ εσύ είσαι δυνατός. Βρίσκεται σε συνεχή σύγχυση, δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι να κάνει και τι να μην κάνει. Και σιγά-σιγά αρνείται, αυτό που είναι κακό και δέχεται ό,τι νομίζεται καλό. Φτιάχνει μια μάσκα και βαθιά στο υποσυνείδητο κουβαλά όλες τις πληγές ολόκληρη τη ζωή του.

Γι΄ αυτό, αν πω, “έτσι όπως είσαι, είσαι Θεός,” δεν μπορείς να το πιστέψεις. Αφού δεν είσαι καν καλός, πώς μπορείς να είσαι Θεός; Θεός σημαίνει κι υπέρτατο καλό. Δεν είσαι καλός ούτε με τα συνηθισμένα δεδομένα. Πώς μπορείς να είσαι Θεός; Δεν θα με ακούσεις, θα πας σε κάποιο δάσκαλο που θα σε καταδικάσει, που θα πει ότι είσαι ένοχος, ότι είσαι ένας μεγά­λος αμαρτωλός. Τότε θα ησυχάσεις, θα έχει δίκιο γιατί έτσι αισθάνεσαι καλά.


Αυτή είναι η αιτία που προσκυνάς τους ανθρώπους που σε καταδικάζουν, που σε κοιτάζουν σαν να ήσουν σκουλήκι, άσχημος, βρωμερός. Αν δεις κάποιον άγιο να ακολουθείται από πολλούς, έναν αποκαλούμενο άγιο, ο λόγος είναι πάντα ο ίδιος. Θα καταδικάζει τους πάντες. Θα λέει: είστε αμαρτωλοί κι αν δεν με ακούτε, θα πάτε στην κόλαση.” Αισθάνεσαι ότι έχει απόλυτο δίκιο, γιατί αυτό είναι και το δικό σου αίσθημα, συμφωνεί μαζί σου. Έτσι, κάθε φορά που σε καταδικάζει αισθάνεσαι καλά.

Τι ανοησία! Και δεν αισθάνεσαι καλά όταν κάποιος λέει, “Είσαι καλός και αποδέχομαι, ό,τι κι αν είσαι, όπως είσαι. Η θεϊκότητα διάλεξε αυτόν τον τρόπο να υπάρξει, η θεϊκότητα διάλεξε αυτό τον τρόπο να είναι μέσα σου, αυτός είναι ο τρόπος που το θεϊκό υπάρχει μέσα σου. Και το δέχομαι, δεν απορρίπτω κανένα μέρος. Δέχομαι τη σεξουαλικότητα σου, το θυμό σου, δέχομαι το μίσος σου, τη ζήλια σου. Σε δέχομαι στην ολότητά σου, επει­δή μέσα από αυτή την αποδοχή, όταν είσαι ολοκληρωμένος, θα συμβεί η ενότητα. Και εκείνη η ενότητα πηγαίνει αμέσως πέρα από κάθε ζήλια, πέρα από κάθε θυμό, πέρα από κάθε σεξουαλικότητα, πέρα από κάθε απλη­στία. Κανένας δεν μπορεί να μεταμορφώσει την απληστία. Πρέπει κανείς να γίνει ένα και τότε συμβαίνει η μεταμόρφωση.”



Osho
Ο Σπόρος του Σιναπιού

Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Παράλληλη Γη!!!


images Μονοπάτι Ι 

Ανώτερη Επικοινωνία
 Ο Bashar μέσω του Ντάρυλ Άνκα

Ένα πράγμα για το οποίο  έχουμε μιλήσει σε πολλούς από σας, είναι ότι η αφετηρία που ονομάζετε 2012 είναι απλά η σημαντική ακμή της συλλογικής συνείδησης που διασχίζει το κατώφλι της κρίσιμης μάζας. Η ιδέα είναι ότι στην άλλη πλευρά αυτής της συγκεκριμένης στιγμής στο χρόνο θα υπάρχει περισσότερο θετική κινητήρια δύναμη παρά αρνητική.

Δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο θα βιώσετε αυτή τη μετάβαση στην πραγματικότητα εξαρτάται  από σας!

Παρακαλώ θυμηθείτε ότι υπάρχει ένας απέραντος αριθμός από παράλληλες πραγματικότητες οι οποίες όλες συμβαίνουν την ίδια στιγμή.

Δεν έχει στη πραγματικότητα τη σημασία ότι αλλάζετε τον κόσμο στον οποίο ζείτε, αλλά είναι ότι αλλάζετε τη συχνότητά σας ώστε να ταιριάζει με τον κόσμο που προτιμάτε να βιώσετε και τότε θα βιώσετε αυτή τη παράλληλη Γη που ήδη υπάρχει σε αυτό το επίπεδο.

Μπορεί να φαίνεται σαν όλα να έχουν αλλάξει γύρω σας αλλά στη πραγματικότητα είστε εσείς που θα έχετε αλλάξει και κατά κάποιο τρόπο μετατοπίσατε τον εαυτό σας στο κόσμο στον οποίο υπάρχουν ήδη οι εκδοχές των άλλων ανθρώπων που έχουν σχέση μ’ αυτό τον κόσμο. 

Αυτοί που δεν βρίσκονται σ’ αυτή τη συχνότητα δεν θα εμφανίζονται πια στη δική σας πραγματικότητα, απλά θα εξαφανιστούν από τη ζωή σας με τον ένα ή άλλο τρόπο και όπως θα περνάει ο χρόνος παρά το γεγονός ότι τώρα είστε ακόμη σε συλλογική συμφωνία που σας επιτρέπει να βιώνετε πολλούς ανθρώπους που έχουν πιστεύω που είναι πολύ διαφορετικά από τα δικά σας και ίσως ακόμη και αταίριαστα με τη συχνότητα που προτιμάτε, στη διάρκεια του χρόνου αυτό δεν θα είναι πια πιθανό.

Η ιδέα είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι θα εξαφανιστούν από την πραγματικότητά σας και θα παραμείνουν στη πραγματικότητα στην οποία η συχνότητα τους είναι κατάλληλη και εσείς θα έχετε εξαφανιστεί από τη δική τους πραγματικότητα «αναρωτιέμαι τι να συνέβη στους τάδε και τάδε» βρίσκονται σε μια άλλη ΓΗ βασισμένη στη συχνότητα στην οποία περισσότερο πιστεύουν ότι θα συμβεί.

Έτσι όταν περάσετε αυτές τις μεταβάσεις όταν σκέφτεστε την ιδέα της αλλαγής του πλανήτη σας θυμηθείτε ότι πολλά από τα πράγματα που έχουν προφητεύσει είναι δηλώσεις που γίνανε τη στιγμή της ενέργειας που υπήρξαν, τη στιγμή που έγιναν οι προφητείες αλλά στη πραγματικότητα δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η προφητεία για το μέλλον.

Η προφητεία είναι μια διαίσθηση της ενέργειας που υπήρξε τη στιγμή που έγινε η προφητεία αν αυτό αλλάξει η προφητεία είναι ξεπερασμένη αν όχι, θα βγει πραγματική όπως θα μπορούσες να πεις αλλά εξαρτάται από σας. 

Πολλές φορές το να ακούς τις προφητείες είναι αυτό που τις προκαλεί να αλλάξουν γιατί τώρα μπορείτε να κάνετε κάτι γι’ αυτό. Το πρόσωπο που προφητεύει λέει κοιτάξτε, εδώ βρίσκεται η ενέργειά μας θέλετε να μείνουμε σ’ αυτή ή θέλετε να την αλλάξουμε ; Θέλετε να βιώσετε τη μετάβαση με αυτό τον τρόπο ή με τον άλλο; Εξαρτάτε από σας, ας βάλουμε όλα τα χαρτιά επάνω στο τραπέζι αυτό είναι που αντιλαμβανόμαστε «Τώρα εσείς αποφασίζετε»!

Πως θέλετε να βιώσετε την αλλαγή; Τι είδους σχέση θέλετε να έχετε ο ένας με τον άλλο; Και με το πλανήτη και με τα πνεύματα και με όλα όσα υπάρχουν, πως θέλετε να βιώσετε αυτή τη πραγματικότητα; 

Ποιοι θέλετε να είστε; Και αυτό θα προσδιορίσει τι θα βιώσετε και μπορεί ακόμη κάποια στιγμή να βρισκόσαστε ακριβώς δίπλα σε κάποιον που επιλέγει να βιώσει την αλλαγή μ’ ένα καταστροφικό, τρομαχτικό και γεμάτο φόβο τρόπο και μπορεί να καθόσαστε ακριβώς δίπλα του και να μη βιώσετε τίποτε από ότι βιώνει αυτός, τίποτα εντελώς! 

Με καταλάβατε; Ναι! Μήπως αυτό διαφωτίζει κάποια από τα πράγματα που συζητάμε; Ναι!

Μια άλλη αναλογία που έχουμε χρησιμοποιήσει σχετικά με την ιδέα του σκότους, την εμπειρία του σκότους που έχετε δημιουργήσει στον πλανήτη σας για να του δώσουμε ένα θετικό γύρισμα το ονομάσαμε «η αναλογία της ελαστικής ταινίας» και ο τρόπος για να εξηγηθεί αυτό είναι όπως έχετε στον πλανήτη σας την ιδέα της ελαστικής ταινίας και γνωρίζετε ότι αν πάρετε μια ελαστική ταινία και την τραβήξετε πίσω και μετά την αφήσετε, τότε φεύγει προς μια άλλη κατεύθυνση, την αντίθετη κατεύθυνση.


Η ιδέα της κλίμακας με την οποία επιλέξατε να βιώσετε τον περιορισμό και το σκότος στον πλανήτη σας είναι στη πραγματικότητα ένα υπέροχο πράγμα γιατί στη κλίμακα στην οποία βιώνετε το σκοτάδι, στην ίδια κλίμακα θα βιώσετε το φως. 

Η αναλογία της ελαστικής ταινίας είναι  ότι όσο πιο πίσω τραβήξεις την ελαστική ταινία μέσα στο σκοτάδι, όταν αποφασίσεις τελικά να την αφήσεις, τόσο πιο μακριά και γρηγορότερα θα φύγει για την αντίθετη κατεύθυνση.

Γιατί όταν δίνετε όλη αυτήν τη ορμή όλη αυτήν την ενέργεια τραβώντας τη τόσο πολύ πίσω μέσα στο σκοτάδι, έτσι όταν φτάσετε στη κρίσιμη μάζα και περάσετε από το κατώφλι και επιτέλους αφεθείτε ελεύθεροι, αφού προσπαθήσατε για τόσο καιρό να το κρατήσετε πίσω εδώ στο σκοτάδι, θα φύγετε πολύ γρήγορα στη άλλη πλευρά και θα ταξιδέψετε πιο βαθιά μέσα στο φως.

Ο Κόσμος σας ετοιμάζετε να βιώσει ένα επίπεδο απεριόριστης αγάπης στο άμεσο μέλλον, που δεν έχει προηγούμενο στον Πλανήτη σας ακόμη και στους αρχαίους χρόνους με άλλους πολιτισμούς που είχαν πολύ καλύτερη επαφή και είχαν πολύ καλύτερη μνήμη της σύνδεσής τους με το Πνεύμα. 

Δεν έχετε μεταβεί μέσω του σκότους στο φως με αυτόν τον τρόπο και η μνήμη θα εκτείνετε σε βάθος παίρνοντας από αυτό το μονοπάτι και η αγάπη όταν αναζωογονηθεί δεν θα χαθεί ποτέ ξανά και σε χίλια από τα χρόνια σας δεν θα ενσαρκώνεστε άλλο ως άνθρωποι στον κόσμο σας, αλλά όπως έχουμε πει θα το αφήσετε για άλλους να το χρησιμοποιήσουν για το ταξίδια τους, για τις δικές τους εμπειρίες τις δικές του ανακαλύψεις του εαυτού τους, κι εσεις θα τους οδηγείτε και θα τους βοηθήσετε. Θα είστε τα δικά τους Πνεύματα, θα είστε οι δικές τους οντότητές τους. Θα είστε αυτοί στους οποίους θα στρέφονται για καθοδήγηση.

Ανεβείτε στη σημαντική ακμή στη κορυφή του κύματος, στη μεταμόρφωση της συλλογικής σας συνείδησης. Καβαλήστε το κύμα του εαυτού σας στο μέλλον που προτιμάτε με το να υπάρχετε στο «Τώρα». 

Όπως πλησιάζετε το κατώφλι της πύλης του έτους 2012 όταν θα γυρίσετε τη ζυγαριά μεταβαίνοντας από μια ελαφρώς συντριπτική αρνητική συλλογική ενέργεια σε μια ελαφρώς θετική συλλογική ενέργεια μπορείτε να εργαστείτε για να χτίσετε για αυτή τη στιγμή αυτή τη διάβαση, με το να ευθυγραμμιστείτε με τον Εαυτό σας πιο ολοκληρωτικά, έτσι ώστε όταν συμβεί το γύρισμα της ζυγαριάς. 

Για πρώτη φορά για πολύ καιρό η συλλογική ενέργεια του κόσμου σας είναι τελικά κάπως θετική, μπορείτε τότε να ταξιδέψετε μαζί μ’ αυτή την επιταχυνόμενη χιονοστιβάδα ενέργειας που θα συνεχίσει να επιταχύνετε προς τα εμπρός και να διαστέλλεται προς τα μπρος, από αυτό το σημείο μπροστά στο χρόνο. 

Παρατήστε την ιδέα ότι τα πράγματα πρέπει να γίνονται με κάποιο τρόπο. Παρατήστε την ιδέα του ποιος νομίζεις ότι πρέπει να είσαι, παρατήστε τις παλιές ιδέες πίστεων που δεν δουλεύουν για σένα, παρατήστε τα πράγματα που δεν είναι δικά σας, δεν χρειάζεται να τα κουβαλάτε μαζί σας « Παρατήστε τα» !


Ευχαριστώ που το παρακολουθήσατε, για περισσότερα Bashar.org


προτεινόμενα αρθρα  Τι είναι η 5η διάσταση ;


Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

Εβδομαδιαίος Διαλογισμός για το Γεγονός



Είναι ακόμη μείζονος σημασίας να συμμετέχουν όσο γίνεται περισσότεροι άνθρωποι στον Εβδομαδιαίο μας κυριακάτικο Διαλογισμό. 


Ο Διαλογισμός αυτός βοηθά τις Φωτεινές Δυνάμεις να γειώσουν την ενέργεια του Φωτός στην επιφάνεια της Γης, ώστε να ενισχυθεί το Φωτεινό Πλέγμα που είναι απαραίτητο για να επιταχυνθεί η διαδικασία της Συμπιέζουσας Επανάστασης.


Ο αριθμός των ατόμων που κάνουν ετούτο το διαλογισμό είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας επιρροής που έχει ο ανθρώπινος πληθυσμός της επιφάνειας για να επισπεύσει την στιγμή του Γεγονότος. 

Ο Διαλογισμός γίνεται πάντα κάθε Κυριακή στις 7 μ.μ. ώρα Γκρίνουιτς, ανεξαρτήτως χειμερινής ή θερινής ώρας. Ας αρχίσουμε τώρα τον διαλογισμό. Χρησιμοποιήστε όποια προσωπική τεχνική σας φέρνει σε μια γαλήνια κατάσταση συνειδητότητας. 

Δηλώστε την πρόθεσή σας να χρησιμοποιήσετε αυτόν το διαλογισμό ως μέσο επίσπευσης της διαδικασίας για την Αποκάλυψη και το Γεγονός. 

Οραματιστείτε μια δέσμη Φωτός να εκπέμπεται από το Ψυχικό Αστρικό τσάκρα σας (που βρίσκεται 8 ίντσες ή 20 εκ. πάνω από το κεφάλι σας) προς τα Ψυχικά Αστρικά τσάκρα όλων όσων κάνουν ταυτόχρονα τον διαλογισμό. 

Οραματιστείτε την πλέον συλλογική δέσμη Φωτός να εξαπλώνεται στο Γεωδαιτικό ενεργειακό Πλέγμα και να συνδέεται με τα Ψυχικά Αστρικά τσάκρα κάθε αισθανόμενου όντος επί και υπό της επιφάνειας του πλανήτη καθώς και σ' ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα. 

Οραματιστείτε όλα τα όντα που εμπλέκονται στην κατάσταση της Γης να αρμονίζονται με σκοπό την εκδήλωση της Αποκάλυψης και του Γεγονότος το συντομότερο δυνατό, με μια έκβαση θετική. 

Οραματιστείτε όλες τις strangelet και toplet βόμβες πλάσματος να αφαιρούνται ακίνδυνα. 

Οραματιστείτε όλες τις άλλες τεχνολογίες εξωτικών όπλων να ξεσκεπάζονται και στη συνέχεια, ν' αφαιρούνται αβίαστα. 

Οραματιστείτε την πλήρη Αποκάλυψη και κολοσσιαίες ποσότητες πληροφοριών σχετικά με την εξωγήινη παρουσία και τα μυστικά διαστημικά προγράμματα να βγαίνουν στη φόρα μέσω των ΜΜΕ. 

Οραματιστείτε το Γεγονός να πραγματοποιείται, απελευθερώνοντας, επιτέλους, τον πλανήτη Γη. 

Εάν αισθάνεστε μια εσωτερική καθοδήγηση, μπορείτε να επεκτείνετε το διαλογισμό σας, συνεχίζοντας με τον πρώην Εβδομαδιαίο Διαλογισμό για την Απελευθέρωση (ή με όποια επιλεγμένα κομμάτια του επιθυμείτε), αφότου θα έχετε ολοκληρώσει τον Εβδομαδιαίο Διαλογισμό για το Γεγονός. 
Θρίαμβος του Φωτός, Γέγοναι ! Απελευθέρωση Τώρα !


Για περισσότερα διαβαστε τα παρακάτω:


Διαλογισμός για το Γεγονός


Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Απίστευτο!!!....Μπορούμε να θεραπεύσουμε το παρελθόν!


συνείδηση ενέργεια σουρεάλ


Απόσπασμα από το βιβλίο του νευροεπιστήμονα Dr Joe Dispenza «Σπάσε τη Συνήθεια να είσαι ο εαυτός σου» που κυκλοφορεί από τις Eκδόσεις Link Media

Εφόσον είμαστε όλοι συνδεδεμένοι στο χώρο και το χρόνο, μήπως αυτό συνεπάγεται ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας μπορούν να επηρεάσουν τα γεγονότα του παρελθόντος, όπως και αυτά που επιθυμούμε για το μέλλον;

Τον Ιούλιο του 2000, ο Ισραηλινός γιατρός Leonard Leibovici διεξήγαγε μία διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη με 3.393 ασθενείς νοσοκομείου, που χωρίστηκαν σε μία ομάδα ελέγχου και σε μία ομάδα «προσευχής». Σκόπευε να μελετήσει την περίπτωση που η προσευχή μπορούσε να επηρεάσει την κατάσταση τους. Τα πειράματα με προσευχή αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου ο νους επηρεάζει την ύλη από απόσταση. Ας μη βιαστούμε όμως, γιατί τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Ο Leibovici επέλεξε ασθενείς που διαγνώστηκαν με σηψαιμία (είδος μόλυνσης), ενώ νοσηλεύονταν. Χώρισε τυχαία τους ασθενείς σε δύο ομάδες. Για τη μία ομάδα κάποιοι προσεύχονταν, ενώ για την άλλη όχι. Ταξινόμησε τα αποτελέσματα σε τρεις κατηγορίες: τη διάρκεια του πυρετού, τη διάρκεια της νοσηλείας και τον αριθμό των ασθενών που απεβίωσαν εξαιτίας της μόλυνσης.

Οι ασθενείς για τους οποίους είχαν προσευχηθεί, ωφελήθηκαν με ταχύτερη πτώση του πυρετού και πιο σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο. Η διαφορά στον αριθμό των αποθανόντων ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν στατιστικά ασήμαντη, αν και τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα για την πρώτη ομάδα.

Αυτό αποτελεί ισχυρή απόδειξη για τα οφέλη της προσευχής και για το γεγονός ότι μπορούμε να στείλουμε μία «δέηση» στο κβαντικό πεδίο μέσω των σκέψεων και των συναισθημάτων μας. Υπάρχει όμως, ένα ακόμη στοιχείο που πρέπει να γνωρίζετε για αυτή τη μελέτη. Δεν σας φάνηκε περίεργο ότι τον Ιούλιο του 2000, ένα νοσοκομείο νοσήλευε ταυτόχρονα πάνω από 3.000 περιπτώσεις μόλυνσης; Μήπως το συγκεκριμένο νοσοκομείο δεν ακολουθούσε τους κανόνες αποστείρωσης και υγιεινής ή μήπως επρόκειτο για κάποια ανεξέλεγκτη επιδημία;

Στην πραγματικότητα, αυτοί που προσεύχονταν, δεν προσεύχονταν για ασθενείς που μολύνθηκαν το 2000. Εν αγνοία τους, προσεύχονταν για ασθενείς που είχαν νοσηλευτεί από το 1990 έως το 1996, τέσσερα με δέκα χρόνια πριν τη διεξαγωγή της μελέτης! Οι ασθενείς για τους οποίους προσευχήθηκαν, έγιναν πράγματι καλύτερα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90, εξαιτίας του πειράματος που διεξήχθη χρόνια αργότερα, θα το θέσω λίγο διαφορετικά: οι ασθενείς για τους οποίους προσευχήθηκαν το 2000 σημείωσαν, σημαντική βελτίωση στην υγεία τους, αλλά αυτή η βελτίωση συνέβη χρόνια πριν.

Στατιστική ανάλυση αυτού του πειράματος απέδειξε ότι τα αποτελέσματα αυτά ήταν κάτι περισσότερο από σύμπτωση. Αυτό αποδεικνύει ότι οι προθέσεις, οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι προσευχές μας δεν επηρεάζουν μόνο το παρόν και το μέλλον μας, αλλά μπορούν να επηρεάσουν και το παρελθόν μας.

Αυτό μας οδηγεί στην εξής ερώτηση: εάν προσευχόμασταν (ή επικεντρωνόμασταν σε κάποιον στόχο) για μια καλύτερη ζωή, θα επηρεαζόταν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας;


Σύμφωνα με τον κβαντικό νόμο, όλες οι δυνατότητες υπάρχουν ταυτόχρονα. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα μας επηρεάζουν κάθε πτυχή της ζωής μας, πέρα από το χώρο και το χρόνο.