Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

''Το μυστικό του Αδάμ" Guillermo Ferrara

Έρευνα μυθιστόρημα για τις αλλαγές μετά το 2012

«Στο αρχείο στο οποίο ο πατέρας σου αναφέρει τον ‘’Πέμπτο Ήλιο’’ είδα ότι οι προφητείες των Μάγια αναφέρουν ότι θα είναι ο τελευταίος αυτής της εποχής».

Ο Έντουαρντ κάθισε σε μια καρέκλα λίγο πιο πέρα και άρχισε να τους ακούει με προσοχή.
«Και η Βίβλος αναφέρει κάτι που συμπίπτει με το Βιβλίο των Αποκαλύψεων».

 «Και τι είναι αυτό;» ρώτησε η Αλεξία με ενδιαφέρον.
«Αν δεν κάνω λάθος, νομίζω πως λέει περίπου το εξής: Και η γη, στολισμένη με τον καλύτερο μανδύα τον φωτός, θα ανυψωθεί και θα αντικρίσει έναν άλλον Ήλιο».

«Πιστεύεις ότι αυτός ο Ήλιος θα είναι ο τελευταίος; Τι σχέση έχει με αυτό; Είναι αδύνατο. Εννοείς ότι ο Ήλιος θα σβήσει το Δεκέμβρη; Οι επιστήμονες έχουν πει ότι κάποια μέρα θα σβήσει, αλλά αυτό θα γίνει σε χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια».

«Οι προφητείες των Μάγια δεν είναι απάτη», απάντησε, ο Αδάμ. «Οι Μάγια ήταν σπουδαίοι μαθηματικοί και υπολόγισαν ότι κάθε 12.800 χρόνια περίπου ο Ήλιος, η Γη και το κλίμα υφίστανται αλλαγές και ότι κάθε 25.625 χρόνια σημειώνεται μια αστρική εναλλαγή».

«Σωστά», είπε η Αλεξία κουνώντας καταφατικά το κεφάλι.
«Για κάποιο λόγο οι αρχαίοι προφήτες ή κάποια όντα που δε γνωρίζουμε ζήτησαν από τους Μάγια, στο απόγειο του εκπληκτικού πολιτισμού τους, να εγκαταλείψουν τις πόλεις τους αφήνοντας πίσω παλάτια, αστρονομικά παρατηρητήρια, έργα τέχνης μεγάλης αξίας και ξεχωριστά αρχιτεκτονικά μνημεία, πολύ απλά να εξαφανιστούν».
Ο Έντουαρντ, που καθόταν στην άλλη γωνιά της καμπίνας, πλησίασε γεμάτος ενδιαφέρον.

«Και εξαφανίστηκαν;» ρώτησε. Η φωνή του έδειχνε έκπληξη αλλά και σκεπτικισμό. «Κάπου πρέπει να πήγαν, έτσι δεν είναι;»

Ο Αδάμ κούνησε αρνητικά το κεφάλι. «Δεν άφησαν το παραμικρό ίχνος. Και κανείς δε φεύγει έτσι απλά, αφήνοντας κάτι που έχει μεγάλη αξία, εκτός κι αν πρόκειται να το ανταλλάξει με κάτι καλύτερο. Το ημερολόγιο των Μάγια τελειώνει ακριβώς φέτος».

 «Δεν καταλαβαίνω τη σύνδεση», είπε η κόρη του Ευαγγέλου.
 «Είναι σημάδια, Αλεξία. Τόσο ο πατέρας μου όσο και ο δικός σου μελέτησαν εις βάθος τους κώδικες των Μάγια και τα σύμβολα των Ατλάντων. Το γεγονός ότι ο Ήλιος κοκκίνισε και παρουσιάζει ασυνήθιστη δραστηριότητα σε συνδυασμό με τις κλιματικές αλλαγές που σημειώθηκαν και την εκπλήρωση των έξι προηγούμενων προφητειών ίσως υποδεικνύει ότι επίκειται μια μεγάλη μετάλλαξη όχι μόνο στον Πλανήτη μας, αλλά σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα».

«Κι εμάς πώς θα μας επηρεάσει;» ρώτησε ο Έντουαρντ συνοφρυωμένος.
«Μου φαίνεται πολύ σημαντικό το γεγονός ότι οι αρχαίοι Μάγια, ένας λαός που εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνος και διέθετε δασκάλους και επιστήμονες στο επίπεδο των πιο σπουδαίων σημερινών επιστημόνων, μπόρεσαν να προβλέψουν τι θα συνέβαινε στο μέλλον με μόνο μέσο το νου και τα παρατηρητήριά τους. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι σύμφωνα με αυτούς, κάθε 5.125 χρόνια πηγάζει από το κέντρο του Γαλαξία μας μια συγχρονιστική ακτίνα που ανεβάζει τη συχνότητα του Ήλιου και όλων των πλανητών του συστήματός μας και την εναρμονίζει με μια ισχυρή συμπαντική ενέργεια».


Τα μάτια του Έντουαρντ άστραφταν από το ενδιαφέρον του που μεγάλωνε διαρκώς.
Ο Αδάμ σηκώθηκε και συνέχισε.
«Κατά την πλήρη περιστροφή του ηλιακού συστήματος στο Γαλαξία, οι Μάγια διαιρούσαν τον κύκλο των 25.625 χρόνων». Έβγαλε έναν Parker από την τσέπη του κοστουμιού του, που κρεμόταν σε μια κρεμάστρα, και σχεδίασε σε ένα χαρτί ένα οβάλ σχήμα, το οποίο χώρισε στη μέση.


«Σχηματίζουμε μια έλλειψη, τη χωρίζουμε στα δύο κι έχουμε δύο περιόδους ή κλάσματα των 12.812 χρόνων το καθένα. Το πάνω κλάσμα, που βρίσκεται πιο κοντά στο κέντρο του Γαλαξία, ονομάζεται μέρα, και το κάτω, το πιο απομακρυσμένο από το κέντρο, ονομάζεται νύχτα. Ο κάθε κύκλος μοιάζει με ένα χτύπο της καρδιάς της Πηγής ή μια εισπνοή, Η καρδιά του ανθρώπινου οργανισμού κάνει μια συστολή και μια διαστολή σε ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, όμως ο Γαλαξίας χρειάζεται περισσότερο χρόνο».
Η Αλεξία κοίταξε προσεκτικά το σχέδιο με την παγκόσμια έλλειψη που έμοιαζε με συμπαντικό οβάλ και στην πάνω ζώνη είδε τον κεντρικό 'Ήλιο του σύμπαντος.

 «Συνέχισε την εξήγηση σου», είπε στον Αδάμ.
 «Αυτές οι δυο διαιρέσεις χωρίζονται με τη σειρά τους σε πέντε περιόδους των 5.125 χρόνων: πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, σούρουπο και νύχτα». Ο σεξολόγος σχημάτισε στο σχήμα πέντε περιόδους και τους το έδειξε. «Σύμφωνα με τους Μάγια, ακριβώς φέτος αφήνουμε πίσω την περίοδο που αντιπροσωπεύει τη "νύχτα" για να μπούμε στο "γαλαξιακό πρωί". Είναι η στιγμή κατά την οποία η συγχρονιστική ακτίνα από το κέντρο του κόσμου αφήνει το σημάδι της στη Γη και στο ηλιακό σύστημα».

 «Και αυτό τι σχέση έχει με εμάς;» ρώτησε δειλά ο Καταλανός, ο οποίος κοιτούσε το σχέδιο καχύποπτα.
«Μεγάλη, Έντουαρντ. Αν τώρα πρόκειται να μπούμε σε μια νέα περίοδο, αυτό σημαίνει ότι θα αφήσουμε πίσω μια εποχή πόνου, πολέμων, χάους, σύγχυσης και μίσους, την οποία οι Μάγια ονόμασαν "νύχτα", το σκοτεινό στάδιο των 5.125 χρόνων που έχουμε διανύσει».

«Για συνέχισε», ζήτησε η Αλεξία γεμάτη ενδιαφέρον.
«Το 1998, αν θυμάμαι καλά, η NASA ανακάλυψε ότι από το κέντρο του Γαλαξία είχαν αρχίσει να φτάνουν στο ηλιακό μας σύστημα μεγάλες ποσότητες ενέργειας».
«Θα μπορούσε να είναι σύμπτωση», είπε ο Έντουαρντ.

«Δεν πρόκειται για σύμπτωση αλλά για ακριβές φαινόμενο. Στην παράδοση των Ινδών, μάλιστα, ονομάζεται "εποχή της Κάλι", μια περίοδος σκότους και πολιτιστικής καταστροφής. Σύμφωνα με αυτούς, συμπληρώνουμε αυτό τον κύκλο, ώστε να μπούμε σε έναν καινούριο».
«Κάτι σαν το θάνατο και την αναγέννηση ή την καταστροφή και τη δημιουργία», σχολίασε η Αλεξία.

Ο Αδάμ κατένευσε. Ένιωθε τον ενθουσιασμό του να μεγαλώνει και αναζητούσε διαύγεια.
«Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το 1994 σημειώθηκε αναταραχή στις μαγνητικές γραμμές της Γης, με αποτέλεσμα πολλές φάλαινες να χάσουν το δρόμο τους και πολλά αποδημητικά πουλιά να αποπροσανατολιστούν».

«Θυμάμαι μάλιστα την είδηση ότι αναγκάστηκαν να αλλάξουν και να ξανατυπώσουν τους χάρτες των αεροδρομίων, γιατί τα αεροπλάνα έπρεπε να προσγειωθούν χειροκίνητα», συμπλήρωσε η Αλεξία.

«Ακριβώς. Επιπλέον», πρόσθεσε ο Αδάμ με μάτια που άστραφταν, «το 1996 ο δορυφόρος που στάλθηκε για να μελετήσει τον Ήλιο ανακάλυψε ότι το άστρο δεν είχε πια ούτε βόρειο ούτε νότιο πόλο. Είχε μετατραπεί σε ένα μόνο μαγνητικό πεδίο».

«Έχεις δίκιο», επιβεβαίωσε η Αλεξία. «Σύμφωνα με μελέτες, την ίδια χρονιά μια ισχυρή μαγνητική κίνηση έκανε το νότιο πόλο να μετακινηθεί κατά δεκαεπτά μοίρες από τη θέση του σε μία μόνο μέρα». 

«Και τι σημαίνουν όλα αυτά;» ρώτησε ο Έντουαρντ, που δεν καταλάβαινε τίποτα.
«Ότι βρισκόμαστε ενώπιον μιας αλλαγής μεγάλου βεληνεκούς και ότι ο Ήλιος, ως ζωντανό πλάσμα, όπως και η Γη και οι πλανήτες, σύντομα θα...» «...Εξελιχθεί», συμπλήρωσε η Αλεξία.

Ο Αδάμ κούνησε το κεφάλι σκεπτικός.
«Πιστεύω ότι η Γη προετοιμάζεται για ένα μοναδικό γεγονός».
«Α, ναι; Και ποιο είναι αυτό;» ρώτησε κατάπληκτος ο Έντουαρντ.
Η Αλεξία θυμήθηκε ορισμένα στοιχεία και άρχισε να εξηγεί.

«Το 1997 είχαμε ισχυρές ηλιακές καταιγίδες, μαγνητικές δυνάμεις που έφτασαν να καταστρέψουν δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη και κάτι πολύ σημαντικό: Ο πλανήτης μας επιτάχυνε τη συχνότητα του παλμού Σούμαν. Πέρασε από τα 7,8 χερτζ το 1997 στα 12 σχεδόν χερτζ το 1999. Αν η συχνότητα της αντήχησης αγγίξει τους δεκατρείς κύκλους, θα φτάσουμε σε μαγνητικό πεδίο μηδενικού σημείου. Σε αυτή την περίπτωση θα συνέβαινε το εξής: Η Γη θα σταματούσε και σε δύο ή τρεις μέρες θα άρχιζε να γυρνά ξανά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό θα οδηγούσε σε αναστροφή των μαγνητικών πεδίων γύρω από τη Γη. Το Σημείο Μηδέν, που ονομάζεται και Αλλαγή των Εποχών, έχει προβλεφθεί από τους Ινδιάνους Χόπι, τους σαμάνους και τους σοφούς. Επί χιλιάδες χρόνια έχουν σημειωθεί πολλές αλλαγές, συμπεριλαμβανόμενης εκείνης που γίνεται πάντα κάθε δεκατρείς χιλιάδες χρόνια, τα μισά των είκοσι έξι χιλιάδων χρόνων της ακολουθίας της ισημερίας».

«Αυτό συμπίπτει αριθμητικά και με το τέλος του ημερολογίου των Μάγια: 13.0.0.0.0», πρόσθεσε ο Αδάμ.
«Τι είναι ο παλμός Σούμαν;» ρώτησε σαστισμένος ο Έντουαρντ. Ήταν η πρώτη φορά που άκουγε εκείνο τον όρο.

 «Τα αντηχούντα κύματα που είναι γνωστά ως κύματα Σούμαν», είπε η Αλεξία, «πάλλονται στην ίδια συχνότητα με τα εγκεφαλικά κύματα των ανθρώπων και όλων των θηλαστικών γενικότερα, δηλαδή με 7,8 χερτζ ή κύκλους το δευτερόλεπτο. Ο πατέρας μου έλεγε ότι ανέκαθεν αποτελούσε μυστικό των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, όπως η Ελβετία, η Αυστρία και η Γερμανία, οι οποίες πειραματίζονται εδώ και καιρό με τα αντηχούντα κύματα, πολύ διακριτικά βέβαια, και δημιουργώντας νέα περίτεχνα σχέδια.

Η ηλεκτρονική παραγωγή αυτών των κυμάτων συνιστά ένα από τα πλέον επικίνδυνα στρατιωτικά όπλα του μέλλοντος, γιατί μέσα από την τεχνητή και ταυτόχρονα ακριβή δημιουργία τους η αντήχηση μπορεί να εμπλακεί στις ψυχικές διεργασίες των εχθρών. Και η NASA έχει μελετήσει αυτά τα κύματα με τους αστροναύτες».

«Μπορούν να δημιουργήσουν τεχνητά κύματα Σούμαν;» θέλησε να μάθει ο Καταλανός.
«Βέβαια. Έπειτα από πολλές μετρήσεις κατάφεραν να καθορίσουν επιστημονικά ότι η ακριβής τιμή της συχνότητας του υποθαλάμου δεν είναι τα 10 αλλά τα 7,8 χερτζ. Είναι η μόνη κοινή συχνότητα όλων των θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπου.
Ενώ ο ρυθμός Άλφα ποικίλλει από άτομο σε άτομο και είναι περίπου από 7 έως 14 χερτζ, η συχνότητα των 7,8 χερτζ είναι μια φυσιολογική βιολογική σταθερά που λειτουργεί σαν ένας βηματοδότης για τον οργανισμό μας. Χωρίς αυτή η ζωή θα ήταν αδύνατη. Πρόκειται για μια συχνότητα ίδια με εκείνη της Γης, που αν ήταν διαφορετική, κάθε άνθρωπος κυριολεκτικά θα εκρήγνυτο».


Ο Αδάμ κοιτούσε την Αλεξία με θαυμασμό.
«Στη NASA διαπίστωσαν ότι οι πρώτοι αστροναύτες επέστρεφαν από τις διαστημικές τους αποστολές με πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Επειδή πετούσαν έξω από την ιονόσφαιρα, τους έλειπε ο παλμός της ζωικής συχνότητας των 7,8 χερτζ. Το πρόβλημα λύθηκε με παραγωγούς τεχνητών κυμάτων Σούμαν. Απλή επιστήμη».

Ο Έντουαρντ άκουγε κατάπληκτος.
«Υπονοείς ότι η πλανητική αλλαγή θα επιφέρει και μια αλλαγή στη βιοχημεία μας, στο νου μας, στο...»
 «Στα άτομά μας!» πρόσθεσε με θέρμη η Αλεξία. «Ξέρεις ότι τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν όλα τα πράγματα είναι τα άτομα, τα οποία αποτελούνται από ηλεκτρόνια, πρωτόνια και νετρόνια, που βρίσκονται μαζί. Τα δύο τελευταία αποτελούν τον πυρήνα. Τα ηλεκτρόνια περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα, όπως η Γη γύρω από τον Ήλιο. Τα άτομα πάλλονται και ωθούν τα γειτονικά τους άτομα να πάλλονται κι εκείνα.

Το θέμα είναι ότι τα άτομα σχηματίζουν μόρια, τα μόρια δημιουργούν κύτταρα και τα κύτταρα με τη σειρά τους σχηματίζουν όργανα, που αποτελούν τον οργανισμό. Επειδή βρίσκονται τόσο κοντά, όταν πάλλονται τα άτομα, πάλλονται και τα μόρια, τα κύτταρα, τα όργανα και ούτω καθεξής. Όλοι παλλόμαστε με μια συγκεκριμένη συχνότητα. Η μετάδοση των συχνοτήτων ονομάζεται αντήχηση».

«Επίτρεψέ μου να προσθέσω κάτι», είπε ο Αδάμ πλησιάζοντάς την. «Όταν δύο συχνότητες πάλλονται με τον ίδιο ρυθμό, λέγεται ότι είναι ίδιες. Αυτό συμβαίνει και ανάμεσα στους ανθρώπους, όμως αν εσύ πάλλεσαι με έναν κύκλο το δευτερόλεπτο κι εγώ με δύο ή το αντίστροφο, ο ένας παλμός είναι πολλαπλάσιος του άλλου και έτσι συμπίπτουν. Ονομάζονται αρμονικές συχνότητες.

 Έχουν μελετηθεί οι αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Όταν το κύμα ανεβαίνει, λέγεται κορυφή και όταν πέφτει, ονομάζεται κοιλάδα. Οι δύο συχνότητες συμπίπτουν σε κορυφές και κοιλάδες ακόμα και όταν οι συχνότητες είναι διαφορετικές, επειδή η μία είναι πολλαπλάσιο της άλλης. Στο σώμα σου, λοιπόν, κάθε όργανο πάλλεται σε διαφορετική συχνότητα, παρόλο που το σύνολο των συχνοτήτων δίνει μια ατομική συχνότητα».

«Και αυτό τι σχέση έχει;» ρώτησε ο Έντουαρντ κατάπληκτος.
«Στο επίπεδο της Γης, ας πούμε, σημαίνει ότι οι μέρες μικραίνουν», πρόσθεσε ο Αδάμ κι έκανε μια παύση για να σκεφτεί. «Θυμηθείτε ότι οι προφητείες των Μάγια υποδεικνύουν ότι βρισκόμαστε στο "χρόνο του μη χρόνου". Είναι τα είκοσι χρόνια που έχουν περάσει από το 1992 ως το 2012. Συμβαίνουν όλα πολύ γρήγορα».
Ο Έντουαρντ θυμήθηκε πόσες φορές είχε ακούσει γνωστούς του να λένε ότι δεν έχουν καιρό για τίποτα.



Η Αλεξία συνέχισε.
«Η γήινη επιτάχυνση της συχνότητας Σούμαν μάς επηρεάζει παλ-μικά, γιατί μας μεταδίδει την ίδια ταραχή. Αν έχουμε διανύσει μια περίοδο χιλιάδων χρόνων σκότους και τώρα η Γη και ο Ήλιος έχουν αρχίσει να αλλάζουν, είναι επιστημονικά πιθανό να μπαίνουμε σε μια νέα.,.»

 «Διάσταση», συμπλήρωσε ο Αδάμ. 
Η Αλεξία και ο Αδάμ κοιτάχτηκαν. Είχαν σκεφτεί το ίδιο πράγμα.
«Δε σας ακολουθώ», είπε ο Έντουαρντ κουνώντας αρνητικά το κεφάλι. Πλησίασε βιαστικά το ψυγείο και έβαλε ένα Martini. «Υπάρχει κάτι που δε μπορώ να καταλάβω. Οι Μάγια είπαν ότι βρισκόμαστε μπροστά στο Τέλος του Χρόνου... Τι θα γίνει το Δεκέμβριο; Θα πεθάνουμε όλοι;»
Η Αλεξία και ο Αδάμ αντάλλαξαν μια ματιά γεμάτη συνενοχή.

«Αυτό δεν μπορεί να το ξέρει κανείς, αν και κάθε στιγμή άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν σε όλο τον πλανήτη. Εκείνο που ξέρω είναι ότι μια αλλαγή στη συχνότητα της Γης θα επηρέαζε και τη συχνότητα του εγκεφάλου μας. Ξέρεις ότι τα εγκεφαλικά κύματα χωρίζονται σε Άλφα, Βήτα, Δέλτα και Θήτα και μετριούνται σε χερτζ».

Ο Αδάμ κοίταξε την κόρη του Ευαγγέλου.
«Άφησέ με να συνδέσω τα στοιχεία και διόρθωσέ με αν κάνω λάθος, Αλεξία», της είπε. «Το Βήτα, η συνηθισμένη κατάσταση του οργανισμού όταν είναι άγρυπνος, κυμαίνεται από τα 12 ως τα 30 χερτζ. Το Άλφα, η χαλαρότερη κατάσταση που μπορεί να επιτύχει κανείς με την άσκηση του διαλογισμού, είναι από 8 μέχρι 12 χερτζ. Το Θήτα κυμαίνεται από 4 ως 8 κύκλους και το Δέλτα από 1 ως 4. Όσο πιο βαθιά είναι η χαλάρωση τόσο περισσότερο μειώνεται αυτή η συχνότητα».

«Τι εννοείς με όλα αυτά;» Ο Καταλανός είχε μπερδευτεί ακόμα περισσότερο.
Ο Αδάμ έσπευσε να του απαντήσει.
«Ότι για να λάβουμε την υψηλή συχνότητα του σύμπαντος, τα εγκεφαλικά μας κύματα θα έπρεπε να είναι χαλαρά και σε κατάσταση διαλογισμού», αποκρίθηκε απαλά.
Ο Έντουαρντ ήταν ενοχλημένος, γιατί δεν καταλάβαινε ούτε τους επιστημονικούς όρους που χρησιμοποιούσαν οι συνομιλητές του ούτε που το πήγαιναν. Ήθελε, ωστόσο, να μάθει περί τίνος επρόκειτο.

«Έχω το προαίσθημα ότι ο Αχιλλέας ανακάλυψε την αλήθεια γύρω από αυτό. Η αλλαγή του ανθρώπινου γενετικού κώδικα και η ενεργοποίηση περισσότερων ελίκων μπορούν να φέρουν πραγματικές, σημαντικότατες επαναστάσεις», είπε ο Αδάμ.
 «Εξήγησέ μου το λίγο καλύτερα», του ζήτησε ο Καταλανός. 

 «Ξέρεις, φαντάζομαι, ότι ο γενετικός μας κώδικας, το ανθρώπινο DNA, αλλιώς δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ, είναι το γενετικό υλικό μας, δηλαδή η πρώτη ύλη από την οποία αποτελούμαστε ως είδος όχι μόνο εμείς, αλλά και ό,τι άλλο υπάρχει».

»Το DNA είναι το γενετικό υλικό των οργανισμών κι έχει βάση τέσσερα σημαντικά αμινοξέα. Αποτελείται από δύο έλικες των δώδεκα κλώνων. Είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε ότι από τους δώδεκα κλώνους είναι ενεργοί μόνο οι δύο. Ομοίως, δεν είναι ενεργά ούτε τα εξήντα τέσσερα κωδικόνια, αλλά μόνο τα είκοσι. Τα κωδικόνια κωδικοποιούν τις πιθανότητες ένωσης των αμινοξέων».

«Τι θα συνέβαινε, λοιπόν, αν ήταν ενεργοποιημένοι όλοι οι κλώνοι και όλα τα κωδικόνια;» Ο Έντουαρντ ένιωθε μεγάλη περιέργεια.
«Θα αφυπνιζόταν στο μέγιστο η δημιουργική δύναμη», απάντησε η Αλεξία.
«Το ίδιο επιδίωκαν και οι Μάγια», πρόσθεσε ο Αδάμ. «Δίδασκαν στα μικρά παιδιά να σηκώνουν τα μάτια προς τα πάνω».
«Και τι κατάφερναν σηκώνοντας τα μάτια προς τα πάνω;»

«Να ενεργοποιήσουν την επίφυση και την υπόφυση», απάντησε ο Αδάμ. «Έτσι ισχυροποιούσαν τις εσωτερικές τους ικανότητες και ενεργοποιούσαν τους υπόλοιπους κλώνους του DNA. Πιστεύεται ότι οι ενεργές εσωτερικές ικανότητες τους έδιναν τη δύναμη να κάνουν μετρήσεις, υπολογισμούς και προφητείες».

Η Αλεξία τον κοιτούσε με αγάπη.
«Περιμένετε», είπε σκεπτικός ο Αδάμ. «Το αναφέρει ακόμα και ο Ιησούς με διαφορετικά λόγια: Επιτρέψτε στα μάτια σας να γίνουν ένα και το σώμα σας θα γεμίσει με χρως. Αν όμως είστε διαιρεμένοι, θα μείνετε στο σκοτάδι».

Αναφερόταν στο εσωτερικό μάτι, την επίφυση, τον αδένα που δημιουργεί φως σε όλο το σώμα! Στο διαφωτισμό της συνείδησης. Όπως έλεγαν οι επιστήμονες, η ουσία των ατόμων είναι το φως και το κενό.
Ο Έντουαρντ κουνούσε αργά το κεφάλι γεμάτος δυσπιστία. Χρειαζόταν χρόνο για να τα αφομοιώσει όλα αυτά.

Το μυστικό του Αδάμ – απόσπασμα – εκδ. Λιβάνη

Το δέντρο της Ζωής & της Γνώσης... και οι πρωτόπλαστοι!!!


Omraam Mikhael Aivanhov

Την έκτη μέρα της Δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άντρα και τη γυναίκα και τους έβαλε σε ένα κήπο, που ονομαζόταν Εδέμ. Ανάμεσα στα δέντρα αυτού του κήπου ξεχωρίζουν δυο, το δέντρο της Ζωής και το δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού, του οποίου τους καρπούς ,ο Θεός είχε απαγορεύσει στον Αδάμ και την Εύα να τρώνε.

Όσο υπάκουαν στις διαταγές του Κυρίου, ζούσαν στην ευτυχία και την αφθονία. Να όμως που το φίδι έπεισε την Εύα να φάει τον καρπό του Δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Μετά η Εύα έπεισε τον Αδάμ να φάει και αυτός και τότε ο Θεός τους έδιωξε από τον Παράδεισο.

Όλα αυτά είναι συμβολικά.

Ο Αδάμ και η Εύα ζούσαν λοιπόν στον Παράδεισο όπου είχαν το δικαίωμα να τρώνε απ’ όλους τους καρπούς του κήπου έκτος από τον καρπό του δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Ο καρπός αυτού του δέντρου είναι το σύμβολο των δυνάμεων που ο πρώτος άντρας και η πρώτη γυναίκα δεν ήξεραν ακόμη να κατευθύνουν, να μετατρέπουν και να χρησιμοποιούν.

Για αυτό ο Θεός τους είχε πει … «Θα έρθει η ώρα που θα μπορείτε να τρώτε από αυτόν το καρπό, αλλά σήμερα είστε ανίσχυροι, κι αν φάτε, αγγίζοντας τις δυνάμεις θα πεθάνετε», δηλαδή θα άλλαζαν συνείδηση.

Ας εξετάσουμε τον συμβολισμό των δυο δέντρων.

Το δέντρο της Ζωής αντιπροσωπεύει την ενότητα της ζωής, εκεί που η πόλωση δεν εκδηλώνεται ακόμη, δηλαδή εκεί που δεν υπάρχει ούτε καλό ούτε κακό, μια περιοχή πάνω από το καλό και το κακό.

Το δέντρο της Γνώσης αντιπροσωπεύει τον κόσμο της πόλωσης όπου είμαστε υποχρεωμένοι να γνωρίσουμε την αλληλοδιαδοχή, των ημερών και των νυχτών, της χαράς και της λύπης, του φωτός και του σκότους και όλων των αντιθέσεων.

Αυτά τα δέντρα είναι λοιπόν περιοχές του σύμπαντος αλλά και καταστάσεις συνείδησης και όχι απλά φυτά. Κι αν ο Θεός είπε στον Αδάμ και την Εύα να μην φάνε από το δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού αυτό σημαίνει ότι δεν έπρεπε να εισχωρήσουν στην περιοχή της πόλωσης.

Γιατί ; Ήταν μια ιδιοτροπία του Θεού; Αυτό το δέντρο ήταν άχρηστο;

Όχι, η ιδέα ενός δέντρου που κάνει καρπούς τους οποίους κανείς δεν θα έτρωγε και δε θα επωφελείτο είναι αντίθετη στη Θεία Σοφία που δε δημιουργεί τίποτα άχρηστο. Ορισμένα όντα έτρωγαν τους καρπούς από το δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού, ήταν όμως ικανά να τους αντέχουν.

Ο Αδάμ και η Εύα δεν μπορούσαν ακόμη να τους αντέξουν γιατί αυτοί οι καρποί περιείχαν πηκτικές ιδιότητες. Πρωταρχικά το ανθρώπινο ον παρίστανε μια απλή ρευστή σφαίρα που κινούνταν μέσα σε ένα ωκεανό φωτιάς. Η αιθέρια ουσία του σώματος τους αν έρχονταν σε επαφή μ' αυτόν το καρπό έπρεπε να πήξει, να συμπυκνωθεί και πράγματι αυτό συνέβη.

Μετακινήθηκαν, αφήνοντας την περιοχή της ισορροπίας και της ειρήνης στην οποία ζούσαν, για να περάσουν στην πόλωση. Για αυτό η παράδοση μιλάει για μια πτώση. Αυτός ο όρος συμβολίζει το πέρασμα μιας αιθέριας ουσίας σε μια στερεά ουσία. Πέθαναν στο βουδικό επίπεδο και έπεσαν στο αστρικό.

Τρώγοντας τον καρπό απέκτησαν βάρος. Εξακολουθούσαν να ζουν, είχαν όμως πεθάνει σε μια ανώτερη συνείδηση, διώχτηκαν λοιπόν από το γήινο παράδεισο. Τότε όμως πώς θα ερμηνεύσουμε ότι εγκαταλείποντας τον παράδεισο στάλθηκαν στη Γή; Για ποιά γη πρόκειται;.

Η Καμπάλα διδάσκει ότι η γη υπάρχει σε επτά διαστάσεις. Δίνουν τα χαρακτηριστικά τους από την πιο πυκνή μέχρι την πιο αιθέρια και η πιο αιθέρια είναι ακριβώς αυτή από όπου οι άνθρωποι διώχτηκαν.

Σύμφωνα με τη μυσταγωγική επιστήμη η γη έχει ένα διπλό αιθερικό που την περιβάλλει σαν μια φωτεινή ατμόσφαιρα. Αυτή λοιπόν η αιθερική, η λεπτότατη γη είναι ακριβώς η πραγματική γη για την οποία μιλάει η Γένεση, είναι η γη όπως βγήκε από τα χέρια του Θεού. Η πραγματική γη, η στερεά, η συμπυκνωμένη δεν είναι αυτή που αγγίζουμε εδώ. Η πραγματική γη είναι η αιθερική γη.

Και σε αυτή την περιοχή που ονομάστηκε Παράδεισος, ο Θεός είχε τοποθετήσει τους πρώτους ανθρώπους. Ζούσαν εκεί με τα ακτινοβόλα και φωτεινά σώματα τους και δεν γνώριζαν ούτε πόνο ούτε αρρώστια, ούτε θάνατο.

Αυτός ο παράδεισος υπάρχει και ποτέ δεν σταμάτησε να υπάρχει. Αν και δεν τον βλέπουμε, είναι παντού αλλά σε μια αιθέρια περιοχή της ύλης γιατί δεν είναι υλικός. Το αιθερικό επίπεδο δεν είναι υλικό.

Το Δέντρο της Ζωής υπάρχει κι αυτό, βρίσκεται ακόμη στον παράδεισο. Αυτό το δέντρο παρουσιάζει στοιχεία που οι πρώτοι άνθρωποι απορροφούσαν και με τα οποία τρέφονταν. Ζούσαν μέσα σ’ αυτή την αιθερική ουσία της γης και τρέφονταν από αυτή.

Το Δέντρο της Ζωής δεν ήταν δέντρο. Ήταν ένα ρεύμα, ένα ρεύμα που έρχεται από τον ’Ήλιο και οι άνθρωποι τρέφονταν με τις ακτίνες του Ήλιου που κυκλοφορούν διασχίζοντας αυτή την περιοχή. Το Δέντρο της Ζωής είναι ο Ήλιος.

Καθώς λοιπόν ο άνθρωπος κράτησε την ίδια δομή με αυτή των παλαιότερων χρόνων της δημιουργίας του έχει ακόμα μέσα του τη δυνατότητα να δέχεται και πάλι τις ακτίνες του Ήλιου, να τρώει τους καρπούς από το Δέντρο της Ζωής, δηλαδή έχει ακόμα τη δυνατότητα να ξαναγυρίσει πίσω στους κόλπους του Θεού.
Κάθε θρησκεία έχει τη δική της γλώσσα, το δικό της ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζεται. Όλες όμως μιλούν για αυτή την επιστροφή στο Θεό, πρός την πρώτη αιτία.

Και τώρα τι είναι το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού;

Αντιπροσωπεύει ένα άλλο ρεύμα που περνά επίσης από τον παράδεισο, κι αυτό ακριβώς είναι που έφερε τους ανθρώπους σε επαφή με την πιο πυκνή μορφή της γης. Ο Θεός είπε στους πρώτους ανθρώπους ... «Αρκεστείτε να εξερευνάτε την περιοχή του Δέντρου της Ζωής. Δεν ήρθε ακόμα η στιγμή να εγκαταλείψετε αυτή την περιοχή του φωτός για να κατεβείτε να μελετήσετε τις ρίζες της δημιουργίας».

Αφού αυτό το δεύτερο δέντρο υπήρχε κι αυτό, δεν μπορούσαν να το ξεριζώσουν, γιατί όπως το σύμπαν έτσι και ο άνθρωπος είναι καμωμένος από δύο περιοχές μια ανώτερη περιοχή που αντιστοιχεί στο Δέντρο της Ζωής και μια κατώτερη που αντιστοιχεί στο Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού, εκεί που είναι οι ρίζες των πραγμάτων.

Οι καρποί του δέντρου της γνώσης είχαν πηκτικές ιδιότητες τόσο δυνατές ώστε οι πρώτοι άνθρωποι δεν μπορούσαν να αντέξουν. Κι ο Θεός ήξερε ότι αν ο Αδάμ και η Εύα έρχονταν σε επαφή μαζί του αυτό θα άλλαζε την ποιότητα της κατάστασης της συνείδησης τους. Και πράγματι αυτό συνέβη. Με την επαφή με αυτό το στυπτικό ρεύμα η ύλη του σώματος τους άλλαξε έγινε πυκνή, παχιά, στερεά και σκοτεινή.

Ο Θεός ήθελε να τους προφυλάξει από τον πόνο από την αρρώστια και από το θάνατο, το θάνατο του φυσικού σώματος όχι του πνεύματος, γιατί αυτοί είχαν πλαστεί αθάνατοι. Στη φύση ο θάνατος δεν υπάρχει. Αυτό που ονομάζουμε θάνατο δεν είναι παρά η μεταβολή μιας κατάστασης της συνείδησης ή μιας κατάστασης της ύλης. Πέθαναν ως πρός την φωτεινή τους κατάσταση και έγιναν ζωντανοί σε μια άλλη πλευρά, που ήταν σκοτεινή και βαριά.

Έπρεπε λοιπόν να εγκαταλείψουν αυτόν τον παράδεισο που ζούσαν ανάλαφροι, μέσα στο φως, τη χαρά και να κατέβουν στα κατώτερα στρώματα της γης, εκεί που ζούμε σήμερα, γιατί αν τώρα είμαστε πάνω σε αυτή τη γη είναι επειδή εγκαταλείψαμε τη γη που ήταν η πρώτη μας πατρίδα.

Και τώρα ποιό ήταν αυτό το φίδι που δελέασε την Εύα;

Το φίδι είναι ένα σύμβολο πάρα πολύ πλατύ και βαθύ που συναντάμε σε όλες τις θρησκείες. Το σύμβολο του φιδιού αντιπροσωπεύει πραγματικότητες φαινομενικά πολύ διαφορετικές. Οι Μύστες δεν πιστεύουν πως το φίδι είναι απόλυτα το σύμβολο του κακού. Διακρίνουν σε αυτό ένα κατώτερο σκοτεινό μέρος και ένα ανώτερο φωτεινό μέρος. Για αυτούς το φίδι είναι η μαγική ενέργεια που μεταβιβάζει επίσης το Καλό και το Κακό. Είναι το αστρικό φως που όταν εμποτιστεί με ακάθαρτα στοιχεία προκαλεί στο πέρασμα του βλαβερά αποτελέσματα, αλλά όταν είναι εμποτισμένο με φωτεινές σκέψεις τις μεταβιβάζει μέχρι το θρόνο του Θεού.

Το φίδι είναι λοιπόν φωτεινό στο ανώτερο μισό του και σκοτεινό στο κατώτερο μισό του. Το φίδι ή ο δράκοντας είναι σύμβολο αυτής της μαγικής ενέργειας που εμποτίζει το σύμπαν ολόκληρο μέχρι τα άστρα, και μεταφέρει όσο τις καλές εκπορεύσεις όσο και τις κακές. 

Αντιπροσωπεύει λοιπόν ένα ρεύμα που ανεβαίνει από τη γη και φτάνει στις πολύ ψηλές περιοχές. Στα ύψη είναι αγνό και φωτεινό αλλά στις χαμηλές περιοχές θαμπώνει και γίνεται αποκρουστικό. Σαν τον άνθρωπο, το κατώτερο μέρος του είναι ακάθαρτο και αποκρουστικό και το ανώτερο του μέρος είναι όμορφο, ουράνιο Θεϊκό. 

Επομένως όλα εξαρτώνται από το με ποιές δυνάμεις εργάζεται καθένας, σε ποιά περιοχή βρίσκεται η συνείδηση του και ποιά στοιχεία αγγίζει και επεξεργάζεται. Αυτό το φίδι δεν ήταν ένα μοναδικό ον, αλλά ένα σύνολο από πλάσματα που ο Θεός είχε πλάσει πριν από τους ανθρώπους.

Ήταν μια γενιά από Αγγέλους από Αρχαγγέλους από Θεότητες που είχαν σαν αποστολή από τον Δημιουργό να εργάζονται στα βάθη της γης πάνω στα μέταλλα ,στα κρύσταλλα, στη φωτιά, είχαν να ετοιμάσουν τα υπόγεια πλούτη και μετά να επιστρέψουν στον κόλπο του Αιώνιου, όταν θα είχαν πια εκπληρώσει την αποστολή τους. Αλλά καθώς ήταν ελεύθεροι, ορισμένοι δεν ήθελαν πια να επιστρέψουν κι αυτή ήταν η επανάσταση των Αγγέλων. Δεν επαναστάτησαν επάνω στον ουρανό αλλά επαναστάτησαν όταν βρέθηκαν μακριά από το Θεό.

Ο Θεός δεν θέλησε να τους τιμωρήσει με θάνατο ή εξαφάνιση και τους είπε..
«Μείνετε εκεί κάτω, θα μάθετε πολλά πράγματα και την ημέρα που θα βαρεθείτε πια να ζείτε στο σκοτάδι και τον περιορισμό, γυρίστε πίσω, θα σας δεχτώ».

Ο Θεός είναι η απόλυτη αγάπη, ακόμα και οι δαίμονες ( που μην νομίζετε πως είναι ευτυχισμένοι σε αυτή την κατάσταση, αλλά η αλαζονεία τους, τους εμποδίζει να επιστρέψουν στον Θεό) ακόμα και αυτοί θα μπορούσαν να επιστρέψουν κοντά του.

Κάποτε θα σταματήσουν να βλάπτουν τους ανθρώπους, κάποτε θα ξαναβρούν τη θέση που έχασαν και ο Εωσφόρος θα ξαναγίνει ο Αρχάγγελος του φωτός. Το φίδι λοιπόν είναι το σύμβολο όλων των πνευμάτων που χώρισαν από το Θεό. Ήταν όντα εξελιγμένα που κατείχαν μια επιστήμη και αφάνταστες γνώσεις και έτσι κατόρθωσαν να αποπλανήσουν την Εύα, υποσχόμενα να τη μυήσουν στα μυστικά τους σύμβολα.

Η Γένεση παρουσιάζει την Εύα να τρώει το μήλο.

Πίσω από αυτό το μήλο κρύβεται μια ολόκληρη διδασκαλία που ήταν άγνωστη για τον Αδάμ και την Εύα. Ο κήπος της Εδέμ με τα δυο Δέντρα της Ζωής και της Γνώσης του Καλού και του Κακού είναι το σύμβολο μιας πραγματικότητας που υπάρχει όχι μόνο στο σύμπαν αλλά και στο ανθρώπινο ον.

Στο ανθρώπινο σώμα (συμβολικά ο κήπος της Εδέμ)... ο άντρας και η γυναίκα εξακολουθούν να γεύονται τον καρπό από το Δέντρο της ζωής ή τον καρπό από το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού.

Ο Αδάμ και η Εύα όσο δεν έτρωγαν τους καρπούς από το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού δεν γνώριζαν τις ιδιότητες του. Ήρθαν λοιπόν σε επαφή με αυτές τις δυνάμεις της φύσης που δεν γνώριζαν .

Ο Αδάμ και η Εύα από την στιγμή που μυήθηκαν από δυο διαφορετικούς δαίμονες, τότε η ενότητα του ζευγαριού είχε κοπεί. Η στυπτική δύναμη άρχισε την εργασία της συμπύκνωσης της και εκείνοι που μέχρι τότε δεν ντρέπονταν που ήταν γυμνοί γιατί το σώμα τους ήταν καμωμένο από φως, όταν είδαν ότι έγιναν τόσο πυκνοί και βαρείς ντράπηκαν για τη γύμνια τους και έτρεξαν να κρυφτούν. Μα πως μπορούσαν να κρυφτούν από το βλέμμα του Θεού;

Αυτή η ανυπακοή δεν ξέρουμε αν ήταν μέρος από τα σχέδια του Θεού.

Η ιστορία του προπατορικού αμαρτήματος είναι η ιστορία της καθόδου του ανθρώπου στην πυκνή ύλη. Άρα το θέμα είναι να μάθουμε αν είναι μόνο οι άνθρωποι που το αποφάσισαν ή αν η Θεότης είχε σχέδια ακατανόητα, μακρινά, εκπληκτικά, στα οποία παρόλα αυτά οι άνθρωποι μπορούσαν να έχουν μια ορισμένη ελευθερία εκλογής, ή να μείνουν στον παράδεισο ή να φύγουν για να εξερευνήσουν άλλες περιοχές της δημιουργίας.

Αυτό που ορισμένες θρησκείες ονομάζουν πτώση δεν είναι τίποτα άλλο παρά η εκλογή που έκαναν οι πρώτοι άνθρωποι να κατέβουν για να ερευνήσουν την ύλη. Ας εξηγήσουμε την ιδέα με την εικόνα του δέντρου. 

Οι πρώτοι άνθρωποι ήταν εγκατεστημένοι στην κορυφή του δέντρου. Η κορυφή ήταν σε επαφή με το φως, τη θερμότητα, με τη ζωή, με την ομορφιά με την ελευθερία, μόνο που αναρωτιόνταν και έλεγαν …...

«Μα τί είναι αυτό το δέντρο από που έρχεται αυτή η ενέργεια αυτός ο χυμός, βλέπουμε ένα κορμό, αλλά πιο κάτω υπάρχει επίσης ένα κρυμμένο μέρος, τί είναι αυτό; Θα θέλαμε να το γνωρίσουμε».

Έτσι εγκατέλειψαν τις θαυμάσιες κατοικίες τους που άγγιζαν τον ουρανό και κατέβηκαν δια μέσου του κορμού μέχρι που έφτασαν στις ρίζες. Είναι γεγονός όμως πως όταν αλλάζει κανείς τοπίο πρέπει να προσαρμοστεί στις καινούριες συνθήκες. Τώρα όμως που βρίσκονται στις ρίζες υποφέρουν, βάζουν τις φωνές γιατί είναι σκοτεινά ,είναι βαριά και νιώθουν καταπονημένοι.

Το παρήγορο όμως είναι ότι αυτή η ζωή που έζησε ο άνθρωπος στον παράδεισο έχει αποτυπωθεί μέσα του σαν ένα ανεξίτηλο ίχνος, είναι εκεί και πότε -πότε ξαναθυμάται την ηχώ αυτής της αρμονίας.

Ο παράδεισος είναι μέσα σε κάθε ανθρώπινη ψυχή, γιατί κάθε μια ήταν από την αρχή εκεί. Τώρα η ζωή που κάνουν οι άνθρωποι είναι τόσο πεζή, άχαρη, περιορισμένη, ώστε να μην έχουν τις συνθήκες να θυμηθούν. Καμιά φόρα όταν βυθίζονται σε μυστικιστική μελέτη κάτι ξυπνά μέσα τους και τότε πάλι ζουν μερικές στιγμές παραδείσου. Δυστυχώς, ύστερα από λίγα λεπτά όλα σβήνουν, ξεχνούν.

Να εύχεστε να ζείτε όσο το δυνατό πιο συχνά τέτοιες στιγμές περιμένοντας να επιστρέψετε οριστικά στον παράδεισο, στούς κόλπους της Θεότητας. Γιατί αυτή η επιστροφή θα γίνει μια μέρα. Ο Θεός είναι πάντα εκεί για να μας υποδεχτεί και να μας πάρει στην αγκαλιά του. 

Δεν είναι θυμωμένος απλά περιμένει την μέρα που θα θελήσουμε να επιστρέψουμε και καθώς μας έχει χαρίσει την αιωνιότητα είναι γενναιόδωρος, έχει κατανόηση και λέει: «Θα υποφέρουν λίγο καιρό, μερικά εκατομμύρια χρόνια.... ύστερα όμως θα επιστρέψουν.... το πνεύμα τους είναι αθάνατο ...τι είναι μερικά εκατομμύρια χρόνια μπροστά στην αιωνιότητα»…

Και περιμένοντας να επιστρέψουν πίσω στους κόλπους του Θεού οι άνθρωποι μαθαίνουν πολλά πράγματα., γιατί τώρα που άρχισαν την εξερεύνηση της πυκνής ύλης πρέπει να την συνεχίσουν μέχρι το τέλος.

Δεν πρέπει να φαντάζεστε ότι η ιστορία της ανθρωπότητας εξελίχθηκε χωρίς την συγκατάθεση του Θεού, της κοσμικής νοημοσύνης και ότι ούτε την ανυπακοή της ούτε τις περιπέτειες του πεπρωμένου της δεν είχε προβλέψει εκ των προτέρων. Ο άνθρωπος απομακρύνθηκε από το Θεό αλλά ο Θεός δεν ήταν απόλυτα ενάντιος σε αυτό. Αν ήταν, είναι πολύ απλό, δε θα μπορούσε ποτέ ο άνθρωπος να απομακρυνθεί. Ότι κάνει ο άνθρωπος το κάνει κατά κάποιο τρόπο με την συγκατάθεση του Θεού.

Και τώρα θα επιστρέψει σε αυτόν.

Μετά την ενύλωση, (κάθοδο στην ύλη) θα υπάρξει η εξέλιξη ή όπως το ονομάζουν στην εσωτερική επιστήμη η επανένταξη, η επιστροφή στούς κόλπου του Αιώνιου. Όπως και στην παραβολή του άσωτου Υιού. Ο Ιησούς συνοψίζει την ιστορία της ανθρωπότητας σε αυτή την παραβολή.

Ο Θεός περιμένει την επιστροφή του ανθρώπου που ήθελε να γνωρίσει τον κόσμο. Ήταν περίεργος ο άνθρωπος, επιθυμούσε να κάνει τις εξερευνήσεις του γιατί να τον εμποδίσει;... Ο κύριος ήξερε εκ των προτέρων ότι θα ήταν δυστυχισμένος, ότι θα πεινούσε και θα διψούσε, ότι θα υπέφερε γιατί κανείς δε θα τον αγαπούσε όσο Αυτός, αλλά ήξερε ότι μετά θα επέστρεφε και όλα θα διορθώνονταν.


Περιμένοντας να επιστρέψουμε ......ας θυμηθούμε!....

Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ!!!!!






Γράφει η Μ. Ζαβού
Εδώ και πολλούς Μήνες δέχομαι πληροφορίες απο τον Απόλλωνα . Ετσι με καθοδήγησε να τον ζωγραφίσω. (δες την παρακάτω εικόνα) 

Ο Απόλλων έχει επιστρέψει με τα ουράνια σκάφη του στην Γη, όπως και πολλοί Ολύμπιοι. Η αποστολή του ειναι πολυ σημαντική. Έχει να κάνει με τον άξονα της γης και τα δίκτυα αυτής. Οι αποστάτες θέλουν να οδηγήσουν τον πλανήτη σε αφανισμό, και βοηθούς έχουν πολλούς. Είναι αυτοί που κρατούν κοιμισμένους τους Λαούς.

Ο Απόλλων ανεβάζει τις συχνότητες της Γης, και όσων ανθρώπων έχουν επιλέξει να συντονιστούν μαζι τηςΚάτω απο τις εντολές του Χριστού, και των μεγάλων θεικών διδασκάλων, προετοιμάζει την οντότητα της Γης , να συνδεθεί με την θεϊκή της διάσταση.

Ο χρόνος που απομένει ειναι λίγος πλέονΟι έμψυχοι άνθρωποι βρίσκονται στην τελική τους κάθαρση και επιλογή . Τώρα ειναι η τελική κρίση .

Γι αυτό έχει δημιουργηθεί μια ζώνη σωτηρίας, μεταξύ της τρίτης, τετάρτης και πέμπτης, διάστασης, ώστε οι ψυχές που φεύγουν από τον πλανήτη, να περνούν μέσα από πύλες διάσωσης, κι όχι μέσα από τις αστρικές πύλες των αποστατούντων, που διοικούν τις αστρικές ζώνες της γης.

Στην ζώνη διάσωσης οι ψυχές περνάνε απο θεραπείες και εκπαίδευση, ώστε να απαλλαγούν από την ψευδή προσωπικότητα που τους ενίσχυαν, οι σκοτεινοί δυνάστες της Γης. Αυτήν την περίοδο έχουν οριστεί μαχητές άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ενεργοποιήσει τις αποστολές τους βοηθώντας το έργο των ουρανίων.

Οι αποστολές που λαμβάνουν έχουν πολλές δυσκολίες, και η εκπαιδευσή τους είναι να προσπερνούν τις διάφορες παγίδες, παραμένοντας σταθεροί στο έργο τους .

Απολαύστε το βλέμμα του Απόλλωνα.... Που κρύβει πολλά..... Θάθελα να μου γράψετε πως εισπράτει ο κάθε ένας, αυτό που εκπέμπει η ματιά και η παρουσία του. 


Όπως πάντα παραμείνετε δραστήριοι!!!
Ψυχικά και πνευματικά!!!



Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Άσκηση σιωπής.... από τον Τορκόμ Σαραϊνταριάν


Η μητέρα μου με είχε στείλει σε μια τρίμηνη καλοκαιρινή κατασκήνωση με έναν αθλητικό σύλλογο. Ήμασταν δεκαπέντε μαθητές και ο εκπαιδευτής μας. Η κατασκήνωση ήταν ψηλά στα βουνά, περιτριγυρισμένη με ψηλά πεύκα. Απολάμβανα πολύ να κάθομαι κάτω απ’ τα πεύκα, να παρατηρώ πέρα την θάλασσα και τα καράβια, και να ακούω την μυστηριώδη μουσική του αέρα που περνούσε μέσα απ’ τις πευκοβελόνες, ενώ εισέπνεα το υπέροχό τους άρωμα.

Ο Δάσκαλός μας ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος, ένας Αρμένιος κύριος, τον οποίο είχα αρχίσει να συμπαθώ πολύ. Είχε ένα σκοπό στη ζωή του, και η ζωή είχε νόημα για εκείνον, το οποίο προσπαθούσε να μας μεταδώσει. Μετά από τρεις εβδομάδες στην κατασκήνωση, μας μάζεψε όλους μαζί μια μέρα και είπε, “Σήμερα, ξεκινώντας απ’ τη στιγμή που θα τελειώσω αυτές τις επεξηγήσεις, δεν πρόκειται να μιλήσουμε καθόλου για τρεις μέρες. Εάν, κατά λάθος, κάποιος πει ή ψιθυρίσει μια λέξη, θα δώσει περισσότερη προσοχή ώστε να μην το ξανακάνει. Αφότου τελειώσουν οι τρεις μέρες, θα συζητήσουμε τις εμπειρίες μας.” Τότε, έκανε τη χειρονομία της ησυχίας με το δάχτυλο στα χείλη και έφυγε.


Η πρώτη μας αντίδραση ήταν νευρικό γέλιο και αίσθημα αμηχανίας. Μετά από λίγο σοβαρέψαμε και, κατά τη διάρκεια της μέρας, τείναμε να παραμένουμε κοντά σε ομάδες, σα να υπήρχε φόβος στις καρδιές μας. Αλλά την επόμενη μέρα ωστόσο, το να μην μιλάμε φαινόταν πιο φυσικό σ’ εμάς – μαθαίναμε να επικοινωνούμε χωρίς λόγια—και μέχρι την τρίτη μέρα μπορούσαμε να καταλαβαίνουμε ο ένας τις εκφράσεις του άλλου και τις χειρονομίες αρκετά καλά. Φυσικά, υπήρχαν συχνοί πειρασμοί για να μιλήσουμε αλλά κανένας δεν ενέδωσε. 

Μετά το ηλιοβασίλεμα στην τρίτη μέρα, ο Δάσκαλός μας ξανά μας μάζεψε όλους και με ένα χαμόγελο μας είπε, “Καλά παιδιά! Είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί σας. Τώρα ας συζητήσουμε τις εμπειρίες μας. Ξεκινώντας απ’ τα αριστερά, John ξεκίνησε εσύ.” Ο John έμεινε σιωπηλός για λίγο, αλλά δεν μας έκανε έκπληξη, γιατί μετά από τρεις μέρες, η σιωπή φαινόταν μια φυσική κατάσταση. Τότε, με απαλή φωνή, είπε.



“Άρχισα να νιώθω ότι υπάρχω. Ποτέ ξανά δεν είχα βιώσει την αίσθηση της ύπαρξής μου. Συχνά ήταν παράξενο για μένα όταν παρατηρούσα το σώμα μου και τις πράξεις του. Μου φαινόταν ότι το σώμα μου ήταν ένα ξένο πράγμα, και ένιωσα ένα είδος φόβου.”

“Ναι,” είπε ο Δάσκαλος με φωνή που έδειχνε κατανόηση, “κι εσύ, Joseph;”

“A, ένιωσα γεμάτος ενέργεια. Ένιωσα νέες ενέργειες στα χέρια μου, τα πόδια μου, τα μάτια μου. Κοιμήθηκα περισσότερο και πιο βαθιά, και οσφραινόμουνα το πράσινο και τα λουλούδια πιο έντονα. Τα απολάμβανα πιο πολύ.”

“Πολύ ενδιαφέρον,” είπε χαμογελώντας. “Κι εσύ, Charles;”



Ένιωσα τα ίδια κι εγώ, κι επίσης συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο πολύ μιλάμε όλη τη μέρα και πόσο απ’ αυτό είναι ανοησίες. Παρατήρησα ότι χωρίς να μιλάω, η λογική μου έγινε πιο διαυγής, και η ησυχία όξυνε την ικανότητά μου να βλέπω τα κίνητρα πίσω απ’ τις πράξεις μου και τις πράξεις των άλλων ανθρώπων επίσης.”

“Ναι, είναι σωστό αυτό. Είχα παρόμοιες εμπειρίες;” Κι εσύ Haroutiun ρώτησε ο Δάσκαλός μας, γυρνώντας το κεφάλι του προς εμένα.

“Καθ’ όλη τη διάρκεια,” απάντησα, “είχα μια μάχη μέσα μου. Δεν μιλούσα φωναχτά στην πραγματικότητα, αλλά μέσα στο κεφάλι μου, νοητικά, είχα ένα μονόλογο. Πήρε μέχρι την τρίτη μέρα προτού να μπορέσω να σταματήσω αυτή την εσωτερική ομιλία και να παρατηρήσω το περιβάλλον μου χωρίς αυτήν. Επίσης παρατήρησα ότι όλοι μας, οι φίλοι μου κι εγώ, είχαμε ήρεμη διάθεση, με ελάχιστες συναισθηματικές αντιδράσεις.”



“Ναι,” επεσήμανε ο Δάσκαλός μας, “Η ομιλία συνδέεται στενά με τα συναισθήματα. Μερικές φορές δρα σαν τον αέρα πάνω στα πανιά που σπρώχνει το πλοίο πέρα και πιο πέρα στη θάλασσα. Τώρα εσύ, αγαπητέ μας Leo, ποια ήταν η εμπειρία σου;” 
Ο Leo ήταν ο μικρότερος στην ομάδα.

“Α, είχε πλάκα για μένα να παρατηρώ πως περνούσε ο καθένας την ώρα του και ότι καταλάβαινε ο ένας τον άλλον χωρίς λέξεις. Όλοι κοιτούσαν τη δουλειά τους, και μου φαινόταν ότι όλοι εκτελούσαν τα καθήκοντά τους.”

“Αυτό είναι πολύ καλό.” Κι εσύ Ajo, τι έχεις να μας πεις;”



“Κατά τη διάρκεια των ημερών της σιωπής, η μνήμη μου έγινε πολύ καθαρή. Ανακάλεσα πολλά, πολλά γεγονότα που είχα ξεχάσει ή που ποτέ δεν είχα συνειδητοποιήσει πως βρισκόντουσαν στο νου μου. Για παράδειγμα, ανακάλεσα ένα γεγονός που είχε γίνει όταν ήμουν μόνο τριών χρονών, και χάρηκα με αυτή την ανάμνηση.

“Πολύ καλά, πολύ καλά.Τώρα ας ακούσουμε τον Mark και θα κλείσουμε αυτή την ανασκόπηση.”



“Παρατήρησα, ιδιαίτερα, ότι οι εκφράσεις του προσώπου μας, οι χειρονομίες και οι κινήσεις του σώματος ήταν γεμάτες νόημα. Δεν το είχα αντιληφθεί αυτό πρωτύτερα.”

“Πολύ καλά. Ήταν μια ιδιαίτερα διδακτική εμπειρία. Όλα όσα παρατηρήσατε ήταν σωστά, και σας συνιστώ να κάνετε αυτή την άσκηση κάθε χρόνο μέχρι το τέλος της ζωής σας. Θα ανακαλύπτετε όλο και περισσότερα πράγματα. Ξεκινήστε:
  •  με μια μέρα το χρόνο, κατόπιν 
  • αυξήστε σε δύο μέρες το χρόνο, και σταδιακά να προσθέτετε μια μέρα μέχρι 
  • να φτάσετε εφτά μέρες σιωπής το χρόνο
  • Συνεχίστε να εξασκείστε στη σιωπή για εφτά συνεχείς μέρες κάθε χρόνο μέχρι να γίνετε πενήντα· κατόπιν 
  • αυξήστε τον αριθμό των ημερών σε δέκα· και 
  • μετά τα εξήντα σε ένα μήνα κάθε χρόνο για την υπόλοιπή σας ζωή.”




“Μπορείτε να μας πείτε το κύριο αποτέλεσμα αυτών των περιόδων σιωπής;” ρώτησε ένα ιδιαίτερα ευφυές αγόρι.


“Ναι.:
  •  Θα σας βοηθήσουν να έχετε μια μακρύτερη και υγιέστερη ζωή. 
  • Θα κρατήσουν γεμάτα τα αποθέματα των φυσικών, συναισθηματικών και νοητικών σας ενεργειών. 
  • Θα δημιουργήσουν μια μαγνητική δύναμη γύρω σας. 
  • Η φωνή σας θα γίνει πιο αποτελεσματική και διεισδυτική. 
  • Θα καταλαβαίνετε τους ανθρώπους καλύτερα. 
  • Η ευαισθησία σας στις ανθρώπινες ανάγκες θα αυξηθεί τρομερά 
  • θα γίνετε αρχηγοί, οπουδήποτε κι αν είστε. 
  • Αυτομάτως οι άνθρωποι θα σας εμπιστεύονται. 

Αυτά μπορώ να σας πω αυτή την στιγμή. Τώρα, με σιωπή, μπορείτε να πάτε για ύπνο.”


-Τορκόμ Σαραϊνταριάν
Autobiography